Της Ελένης Τσερεζόλε
Οι τζιχαντιστές έχουν πλήρως κατανοήσει τη λογική των μέσων κοινωνικής δικτύωσης - του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν καθώς και τα οφέλη που μπορούν να τους αποφέρουν, άμεσα και χωρίς κανενός είδους διαμεσολάβηση από τους επαγγελματίες της ενημέρωσης. Ενίοτε κάποια από τα υλικά τους μπορούν να προσφέρουν γνώση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο προσηλυτίζουν και χρησιμοποιούν νέους κυρίως δυτικών χωρών, που θεωρούν ότι το ριζοσπαστικό Ισλάμ μπορεί να αποτελέσει τη λύση στα προσωπικά τους αδιέξοδα. Αυτή ήταν, μεταξύ αρκετών άλλων, και η περίπτωση του Αμπού Αμπντάλα αλ Οστράλι, κατά κόσμον Τζέικ Μπίλαρντι, του 18χρονου Αυστραλού που εικάζεται ότι έχασε τη ζωή του σε πρόσφατη επίθεση αυτοκτονίας στο Ιράκ.
«Καθώς το μαρτύριό μου πλησιάζει, θέλω να σας διηγηθώ την ιστορία μου», έγραψε στο προσωπικό του μανιφέστο 4.400 γραμμών, που ανέβηκε στο Διαδίκτυο και δημοσιοποιήθηκε από την εφημερίδα "Γκάρντιαν". Με το κείμενό του ο νεαρός ισλαμιστής περιγράφει την προσωπική του πορεία από τον προσηλυτισμό του, από τα σχολικά θρανία ώς τον Τζιχάντ, τον Ιερό Πόλεμο, όπως -κακώς- τον ερμηνεύουν και τον προωθούν οι απανταχού τζιχαντιστές. Και το προσωπικό κείμενο είναι αποκαλυπτικό, καθώς περιγράφει απλά και κατανοητά το πώς ένας άθεος μαθητής, από αστικό περιβάλλον, μετατράπηκε σε «στρατιώτη του Χαλιφάτου» που είναι έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του για το Ισλάμ στο... Ραμάντι του Ιράκ...
Οι φωτογραφίες του 18χρονου, που είδαν το φως της δημοσιότητας, εμφανίζουν έναν αδύνατο νεαρό με μακριά μαλλιά που σε τίποτε δεν διαφέρει από τους συνομηλίκους του. Είναι ο ίδιος που εμφανίζεται αργότερα στο πλευρό των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ. Και μπορεί οι αρχές της χώρας του να μην τον έχουν επισήμως αναγνωρίσει, ωστόσο προπαγανδιστικό βίντεο εμφανίζει αυτοκίνητο να φέρει το πορτρέτο του νέου να οδηγεί ένα λευκό αυτοκίνητο, το ίδιο που χρησιμοποιήθηκε σε επίθεση αυτοκτονίας ενάντια σε στρατιωτική μονάδα του ιρακινού στρατού στην πόλη Ραμάντι, στα δυτικά της Βαγδάτης.
«Παρά τα πάνω και τα κάτω, που έχει στη ζωή του κάθε άνθρωπος, η ζωή μου σε ένα εργατικό προάστιο της Μελβούρνης ήταν πολύ άνετη», γράφει ο Αμπού Αμπντάλα αλ Οστράλι. Τα πρώτα σκιρτήματα για την υπόθεση του Τζιχάντ ξεκίνησαν, σύμφωνα με τον ίδιο, την περίοδο που, μαθητής του δημοτικού, έπαιρνε το πρωινό του βλέποντας τηλεόραση. «Έβλεπα καθημερινά την εκπομπή 'Ανατολή' στο Κανάλι 7. Γινόταν λόγος για θέματα όπως 'Άλλη μια επίθεση στην Αμερική, πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στους μουσουλμάνους της Αυστραλίας;'» «Έβλεπα τους Ταλιμπάν ως μια απλή ομάδα έντιμων ανθρώπων που επιθυμούσαν να προστατεύσουν τη χώρα τους και τον λαό τους κατά των εισβολέων και ακόμη κι αν δεν συμφωνούσα πλήρως με την ιδεολογία τους, οι πράξεις τους, στα μάτια μου, ήσαν απολύτως δικαιολογημένες».
Αργότερα, συνέχισε τις αναζητήσεις του στο Διαδίκτυο - αναζητήσεις που αποκάλυψαν «τα ψέματα και τις προδοσίες» της Δύσης, κυρίως στους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. «Από μετριοπαθής υποστηρικτής των ισλαμιστικών ένοπλων ομάδων σε διάφορες χώρες, έγινα οπαδός της ιδέας ότι η βίαιη ένοπλη επανάσταση ήταν η απάντηση στα κακά του κόσμου», έγραψε, τονίζοντας ότι αν δεν τα κατάφερνε στο Ιράκ και τη Συρία, θα προχωρούσε σε βομβιστικές επιθέσεις στη Μελβούρνη...
Τελικά τα «κατάφερε» στο Ιράκ: η επίθεση αυτοκτονίας του προκάλεσε μόνο μικρής έκτασης υλικές ζημιές, με μοναδικό θύμα τον ίδιο...
