Η ΕΠΟΧΗ
Ισχυρό κόμμα, απαραίτητες συμμαχίες
(...) * Ερχόμαστε έτσι στο τρίτο κρίσιμο πεδίο, της οργανωτικής ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό σημαίνει όχι μόνο ανάγκη αύξησης των ενεργών μελών του, πολλαπλασιασμό των οργανώσεών του, αλλά και επέκτασή του παντού όπου ζουν και εργάζονται οι γυναίκες και οι άνδρες αυτού του τόπου. Πρόκειται για ένα κεφάλαιο μόνο του σπουδαίου ζητήματος της οικοδόμησης του κόμματος, της προώθησης της ενιαιοποίησής του.
Είναι φανερό, πια, στον καθένα ότι το σημερινό κόμμα είναι αναντίστοιχο -και αριθμητικά- όχι μόνο με τις ανάγκες του πολιτικού αγώνα, αλλά και με τις δυνατότητες που προσφέρονται. Πώς θα αρθεί η αναντιστοιχία; Οι ιδέες πολλές. Αντί, π.χ., να εξαντλήσουμε άλλη μια φορά υπερεκμεταλλευόμενοι προεκλογικά τον πρόεδρό μας, υποχρεώνοντάς τον να γυρίσει πάλι όλη την επικράτεια μέσα σ' ένα μήνα, θα μπορούσε η γραμματεία, το οργανωτικό γραφείο ή η κεντρική επιτροπή να κινηθούν αλλιώς. Να οργανώσουν από τώρα ώς τις εκλογές την απαραίτητη και πιλοτική συμμετοχή του σε ένα πλάνο οργανωτικής ανάπτυξης και αγωνιστικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα το χρειάζεται αυτό και ο Αλ. Τσίπρας μπορεί να συμβάλει στο συγκεκριμένο έργο αποφασιστικά. Αρκεί να μη συλλάβουμε αυτό το σχέδιο σαν ένα τεράστιο πρόγραμμα πολιτικών ομιλιών-συγκεντρώσεων, αλλά ως ανοιχτή διαδικασία με τη συμμετοχή τού μεγαλύτερου δυνατού αριθμού αγωνιστών, οπαδών και ψηφοφόρων, απ' τους οποίους φυσιολογικά περιμένει ο ΣΥΡΙΖΑ να προκύψουν τα νέα μέλη, οι νέες του οργανώσεις. Αυτό το πλάνο μπορεί να στηριχτεί απ' όλα τα κεντρικά στελέχη.
* Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατορθώσει να προωθεί ικανοποιητικά τους στόχους του σ' αυτά τα πεδία, θα είναι σε θέση παράλληλα να προωθεί και πολιτική συμμαχιών. Να απευθυνθεί και να καλέσει πρώτα απ' όλα τις δυνάμεις της Αριστεράς σε συμπαράταξη, με στόχους: τη διαμόρφωση προϋποθέσεων για μια κυβέρνηση της Αριστεράς και τη στήριξή της στις κρίσιμες μάχες που θα κληθεί να δώσει.
Σοβαρή επεξεργασία πρέπει να γίνει και για τον χώρο των Οικολόγων - Πρασίνων. Τα προβλήματα που αντιμετώπισαν πρόσφατα στις εκλογές δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε λάθος εκτιμήσεις. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό ιδεολογικό - πολιτικό ρεύμα και έτσι πρέπει να το προσεγγίσουμε, να ζητήσουμε, όπως και για τις δυνάμεις της Αριστεράς, τη συμπαράταξή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ, να σημειώσουμε με την ευκαιρία, πρέπει να εντείνει -γιατί υστερεί- τις παρεμβάσεις του για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής, για θέματα μεγάλης αξίας, όπως ο αιγιαλός, ο δημόσιος χώρος και η οικοδομική ρύπανση, η κυοφορούμενη στη ζούλα Διατλαντική Συμφωνία, τα μεταλλαγμένα κ.τλ.
Την ίδια στιγμή μπορεί να αναλάβει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για την προσέγγιση και τη συμμαχική αξιοποίηση δυνάμεων που αποσπώνται από τον χώρο της «Κεντροαριστεράς» ή της «Κεντροδεξιάς», που κοινό στοιχείο είχαν μέχρι σήμερα την ένταξή τους στη σφαίρα επιρροής της Ν.Δ. Με βάση την προγραμματική του κυβερνητική πρόταση, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να διαμορφώσει με τις δυνάμεις αυτές σχέσεις που να κυμαίνονται από την εκλογική συνεργασία, π.χ., με τον θεσμό του ανεξάρτητου - συνεργαζόμενου, ή την πολιτική σύμπραξη ως τη στήριξη με ψήφο ανοχής σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ (...).
*Άρθρο των Χ. Γεωργούλα και Π. Κλαυδιανού, 15/06/2014
