Του Αργύρη Παναγόπουλου
Η CGIL, το μεγαλύτερο ιταλικό συνδικάτο, φαίνεται ότι είναι αποφασισμένο να βγει μαζικά και ενωτικά στους δρόμους στις 25 Οκτωβρίου εναντίον της οικονομικής πολιτικής και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων που προωθεί η κυβέρνηση του Ματέο Ρέντζι. Ο Μαουρίτσιο Λαντίνι, ο γραμματέας του μεγαλύτερου ιταλικού συνδικάτου του βιομηχανικού τομέα, των Εργατών Μετάλλου FIOM CGIL, θα στηρίξει την ενωτική διαμαρτυρία διευκολύνοντας την προσπάθεια δημιουργίας ενός μετώπου εναντίον του τσουνάμι αντιμεταρρυθμίσεων και λιτότητας που προωθεί ο Ρέντζι, τέσσερις μόλις μήνες από το πανηγυρικό 41% που έλαβε στις ευρωεκλογές για να μετατραπεί στο νέο άστρο του ευρωπαϊκού σοσιαλισμού. Στη FIOM μάλιστα στοιχηματίζουν στην παρουσία του ηγέτη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στη διαδήλωση που θα πραγματοποιηθεί μάλλον στην πλατεία του Αγίου Ιωάννη της Ρώμης, ιστορικό χώρο των κινητοποιήσεων του συνδικαλιστικού και αριστερού κινήματος.
Γιατί όμως ο Ρέντζι κατέθεσε στη γερουσία την πρόταση για την ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 18 του Καταστατικού των Εργαζομένων, που προσφέρει εγγυήσεις εναντίον των απολύσεων και διασφάλιση των εργασιακών σχέσεων; Κινδυνεύοντας μάλιστα να πυροδοτήσει μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα μια πραγματική εξέγερση 50 βουλευτών, μεταξύ των οποίων του πρώην ηγέτη των Δημοκρατικών Μπερσάνι, του Φασίνα, του Κούπερλο και του Τσιβάτι και να διαταράξει την κοινωνική ειρήνη που του διασφαλίζει η μετριοπαθής Καμούζο;
Απλώς γιατί εκτιμά ότι κανείς τους δεν θα αμφισβητήσει την κυριαρχία του στην κυβέρνηση και στο κόμμα. Έφθασε μόλις μια δήλωση του Μπέμπρε Γκρίλο που καλούσε τους διαφωνούντες Δημοκρατικούς να ρίξουν την κυβέρνηση, για να ταχθούν όλοι στο πλευρό της κυβέρνησης και να αναζητήσουν «ενωτικούς συμβιβασμούς», με εξαίρεση τον Τσιβάτι, που υποστήριξε ότι η σύγκρουση μπορεί να φθάσει έως το τέλος, δηλαδή στη ρήξη με την κυβέρνηση, γιατί ο Ρέντζι είχε δεσμευτεί στις προκριματικές εκλογές με τις οποίες ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος ότι «δεν θα πειράξει το άρθρο 18». Ακόμη και η Καμούζο ζήτησε έναν συμβιβασμό με το πάγωμα του άρθρου 18 για μια τριετία, εκτιμώντας ότι μια επικείμενη ανάκαμψη της οικονομίας και της απασχόλησης θα αποτρέψεις τις νεοφιλελεύθερες πιέσεις για κατάργησή του.
Ο Ρέντζι πιέζεται από την ΕΚΤ του Ντράγκι για να επιταχύνει «τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα». Ο Ρέντζι από την πλευρά του καλλιεργεί την αυταπάτη ότι εφαρμόζοντας το πρόγραμμα των αμερικανικών τραπεζών για την καταστρατήγηση των δημοκρατικών και κοινωνικών θεσμών, ξεκινώντας με την προσπάθεια άμεσης αντικατάστασης της εκλεγμένης από τους πολίτες γερουσίας με ένα σώμα «προεστών» από τα περιφερειακά συμβούλια, θα μπορέσει να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ, την ΕΚΤ και την Κομισιόν την παράταση κατά ένα έτος την εφαρμογή του δημοσιονομικού συμφώνου. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στις ΗΠΑ ο Ρέντζι δήλωσε στη Wall Street Journal και το Bloombeg: «θα πραγματοποιήσω τις μεταρρυθμίσεις ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις» και «εάν τα συνδικάτα είναι εναντίον μου το γεγονός δεν αποτελεί πρόβλημα». Από τις ΗΠΑ ο διευθύνων σύμβουλος της Fiat Chrysler Μαρκιόνε δήλωσε ότι είναι "πεισμένος ότι θα τα καταφέρει: πρέπει να τον βοηθήσουμε".
Στόχος του Ρέντζι είναι να οδηγήσει την Ιταλία σε εκλογές το 2018 με έναν νέο εκλογικό νόμο, που θα επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο του κοινοβουλίου και της κυβέρνησης ακόμη και με το 20-25%. Ο Ρέντζι ξέρει πολύ καλά ότι για πολλούς από τους διαφωνούντες Δημοκρατικούς η παραμονή στο κόμμα και η επανεκλογή ίσως είναι πιο σημαντικές από τις τύχες του άρθρου 18.
Η αντιπολίτευση ξεκίνησε μια προσπάθεια κωλυσιεργίας στη γερουσία με την κατάθεση 689 τροποποιήσεων, εκ των οποίων 353 προέρχονται από την Αριστερά Οικολογία Ελευθερία, 158 από το Κίνημα Πέντε Αστέρων του Γκρίλο, ενώ από τους βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος κατατέθηκαν μόλις 31.
Πώς όμως ο Ρέντζι θα καταφέρει να αντιστρέψει την καταστροφική πορεία της ιταλικής οικονομίας και κοινωνίας και την αδυναμία της κυβέρνησής του να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της μνημονιακής πολιτικής;
Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Ρέντζι, που θα πρέπει να εφαρμόσει περικοπές 20 δισ. ευρώ το 2015, χωρίς, κατά δήλωσή του, να αυξήσει τους φόρους: το γεγονός ότι ο ισοσκελισμός του προϋπολογισμού μετατίθεται μέχρι νεωτέρας για το 2017, οι πωλήσεις λιανικής κατέγραψαν νέα πτώση 1,5% σε ετήσια βάση τον Ιούλιο, με τα τρόφιμα να καταγράφουν βουτιά 2,5%, η ύφεση έφθασε ήδη στο 0,2%-0,3% έναντι προβλεπόμενης ανάπτυξης 0,8%, ενώ ο ΟΟΣΑ και οι βιομήχανοι της Confindustria προβλέπουν ότι θα φθάσει στο 0,4%, εξαναγκάζοντας την κυβέρνηση να μειώσει ήδη τις προβλέψεις της για το ΑΕΠ του 2015 και του 2016. Οι πτωχεύσεις εταιρειών εκτινάχθηκαν κατά 14% το δεύτερο τρίμηνο, ενώ ο Ρέντζι θα πρέπει να αρχίσει να μειώνει και το χρέος κατά τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ το έτος, για την επόμενη 20ετία! Η νέα δημιουργική λογιστική επέτρεψε πάντως τον υπολογισμό του ιταλικού χρέους στο 127,9% του ΑΕΠ, κατά 2,8% χαμηλότερα αλλά πάνω από το χρέος της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας!
Την ίδια στιγμή στο στόχαστρο των δικαστικών αρχών για δόλια πτώχευση βρέθηκε ο πατέρας του Ρέντζι, στην οποία μάλιστα εμπλέκεται και άτομο που μετέφερε σε πτήση από την Αθήνα στο Βελιγράδι μέσα σε τσουβάλια μίζα 1,5 δισ. ευρώ για την αγορά της σερβικής από την ιταλική εταιρεία τηλεπικοινωνιών!
