ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Πολλά και χοντρά τα φάουλ ΟΛΩΝ των κομμάτων στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων.
Ακόμη και με σκόντο σε αρχές.
Η ευθύνη τώρα στους πολίτες-εκλογείς.
Για το ξεσκαρτάρισμα...
Η καταφυγή του Σαμαρά στην εικόνα της Παναγιάς, συγκινητική όντως.
Ας το προσέξει όμως, γιατί τον Άγγελο Αναστασιάδη δεν φαίνεται να τον βοηθάει και πολύ.
Ώστε αυτό εννοούσε ο Φορτσάκης όταν έλεγε «έξω τα κόμματα από το Πανεπιστήμιο».
Εννοούσε «μέσα το Πανεπιστήμιο στα κόμματα».
Με επικεφαλής τους πρυτάνεις, προφανώς.
Κι εκείνες οι αλησμόνητες τραμπούκικες υστερίες του on camera.
Για προεκλογικό αγώνα, δεν τον λες κακό.
Στο Παρίσι δοκιμάζονται σήμερα οι αξίες του Διαφωτισμού.
Ο ίδιος ο πολιτισμός του αιώνα μας.
Και δοκιμάζονται πολλαπλώς.
Από τη μια, οι ελευθερίες, τα δικαιώματα, η δημοκρατία.
Από την άλλη, η πολυπολιτισμικότητα των σύγχρονων κοινωνιών.
Η ανοχή απέναντι στη διαφορετικότητα, την κάθε λογής.
Ποιος ξεχνά τι ακολούθησε τους Δίδυμους Πύργους;
Τα μύρια δεινά μετά από το ένα, το μεγάλο.
Μέχρι πολέμους ζήσαμε, σκληρούς, ανελέητους.
Και ολωσδιόλου αδιέξοδους.
Για να δούμε, βάλαμε μυαλό;
Θα γίνει Κούγκι η Ελλάδα, προβλέπει ο Βενιζέλος.
Αν έρθουν στα πράματα οι κακοί, εννοεί.
Για την ώρα πάντως, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ίδιος μαζί με τον άλλον κάνανε Κούγκι την ελληνική κοινωνία.
Για τους άλλους, άσε να δούμε.
Καλά, ότι μετέτρεψε και το ΠΑΣΟΚ σε Κούγκι ο Βενιζέλος, δεν συζητείται καν.
«Η ευκαιρία της Αριστεράς» στοιχηματίζει πρωτοσέλιδα το «Βήμα».
Δύο ολόκληρες εβδομάδες πριν από την κάλπη.
Και ο δολοφονικός υπότιτλος: «Μάχη μέχρι τέλους δίνει ο Σαμαράς».
Απέλπιδα μάχη, εννοεί σαφέστατα.
Ε, εντάξει, καταλάβαμε...
Σιγά που θα αποδοκίμαζε ο Σαμαράς τον Ντινόπουλο.
Για τις χυδαιότητες που ξεστόμισε για τον Κουβέλη.
Ή ότι θα τον απέσυρε, λέει, από το ψηφοδέλτιο.
Όπως θα γινόταν σε μια «κανονική» χώρα.
Από έναν «κανονικό» πρωθυπουργό.
Πνεύμα και ηθική. Ο Βασίλης Αυλωνίτης δεν πέθανε ποτέ.
Τώρα, για καλό τον έφερε τον Ραχόι;
Η αυτονόητη παραπομπή ότι κι αυτόν τον περιμένουν οι Podemos στη γωνία.
Μα ντιπ μυαλό οι επικοινωνιακοί φωστήρες του Μαξίμου;
Μονάχα στη μονταζιέρα σκίζουνε.
Όπου και καλημέρα να πει ο Λεουτσάκος, το γυρίζουνε τούμπα με τη μία.
Εικόνες από το αριστερό μέλλον της Ελλάδας βλέπει η Σπυράκη στη Βενεζουέλα του Μαδούρο.
Το γεγονός ότι όλα εκεί έχουν να κάνουν με τη μεγάλη πτώση της τιμής του πετρελαίου δεν φαίνεται να την συγκινεί.
Εκτός κι αν εκτιμά ότι ο Τσίπρας θα κυβερνάει ακόμη κι όταν θα βρούμε πετρέλαιο στην Ελλάδα.
Και όταν δεν θα 'ναι και τόσο στα πάνω τους οι τιμές, φυσικά.
Εκείνος ο υποψήφιος της Ν.Δ. που θεώρησε βέβηλη την αφίσα του Τσίπρα με τα περιστέρια.
Έχει καμιά συγγένεια με τους τζιχαντιστές των Παρισίων;
Έτσι, απλώς ρωτάω.
Τι κόλλημα κι αυτό με τα «παιδοφιλικά» σποτάκια ο Σαμαράς κι ο Καμμένος.
Τον μικρό Νικόλα ο Σαμαράς, τον μικρό Αλέξη (με τ' όνομα) ο Καμμένος.
Σε καλό να τους βγει.
Από την άλλη, ο Καμμένος μας παράγγειλε να μαζέψουμε τους παππούδες.
Η βαρβαρότητα της απόλυτης ανοησίας.
Οι ψεκασμοί, βλέπεις, έχουν παρενέργειες, το γράφουν κι οι οδηγίες.
Καλά, τι περιμένατε από τον Χαρδούβελη, να κάτσει στ' αυγά του;
Αφελείς σάς βρίσκω.
Εντάξει, στερήσανε, με το έτσι θέλω, το δικαίωμα ψήφου από τους 18άρηδες.
Για εξόφθαλμα προφανείς λόγους.
Αλλά και πάλι, χαιρετίσματα...
