Διπλό χτύπημα στα κεκτημένα της κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης της χώρας, όπως αυτά διαμορφώνονται εδώ και πάνω από 100 χρόνια, καθώς και στα κεκτημένα της περιβαλλοντικής προστασίας, με όρους απολύτως ασύδοτης κερδοσκοπίας στη γη, ερήμην του οποιουδήποτε κοινωνικού και δημοκρατικού ελέγχου, συνιστά ο νόμος πλέον που κατεδαφίζει τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, όπως επισημαίνουν τα τμήματα Οικολογίας - Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην ανακοίνωσή τους παρατηρούν ότι με τον νόμο αυτόν "η όποια θεσμική μας κουλτούρα στα ζητήματα χώρου και περιβάλλοντος αποδιαρθρώνεται θυμίζοντας τις χειρότερες εκδοχές συγκεντρωτικού πελατειακού κράτους και οικονομίστικης λογικής πολύ περασμένων δεκαετιών. Ενός κράτους που αδιαφορεί για το περιβάλλον, αδιαφορεί για την ποιότητα ζωής, ακόμα και για το ευτελισμένο πρόταγμα της 'βιωσιμότητας' των πόλεων και οικισμών της χώρας.
Έτσι οι χρήσεις γης και οι αναλογίες τους ανά κατηγορία αναδιατυπώνονται και ανακατανέμονται ωσάν να μην έχουν αποφανθεί οι επιστήμες του χώρου και η ίδια η ζωή για το πώς λειτουργούν καλύτερα ή χειρότερα οι πόλεις και τα χωριά μας. Σαν να μην ξέρουμε στο πετσί μας πως το μεγαλύτερο πρόβλημα λειτουργικότητας στους οικισμούς μας, αλλά και στις εξωαστικές περιοχές, απορρέει όχι από τις ανελαστικότητες των χρήσεων, αλλά από την απουσία ελέγχου τους.
Ε, τώρα, ο έλεγχος είναι σχεδόν περιττός, στον βαθμό που όχι μόνο κατεδαφίζονται τα πιο εμπεδωμένα όρια μεταξύ των χρήσεων της γης, αλλά αυτό γίνεται διά νόμου και μπορεί 'κατ' εξαίρεση' να αναθεωρείται με απλές Υπουργικές Αποφάσεις".
Εστιάζουν στο περιεχόμενο των ρυθμίσεων που βαθαίνουν όσο ποτέ ξανά και χωρίς προσχήματα το πελατειακό κράτος, καθώς "αχρηστεύεται ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης και η ουσιαστική αρμοδιότητα του Δημοσίου διά των υπηρεσιών του να ελέγχουν ουσιαστικά είτε τον κρατικό είτε τον ιδιωτικό σχεδιασμό. Ο μόνος ρόλος που κρατά το Δημόσιο είναι η ευθύνη υπογραφής των υπουργών και των γενικών γραμματέων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, όχι του ελέγχου".
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, "το νομοσχέδιο αυτό μας εισάγει πιο κυνικά από ποτέ στην πραγματική φιλοσοφία του Εφαρμοστικού Νόμου 3986/2011, που λέει πως κάποια σχέδια, έστω και αν θεσμοθετούνται με τον ίδιο τρόπο με άλλα, είναι ανώτερα και κατισχύουν όλων. Και το προνόμιο αυτό επιφυλάσσεται στα ιδιωτικά σχέδια των μεγάλων ή 'στρατηγικών' επενδυτών".
Αυτό "το αντιεπιστημονικό, εργολαβικό και κατ' εξοχήν πελατειακό κατασκεύασμα για το νόμιμο πια 'μπάτε σκύλοι αλέστε' δημιουργούνται οι βάσεις για να θεωρούνται πλέον σύννομες οι επικείμενες ανάλογης φιλοσοφίας παρεμβάσεις για την εκποίηση, την εκμετάλλευση και την καταστροφή ακτών, δασών, ακόμη και μνημείων. Για όλους αυτούς τους λόγους, στον θλιβερό και μακρύ κατάλογο της πληγωμένης νομοθεσίας, που θα πρέπει να αποκαταστήσει κατά προτεραιότητα μια κυβέρνηση της Αριστεράς, το νομοθετικό έκτρωμα είναι βέβαιο ότι θα φιγουράρει στις πρώτες θέσεις" καταλήγει η ανακοίνωση.
Ελληνική Εταιρεία: Ανατρέπει το πλαίσιο
Κάθε έννοια του χωροταξικού σχεδιασμού και της προστασίας του περιβάλλοντος καταργεί το νομοσχέδιο, υπογραμμίζει η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού. Με ανακοίνωσή της εξηγεί ότι "ανατρέπει εκ βάθρων το θεσμικό πλαίσιο άσκησης του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού. Κατά την προσπάθεια να ομογενοποιηθούν υφιστάμενες χωρικές ρυθμίσεις και να εκσυγχρονιστεί το τεχνικό υπόβαθρο αφαιρούνται μονομερώς οι περισσότερες δικλίδες ασφαλείας για την προστασία του περιβάλλοντος, υιοθετώντας γενική κατάργηση εύλογων ορίων που υποχρεωτικά οφείλει να θέσει ο χωροταξικός σχεδιασμός.
Καταργεί το Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης. Εφεξής τα μοναδικά πλαίσια Σχεδιασμού που θα υπάρχουν σε εθνικό επίπεδο είναι τα Ειδικά Πλαίσια Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (πλέον επονομαζόμενα 'Εθνικά'), τα οποία όμως αποτελούν τομεακές προσεγγίσεις που στερούμενα ενός συντονιστικού σχεδίου αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες προκλήσεις του πολεοδομικού και χωροταξικού σχεδιασμού ολιστικά.
Επιχειρούν μερική αντιμετώπιση ρυθμίσεων του εθνικού χώρου (αστική ανάπτυξη, υποδομές, θαλάσσιος χώρος) δημιουργώντας αντιφάσεις και αλληλοσυγκρουόμενες μεταξύ τους ρυθμίσεις για τα κύρια θέματα χωρικής ανάπτυξης της χώρας".
