ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Ναι, δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά, κανείς δεν ξέρει.
Ναι, είμαι κι εγώ με σφιγμένο στομάχι, όπως όλοι μας.
Ξέρω όμως, όλοι ξέρουμε, πως ζούμε σήμερα ιστορικές στιγμές.
Θετικά και ευοίωνα ιστορικές στιγμές.
Ξέρω, βλέπω, όλοι το βλέπουμε πως ο λαός μας, εδώ και τρεις εβδομάδες ζει σε ψυχική ανάταση.
Ψυχική ανάταση αλλά και αποφασιστικότητα, που αποτυπώνεται θεαματικά σε όλες τις έρευνες.
Κι αυτό αποτελεί ήδη κεκτημένο για τον λαό μας, έτσι κι αλλιώς.
Κεκτημένο με επένδυση στο μέλλον.
Παρακολουθούσες την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στις προγραμματικές δηλώσεις.
Έβλεπες, άκουγες και δεν πίστευες στα μάτια σου και στ' αφτιά σου.
Κύριε Σαμαρά, τα 'μαθες τα νέα; Έγιναν εκλογές στην Ελλάδα.
Και τις έχασες.
Είμαι αφελής που περίμενα ότι το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ μπορεί και να δώσουν ψήφο ανοχής;
Λόγω της ιδιαιτερότητας των στιγμών;
Ε, ναι λοιπόν, είμαι αφελής.
Για τον Σταύρο και για τον Βενιζέλο μιλάμε.
Μάρτιν Σουλτς: Είναι λογικός άνθρωπος ο Τσίπρας.
Πρέπει, γι αυτό να εγκαταλείψει τον προεκλογικό του λόγο.
Και να προσαρμοστεί στον ρόλο του πρωθυπουργού.
Μάλιστα. Αυτά μας λέει κοτζάμ πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Του πιο αντιπροσωπευτικού σώματος της Ένωσης.
Του σώματος που αντλεί την εξουσία του απ' ευθείας από τους λαούς.
Μας λέει λοιπόν ο Σουλτς ότι άλλα πρέπει να λένε οι πρωθυπουργοί πριν κι άλλα μετά τις εκλογές.
Και είναι και σοσιαλιστής, τρομάρα του...
Η πλατεία ήταν γεμάτη...
...Απ' το νόημα που 'χει κάτι απ' τις φωτιές.
Συλλαλητήρια σε όλες της μεγάλες πόλεις της χώρας.
Για τη στήριξη της κυβέρνησης, για πρώτη φορά στην Ιστορία.
Και μιας και δεν υπήρξε κεντρική καθοδήγηση από πουθενά, ήταν τόσο «μοναδικά» τα συνθήματα.
«Το πειραματόζωο το 'σκασε», το πιο ευφάνταστο.
Ενώ στα περισσότερα επικρατεί η λέξη «αξιοπρέπεια».
Τι περισσότερο. Και τι καλύτερο!
Συλλαλητήρια και σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Για τη στήριξη της Ελλάδας.
Α, ναι, και κάποιες εκατοντάδες Ευρωπαίοι διανοούμενοι υπογράφουν κείμενα στήριξης της χώρας μας.
Για Έλληνες διανοούμενους ακούσατε τίποτα;
Κι έρχεται που λέτε εκείνος ο Φαλσιανί και μας υπόσχεται ξεχωριστές συγκινήσεις.
Με τα απόκρυφα της λίστας του.
Ε, ναι, δεν πρόκειται να πλήξουμε, σίγουρα πράματα.
Κατεπλάγησαν διάφοροι σχολιαστές που ο Κοτζιάς πήγε για συνομιλίες στη Μόσχα.
Εξεθαμβήθησαν, που λέει και το Ευαγγέλιο.
Ότι από πού κι ως πού και πώς τολμάει όταν υπάρχει ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική.
Πολύ συγκεκριμένη εν προκειμένω.
Προκαλεί, δεν το καταλαβαίνει; Αναρωτιούνται έμπλεοι οργής.
Δεν ξέρω, ειλικρινά, τι καπνό φουμάρει ο Κοτζιάς.
Ακούω δε με πολλή προσοχή όλες τις γνωστές «αιτιάσεις».
Όμως για τον Θεό, αλίμονο αν μια χώρα δεν ασκεί και δική της, πλην της κοινής ευρωπαϊκής, εξωτερική πολιτική.
Τότε δεν είναι χώρα κυρίαρχη, η Λιλιπούπολη είναι.
Πώς την έχει δει έτσι ο Πανούσης, ο νέος Δημόσιας Τάξης;
Διαδηλώσεις χωρίς ΜΑΤ, χωρίς χημικά, χωρίς κάγκελα, με ανοιχτό το μετρό;
Σκέτο ξενέρωμα.
Άσε που ανοίγει τις πόρτες της ΕΛ.ΑΣ. για μετανάστες, Ρομά και Πομάκους...
Τα ύστερα του κόσμου...
Κι εκείνος ο Παρασκευόπυλος της Δικαιοσύνης τι σου λέει;
Δεν φτάνει που καταργεί τις φυλακές υψίστης ασφαλείας.
Δεν φτάνει που «καταλύει» τις φυλακές ανηλίκων.
Θέλει, λέει, και διάλογο με τους κάθε λογής παραβατικούς.
Ακόμη και με κουκουλοφόρους!
Να δεις που ανήκει στην ένοπλη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ ο καθηγητής.
Εμ, όταν τα 'λεγε η Βούλτεψη, εσείς κοροϊδεύατε, να τα τώρα.
Α, και να σας πω, όπως σοφά είχε βάλει στο στόμα της Ανδρομάχης ο Καμπανέλλης.
Και είχε μοναδικά τραγουδήσει ο Χατζιδάκις.
«Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου, τον πόλεμο τον χάνει».
Ουάου, που θα 'λεγε κι ο Σαμαράς...
