Του Κοσμά Κέφαλου
Πριν από 191 χρόνια ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, σε κατάσταση προχωρημένης κώφωσης, ολοκληρώνει την 9η Συμφωνία, ίσως το κορυφαίο ανθρώπινο δημιούργημα στον τομέα της μουσικής. Στις 7 Μαΐου 1824 πραγματοποιείται στη Βιέννη η παγκόσμια πρεμιέρα και πρωτακούγεται η «Ωδή στη Χαρά», από το ποίημα του Φρίντριχ Σίλερ, άκουσμα που εξακολουθεί να απογειώνει!
Οι μουσικές συμφωνίες, σε πρώιμη μορφή, συναντώνται στην Ιταλία την εποχή του μπαρόκ, ενώ ο πρώτος μεγάλος του είδους θεωρείται ο Χάιντν. Σπουδαία έργα έχουν συνθέσει οι Σούμπερτ, Μέντελσον, Σούμαν, Μπραμς, Τσαϊκόφσκι, Στράους, καθώς και ο Μότσαρτ από την ηλικία των 8 ετών!
Μεταξύ όσων έγραψαν συμφωνίες συγκαταλέγονται και αρκετοί Έλληνες, με πιο γνωστούς τον Μανώλη Καλομοίρη και τον Μίκη Θεοδωράκη.
Στη μουσική συναντάμε τη διαφωνία (διακρότημα) και βέβαια την παραφωνία, από αρμονικά ασύμφωνο μουσικό φθόγγο.
Οι παραπάνω όροι χρησιμοποιούνται κατά κόρον στην πολιτική, με τάση κατάχρησης στις μέρες μας.
Τους πρώτους μήνες μετά τις εκλογές παρατηρήθηκε μια σχεδόν καθολική αποδοχή των προσπαθειών της νέας κυβέρνησης, μια σχεδόν ομόφωνη συγκατάθεση στην εξεύρεση λύσης για μια αξιοπρεπή συμφωνία με τους δανειστές και, παράλληλα, μια αμήχανη σιωπή της αντιπολίτευσης (το ότι κάποιοι αλυχτάνε στα κανάλια, αδυνατώντας να εκφέρουν συγκροτημένο λόγο, τεκμηριωμένα επιχειρήματα και εποικοδομητικές προτάσεις, περισσότερο παραπέμπει σε αφωνία).
Παράλληλα ορθώθηκε έντονη διαφωνία, κυρίως στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, για κάποιους άστοχους χειρισμούς, για την ορθότητα της στρατηγικής των διαπραγματεύσεων, την αποτελεσματικότητα των τακτικών ελιγμών, για ανησυχητικές προοπτικές, για κίνδυνο διάψευσης των προσδοκιών, για φόβο ιδεολογικών υποχωρήσεων.
Κοντά στα μεγάλα και σημαντικά, τα ασήμαντα και ενοχλητικά. Κραυγαλέα παραφωνία, οι διαχρονικοί οσφυοκάμπτες, ευνοούμενοι όλων των κυβερνήσεων και ευνοημένοι από όλες τις καταστάσεις, που έριξαν στη ράχη τους προβιές τρικολόρ και αναρριχώνται σε υψηλές θέσεις δημόσιων οργανισμών, βολεύοντας με τη σειρά τους εκείνους από τους οποίους είχαν ευεργετηθεί. Ανακυκλώνεται έτσι ένα εμετικό κατεστημένο και σχηματίζεται η ψευδής εικόνα ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς προσπαθεί να εξευμενίσει ή επιστρέφει χρεωστούμενα στη σαμαρική κλίκα.
Τέτοιες μέρες, εκτός από την πρεμιέρα της 9ης Συμφωνίας, συνέβησαν πολλά αξιόλογα στην Ελλάδα και τον κόσμο: Γεννιέται ο Ερρίκος Ντυνάν (1828). Αναγνωρίζεται η ανεξαρτησία της Ελλάδας (1832). Ο φαρμακοποιός Τζον Στιθ Πέμπερτον πλασάρει ένα γιατροσόφι, την «Coca-Cola» (1886). Ο Άγγελος Σικελιανός οργανώνει τις δελφικές γιορτές (1927). Ο Μαχάτμα Γκάντι ξεκινά απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενος για τη βρετανική κυριαρχία στην Ινδία (1933). Το αερόπλοιο "Χίντεμπουργκ" καίγεται πάνω από το Νιου Τζέρσεϊ (1937). Ο Στάινμπεκ παίρνει Πούλιτζερ για «Τα σταφύλια της οργής» (1940). Ο Χίτλερ εξυμνεί την ανδρεία των Ελλήνων (1941). Διαλύεται από τον ΕΛΑΣ η ένοπλη ομάδα του ΕΔΕΣ (1943).
Τελειώνει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη (1945). Ιδρύεται στο Τόκιο η εταιρεία τηλεπικοινωνιών Sony (1946). Ο κορυφαίος μπασκετμπολίστας Ν. Γκάλης κάνει ντεμπούτο στην εθνική (1980). Ο Νέλσον Μαντέλα ανακηρύσσεται ως ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής (1994). Ο Σαμαράς διαγράφει από τη Ν.Δ. τη Μπακογιάννη επειδή υπερψηφίζει το πρώτο Μνημόνιο (2010).
Τα παραπάνω (με χρονολογική σειρά), κατατάξτε τα ως γεγονότα που δημιούργησαν συμφωνίες, που προκάλεσαν διαφωνίες ή αποτέλεσαν ιστορικές παραφωνίες.
