Καλησπέρα σας. Είναι η τρομολαγνεία των 08.00. Οι σημερινές μας απειλές σε τίτλους.
ΣΥΡΙΖΑ: Λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί, ακρίδες, βατράχια, χάος, βάραθρο, γκρεμός, δάκος, μουχρίτσα, έμπολα...
...Πλημμύρες, πυρκαγιές, κατολισθήσεις, παγετώνες, καραμπόλες στην εθνική, Λαφαζάνης.
Ευχαριστούμε που, και σήμερα, επιλέξατε εμάς για την κατατρομοκράτησή σας.
Αιφνιδιάστηκε, λένε οι πληροφορίες, ο Σαμαράς με τους -μόνο- 160 της πρώτης ψηφοφορίας.
Όπως είχε αιφνιδιαστεί και όταν έφαγε πόρτα από τις αγορές.
Και όταν το ΔΝΤ του έβγαλε τη γλώσσα, με το που δήλωσε πως θα το απομακρύνει.
Και όταν η Ευρώπη έσκασε στα γέλια με το που άκουσε το «όχι νέα μέτρα», «τέρμα τα Μνημόνια».
Τελικά αυτό είναι το πρόβλημα, ο πρωθυπουργός δεν ζει εδώ, μαζί μας.
Αλλά σ' ένα άλλο σύμπαν, ούτε καν παράλληλο.
«Μια χώρα που ονομάζεται Ελλάς δεν μπορεί να έχει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ», παραληρεί η κυβερνητική εκπρόσωπος.
Μην το λέτε, κυρία μου, σε μια χώρα της οποίας η κυβέρνηση έχει εκπρόσωπο την Σοφία Βούλτεψη, όλα γίνονται.
Το 20% της προεδρικής του προτίμησης, επέλεξε προχθές ο βουλευτής Μελάς.
Στις επόμενες δύο ψηφοφορίες θα προκρίνει το άλλο 80%, εδήλωσε.
Εγώ θα έλεγα να το σπάσει σε 40% και 40%.
Έτσι, για να μην μπουκώσει.
Περίμενα, που λέτε, από τον Σαμαρά κι από τον Βενιζέλο να βάλουν στη θέση του τον Γιούνκερ.
Να του πουν να κάτσει στ' αυγά του.
Προκειμένου να διαφυλάξουν στοιχειωδώς την εθνική αξιοπρέπεια.
Ειλικρινά το περίμενα, είναι ο θεσμικός τους ρόλος, βρ' αδερφέ.
Όταν ο αμαρτωλός Λουξεμβούργιος αυθαδίασε προκλητικά απέναντι στο λαό μας.
Λέγοντάς του τι να ψηφίσει ή μάλλον τι να μην ψηφίσει.
Και πως γουστάρει «οικεία πρόσωπα» στην ηγεσία της χώρας.
Λες και εμείς θα επιλέγαμε τις παρέες του για βόλτες, τάβλι και κρασιά.
Ειλικρινά το περίμενα.
Αλλά σιγά, ποιος έχασε το φιλότιμο για να το βρουν οι σαμαροβενιζέλοι;
Το φιλότιμο του λαού πάντως μάλλον θα απαντήσει κατά πως πρέπει.
Στη βάναυση πρόκληση του αρχικομισάριου.
Τελικά, τι τα θέλεις, ετούτοι εδώ ούτε να φύγουν αξιοπρεπώς μπορούν.
Αλήθεια, με ποιο δικαίωμα ευτελίζουν τόσο πολύ την ευρωπαϊκή ιδέα;
Οι επιφανείς εκπρόσωποί της.
Γιατί την ξεπουλάνε στη φτήνια;
Και ο πιο γνήσιος, και ο πιο φλογερός ευρωπαϊστής κλονίζεται.
Αν είναι έτσι η Ευρώπη, να μας λείπει.
Χρειάζεται βαθιά πίστη και πολύ μεγάλες αντοχές για να επιμείνεις.
Και να προσδοκάς την αλλαγή των συσχετισμών.
Στον μακρύ δρόμο για την Ευρώπη των λαών.
Ο Γιάννης Στουρνάρας σε ρόλο (και με πολιτικό ήθος) Σοφίας Βούλτεψη.
Ότι, ας πούμε, εκλογές ίσον πιστωτικό γεγονός.
Πιο χαμηλά έχει;
Λογικά δεν έχει, αλλά με λίγη προσπάθεια...
Ε, ναι λοιπόν, ο Μπους δεν ήξερε τίποτα για τα βασανιστήρια.
Πώς ο Σαμαράς δεν ήξερε τίποτα για τις κολεγιές του Μπαλτάκου με τον Κασιδιάρη;
Έτσι ακριβώς.
Στο παιχνίδι της παραπληροφόρησης, με φόρα, και «κάποιες» εταιρείες δημοσκοπήσεων.
Για να δείξουν ότι, και καλά, κλείνει η ψαλίδα.
Οπότε, σου λέει, ντέρμπι το ματσάκι, παίζεται.
Αλήθεια, το «μετά» δεν το σκέφτονται;
Το ωραιότερο, μακράν.
Εκεί που ο Σαμαράς, αυτοπροσώπως, αναθεμάτισε την κινδυνολογία και την πόλωση.
Και τις εξόρκισε κατά πώς τους αξίζει.
Μακριά από 'κείνον, α πα πα, ούτε που να τις βάλει στο στόμα του.
Βλέπεις, η κινδυνολογία και η πόλωση, έτσι αφ' εαυτού τους, δεν είχαν τι να κάνουν κι είπαν να μας έρθουν για βίζιτα.
Άντε και καλές γιορτές, παρ' όλ' αυτά...
