Τι τα θέλεις, χάσανε την ευκαιρία, τη μοναδική.
Να φύγουν αξιοπρεπώς.
Αλλά σιγά, μήπως κυβέρνησαν αξιοπρεπώς;
Ώστε να επιλέξουν και την αξιοπρεπή τους έξοδο;
Ο συμπαθής Σταύρος Δήμας, εντάξει, δεν έχασε και τίποτα.
Μπορεί τώρα να γράψει στο βιογραφικό του «Υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας».
Δεν είναι λίγο.
Κι εξ άλλου, εδώ είμαστε, μια άλλη φορά, πού ξέρεις;
Μπορείτε ν' αλλάξετε κυβέρνηση, αν θέλετε, μας είπε προχθές ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Αλλά όχι πολιτική, με τίποτα.
Απαγορεύεται, πώς το λένε.
Μας είπε επίσης ότι πρέπει να συνεχίσουμε, οπωσδήποτε, τις μεταρρυθμίσεις.
Όπου μεταρρυθμίσεις, κατά τον Γερμανό ΥΠΟΙΚ, οι απολύσεις, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων.
Το ξεπούλημα των πάντων όσο-όσο, η ασφυκτική συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους.
Μας περιέγραψε δηλαδή, με δικά του λόγια, τι άλλο μας περιμένει.
Έτσι και δεν αλλάξουν τα πράγματα στον τόπο μας.
Και να δεις που νομίζει πως έτσι βοηθάει τους δικούς του.
Όπως ακριβώς τους βοήθησε κι ο Γιούνκερ, κι ο Μοσκοβισί.
Εντάξει, σε σωστό δρόμο βρίσκεστε, συνεχίστε...
Όλα τα έκανε ο Σαμαράς προκειμένου να του πετύχει η προεδρική εκλογή, όλα.
Και υπουργεία έταξε, και εκλογές νωρίτερα υποσχέθηκε.
Και κινδυνολόγησε, και απείλησε.
Πέρα από τα «άλλα».
Ναι, ακριβώς αυτά τα «άλλα» που όλοι καταλαβαίνουμε.
Το χειρότερο όλων όμως ήταν αυτή η συνέντευξη-παρωδία στη ΝΕΡΙΤ.
Το αποκορύφωμα της ντροπής.
Εκεί που ευτελίστηκε κάθε έννοια δημοσιογραφίας.
Εκεί που είδαν κι όσοι ώς τώρα δεν είχαν καταλάβει γιατί έγινε όλο αυτό.
Γιατί το πραξικόπημα με το λουκέτο στην ΕΡΤ.
Γιατί στήθηκε το έκτρωμα της ΝΕΡΙΤ.
Και τι πάει να πει, εν τέλει, να σε κυβερνάει ένα ολοκληρωτικής αντίληψης σύστημα εξουσίας
Εντάξει, αυτό ήταν, να ζούμε να τους θυμόμαστε.
Και να δούμε, βέβαια, πώς θα συμμαζέψουμε τώρα τ' αποκαΐδια.
Ευτυχώς να λες που ήταν κι ο Σαμαράς, για να δίνει εντολές.
Και να συντονίζει την επιχείρηση διάσωσης από το Norman Atlantic.
Γιατί, αλλιώς, κακό που θα το παθαίναμε.
Πόσες «στοχευμένες» δημοσκοπήσεις έχουμε να δούμε ακόμη ώς την κάλπη;
Με την εναγώνια προσπάθεια να φανεί ότι, και καλά, όλα παίζονται.
Εκεί όπου αποσιωπάται ένα ιδιαιτέρως σημαίνον εύρημα, εκείνο της «παράστασης νίκης».
Όπου το σκορ μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-Ν.Δ. είναι 80-20.
Και, σημειωτέον, το μοναδικό δημοσκοπικό εύρημα το οποίο δεν έχει διαψευσθεί ποτέ.
Μη νομίζετε, τις «υποσχέσεις» δεν τις έχουμε ξεχάσει.
Ότι ο Άδωνις και η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ πρόκειται να μεταναστεύσουν.
Σε περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ.
Και ότι ο Πάγκαλος μπορεί και ν' αυτοκτονήσει.
Όλα τα θυμόμαστε...
Ο αριστερός Σπύρος Λυκούδης χέρι-χέρι με την ακραία νεοφιλελεύθερη Αντιγόνη Λυμπεράκη.
Υπό τη σκέπη του «κεντρώου» Σταύρου Θεοδωράκη, εννοείται.
Και πολιτικό μπριάμ να το πεις, μέσα είσαι.
Ή, σωστότερα, απολίτικο μπριάμ-τουρλού.
Παρακαλώ θερμώς πολλούς καλούς συναδέλφους μου δημοσιογράφους.
Όπως και τον υπουργό Βαρβιτσιώτη, παρεμπιπτόντως.
Να ασκηθούν επειγόντως στις παραλλαγές και στους τύπους του ρήματος «περισυλλέγω».
Για την ορθή του χρήση σε κάθε ευκαιρία.
Αχρείαστο να 'ναι.
Γιατί, άντε, μας κουφάνανε πάλι.
Αίσιον και ευτυχές και νικηφόρο το 2015.
Και, όπως σοφά έγραψε ο Ρίτσος και τραγούδησε ο Θεοδωράκης.
Σώπα, όπου να 'ναι θα σημάνουν οι καμπάνες...
