ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Πόσον καιρό, πόσα χρόνια είχαν να αισθανθούν υπερήφανοι οι Έλληνες;
Ότι οι εκπρόσωποί τους υπερασπίζονται με σθένος τα δίκια τους.
Ότι δεν δέχονται ταπεινώσεις βρ' αδερφέ.
Πόσον καιρό, πόσα χρόνια είχες να δεις φωτεινά, χαμογελαστά πρόσωπα;
Πόσος καιρός πάει που «ήταν όλα σκοτεινά»;
«Γιατί τάσκιαζε η φοβέρα».
Η εισαγόμενη φοβέρα.
Η διακινούμενη από πρόθυμους, από υποταγμένους μεταπράτες.
Ε, λοιπόν, τώρα μπορείς να το χαρείς.
Το δικαιούσαι.
Όχι βέβαια ότι και τώρα δεν υπάρχουν φόβοι, και ανασφάλειες, και αγωνίες, αλίμονο.
Ποιος δεν το περίμενε, άλλωστε;
Όσοι καλοί φίλοι αναρωτιούνται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προσπάθησε να τα βρει με το Ποτάμι.
Και βιάστηκε να κάνει κολλεγιά με τους Καμμένους.
Μάλλον τώρα θα κατάλαβαν.
Ε, αν δεν κατάλαβαν και τώρα...
Όλα μπορώ να τα καταπιώ, και τα ενδυματολογικά του Βαρουφάκη.
Και το χέρι στην τσέπη, και τις πόζες του, και όλα.
Ότι όμως τείνει να αναδειχτεί στο απόλυτο πρότυπο ανδρικού κάλους.
Ε, αυτό δεν καταπίνεται με τίποτα.
Είναι τρελές αυτές οι Ρωμαίες, σίγουρα πράματα.
Ότι ο Ντάισελμπλουμ είναι, εκτός των άλλων, και ιδιαζόντως αγενής.
Δεν χωράει αμφιβολία η παραμικρή.
Το χειρότερο όμως είναι πως έτσι ακριβώς τους είχαμε μάθει.
Να μας θεωρούν της καρπαζιάς και να συμπεριφέρονται αναλόγως.
Αν έχεις κουβεντιάσει με Έλληνα υπουργό που «διαπραγματεύτηκε» με την τρόικα.
Κι αν ήταν ειλικρινής, τότε ξέρεις.
Θυμάμαι γενική γραμματέα υπουργείου της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Να ομολογεί σε συνέντευξή της πως έβαλε τα κλάματα σε συνάντηση με τους τροϊκανούς.
Ε, λοιπόν, αυτά πάνε, τελειώσανε.
Κι αυτό δεν είναι λίγο, καθόλου λίγο.
Για την αξιοπρέπειά μας, ρε γαμώ το.
Ότι «το κράτος έχει συνέχεια», που μας λένε και μας ξαναλένε ξένοι και ντόπιοι καλοθελητές.
Σωστό ακούγεται.
Το ζήτημα είναι πώς το εννοούν.
Αν εννοούν (που αυτό εννοούν), ότι δεν πρέπει να ξεφύγουμε χιλιοστό από την πεπατημένη.
Καθότι αυτά συμφώνησαν κι αυτά υπέγραψαν οι προηγούμενοι.
Ευχαριστώ, δεν θα πάρουμε.
Εμ, άμα είναι έτσι, ας έμεναν οι προηγούμενοι.
Που έχουν και την τεχνογνωσία της υποταγής.
Όσο για τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, φλογερούς υπερασπιστές της «συνέχειας του κράτους».
Ναι, για την περίπτωσή τους, ισχύει απολύτως.
Στο DNA τους φαίνεται πως είναι η συνέχεια του δικού τους κράτους.
Ως προς τη λογική των πραγμάτων, τουλάχιστον.
Σε πολύ βάθος χρόνου δε.
Προς τα πίσω, εννοείται.
Λογικό να μην ψηφίσει ο Καμμένος την ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα.
Αν το ψήφιζε, δεν θα ήταν ο Καμμένος.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως η κυβέρνηση δεν θα το φέρει.
Περιμένοντας ότι η πλειοψηφία θα συμπληρωθεί από αλλού.
Είδατε τι έγινε προχθές στη Μαδρίτη;
Με τις εκατοντάδες χιλιάδες στο συλλαλητήριο του Podemos και τις ελληνικές σημαίες;
Και μην μου πεις πως δεν έβαλε το χεράκι του ο ΣΥΡΙΖΑ.
Και που είσαι ακόμα...
Ο Πάγκαλος εκτιμά ότι ο Βαρουφάκης χρειάζεται ψυχίατρο.
Ποιος; Ο Πάγκαλος. Που πιο ψυχιατρική περίπτωση πεθαίνεις.
Εντάξει, για τη Ν.Δ. και την αντιπολιτευτική της τακτική, μην πούμε τίποτα.
Δεν κάνει, κλέβεις εκκλησία.
Αλέξη, τον νου σου. Αν δεχτείς να φορέσεις τη γραβάτα που σου προσφέρουν, την πάτησες.
Μετά, μέχρι μουστάκι θα σε βάλουν να ξυρίσεις...
