Της Ελένης Τσερεζόλε
Με ειλικρίνεια απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις του περιοδικού Miroir ο υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης του Φρανσουά Ολάντ, Φρανσουά Ρεμπσαμέν. Ωστόσο οι απαντήσεις του κάθε άλλο παρά συνηθισμένες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Με διόλου διπλωματικό τρόπο, ο Ρεμπσαμέν υποστηρίζει τη «φιλελεύθερη οπτική» του για την οικονομία, αφήνοντας μάλιστα σαφείς αιχμές κατά του Σοσιαλιστικού Κόμματος και του προκατόχου του, Μισέλ Σαπέν.
Οι τοποθετήσεις αυτές ήσαν τόσο προκλητικές ώστε ο υπουργός αναγκάστηκε να τα... μαζέψει και το περιοδικό απέσυρε τη συνέντευξη από τον ιστότοπό του...
Το πολιτικό γραφείο του υπουργού έκανε λόγο για «λάθη» στο κείμενο, το οποίο δεν ήταν, σύμφωνα με την υπεύθυνη του Γραφείου Τύπου, συνέντευξη, αλλά κάποια πράγματα που ο υπουργός είχε πει σε μερικούς δημοσιογράφους. Ωστόσο την άποψη αυτή δεν συμμερίζεται ο δημοσιογράφος του περιοδικού Ζερεμί Λοράν, που τονίζει ότι είχε πει πως πρόκειται για συνέντευξη και εξηγεί ότι δέχθηκε να την αποσύρει για να «βρει λύση με το Πολιτικό Γραφείο και να επαναδιατυπωθούν ορισμένες φράσεις».
Η αλήθεια είναι ότι το περιεχόμενο της συνέντευξης ήταν πολύ προκλητικό, ειδικά για τη σημερινή, δύσκολη περίοδο που βιώνει η κυβέρνηση Ολάντ - Βαλ. Συγκεκριμένα, ο Ρεμπσαμέν, υποστήριξε πλήρως την πρωτοβουλία του για ενίσχυση των ελέγχων των ανέργων, η οποία είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις εξ αριστερών - «τα ΜΜΕ χάλασαν τον κόσμο, υπήρξαν και πολιτικές αντιδράσεις, αλλά αυτές δεν εμπόδισαν το 60% του κόσμου να εγκρίνει το μήνυμα» τόνισε ο υπουργός.
Αλλά δεν έμεινε εκεί. Υποστήριξε πως οι Γάλλοι «έχουν συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να προσαρμόσουμε το σύστημα της κοινωνικής μας ασφάλισης, που είναι πολύ προστατευτικό: ενισχύοντας τους ελέγχους, κάνοντας ελαστικότερα τα όρια, τη νομοθεσία για το 35ωρο, επιτρέποντας την κυριακάτικη εργασία». Τι κι αν ο πρωθυπουργός Βαλ, πριν από δυο εβδομάδες, είχε διαβεβαιώσει ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να αμφισβητήσει το εμβληματικό αυτό μέτρο της κυβέρνησης Ζοσπέν του 2000.
Και μάλιστα προς επίρρωση των λεγομένων του επικαλείται ξανά τους πολίτες. «Οι Γάλλοι είναι πολύ πιο μπροστά από ό,τι εμείς σχετικά με την ανάγκη να επιδείξουμε πολιτικό πραγματισμό». Και εκτοξεύει φαρμακερά βέλη κατά του ίδιου του Σοσιαλιστικού Κόμματος και ειδικότερα κατά του ηγέτη του, του Ζαν Κριστόφ Καμπαντελίς: «Δυστυχώς το Σοσιαλιστικό Κόμμα ή, έστω, η εθνική του γραμματεία αρνείται όλες αυτές τις προόδους». Και παραδέχεται ότι, ενώ το κόμμα βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο, ο ίδιος έχει εδώ και πολύ καιρό πραγματοποιήσει την ιδεολογική του μεταστροφή. Και μάλιστα δεν διστάζει να κατηγορήσει τους Σοσιαλιστές ότι «δεν ζουν πλέον όπως οι άλλοι άνθρωποι», υπονοώντας σαφώς ότι ο ίδιος ζει κανονικά. Αυτήν την «κανονικότητα» είχε πάντως διεκδικήσει και ο ίδιος ο πρόεδρος Ολάντ με τη γνωστή «επιτυχία»...
