Του Ντέιβιντ Κάμερον*
Για πολλούς Ευρωπαίους πολίτες η πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση αυτή τη στιγμή είναι ποιος θα είναι ο νικητής του Μουντιάλ. Μία άλλη συζήτηση όμως που διαμείβεται στις εφημερίδες ανά την Ευρώπη είναι το πώς θα διαλέξουμε τον σωστό πρόεδρο για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Θέλω να θέσω την άποψη της Μεγάλης Βρετανίας στο ζήτημα και να είμαι σαφής για το πιο μακροπρόθεσμο όραμά μας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ψηφοφόροι έστειλαν σαφές μήνυμα στις ευρωεκλογές.
Είναι απογοητευμένοι με τον τρόπο που λειτουργεί η Ευρώπη. Διεκδικούν την αλλαγή έτσι ώστε η Ευρώπη να εστιάζει σε αυτά που τους ενδιαφέρουν: στην ανάπτυξη και την απασχόληση.
Και θέλουν η Ε.Ε. να τους βοηθήσει, όχι να τους επιβληθεί. Αυτό ήταν σαφές από την άνοδο των ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων, από τη μειωμένη συμμετοχή στην πλειονότητα των χωρών και τη μείωση των ποσοστών των μεγαλύτερων πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ξυπνήστε!
Το ερώτημα τώρα για τους Ευρωπαίους ηγέτες είναι: πώς απαντάμε στο μήνυμα; Τα αποτελέσματα θα πρέπει να αφυπνίσουν τους ηγέτες ανά την Ευρώπη. Διακυβεύεται το μέλλον της Ευρώπης. Πρέπει είτε να αλλάξει είτε να αποδεχθεί την περαιτέρω πτώση. Η θέση της Βρετανίας είναι σαφής: θέλουμε να επιτύχει η Ε.Ε. Να διατηρηθεί η ελευθερία, η ειρήνη και η δημοκρατία στην ήπειρό μας και να υπάρχει ευημερία.
Αυτό είναι το κεντρικό καθήκον της Ε.Ε. σήμερα. Και αυτό απαιτεί μια πιο ανοιχτή, εξωστρεφή, ευέλικτη και ανταγωνιστική Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, απαιτεί τολμηρή ηγεσία και ανθρώπους έτοιμους να λάβουν σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες των ψηφοφόρων και να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.
Η πρώτη δοκιμασία είναι ο διορισμός του επόμενου προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Σύμφωνα με τις Συνθήκες της Ε.Ε., που έχουν επικυρωθεί από τα εθνικά Κοινοβούλια, πρέπει οι επικεφαλής των κυβερνήσεων της Ε.Ε. να προτείνουν τον υποψήφιο που θα ηγηθεί της επιτροπής - ωστόσο οι ηγέτες πρέπει «να λαμβάνουν υπόψη" τα αποτελέσματα στις ευρωπαϊκές εκλογές.
Στη συνέχεια, οι ευρωβουλευτές ψηφίζουν για τον υποψήφιο σε μια μυστική ψηφοφορία.
Βασικοί υποψήφιοι
Αλλά ορισμένοι ευρωβουλευτές έχουν εφεύρει μια νέα διαδικασία με την οποία προσπαθούν να επιλέξουν όσο και να εκλέξουν τον υποψήφιο. Καθεμιά από τις κύριες πολιτικές ομάδες έβγαλε "βασικούς υποψηφίους" - τους λεγόμενους Spitzenkandidaten - κατά τη διάρκεια των εκλογών και έκαναν μια μυστική συμφωνία να ενώσουν τις δυνάμεις τους μετά τις εκλογές για να υποστηρίξουν τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ευρωομάδας που κέρδισε τις περισσότερες έδρες.
Κάτι τέτοιο δεν συμφωνήθηκε ποτέ από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Δεν έχει τεθεί υπό διαπραγμάτευση στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Και δεν επικυρώθηκε ποτέ από τις εθνικές κυβερνήσεις.
Ωστόσο, οι υποστηρικτές του Spitzenkandidaten υποστηρίζουν ότι οι εκλογές έγιναν, ότι οι Ευρωπαίοι επέλεξαν τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για πρόεδρο της Κομισιόν και ότι θα ήταν αντιδημοκρατικό για τους εκλεγμένους εθνικούς ηγέτες να επιλέξουν οποιονδήποτε άλλον.
Δεν συνιστά επίθεση στον κ. Γιούνκερ, έναν έμπειρο Ευρωπαίο πολιτικό, να πούμε ότι αυτά είναι ανοησίες.
Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν ψήφισαν στις ευρωεκλογές. Η συμμετοχή έπεσε στην πλειονότητα των κρατών - μελών. Εκείνοι που ψήφισαν το έκαναν για να επιλέξουν ευρωβουλευτές όχι τον πρόεδρο της Κομισιόν. Ο κ. Γιούνκερ δεν κατέβηκε πουθενά και δεν εκλέχθηκε από κανέναν.
Το να γίνει δεκτό ένα τέτοιο αίτημα θα ήταν πολύ επιζήμιο για την Ευρώπη και θα υπονόμευε, αντί να ενισχύσει, τη δημοκρατική νομιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα μεταβίβασει τις εξουσίες από τις εθνικές κυβερνήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χωρίς την έγκριση των ψηφοφόρων.
Περιορίζοντας την επιλογή
Στην πραγματικότητα, κάτι τέτοιο θα λειτουργούσε περιοριστικά, αφού θα απέκλειε έναν πρωθυπουργό ή πρόεδρο να ηγηθεί ποτέ της επιτροπής - περιορίζοντας τεχνητά τους υποψήφιους την ώρα που η Ε.Ε. έχει ανάγκη να βρει τον πιο ταλαντούχο.
Θα πολιτικοποιούσε την επιτροπή - έναν κίνδυνο για τον οποίο είχε προειδοποιήσει ο Ζισκάρ Ντ' Εστέν όταν είχε απορριφθεί πριν μια δεκαετία η πρόταση ο πρόεδρος της Κομισιόν να επιλέγεται από τους ευρωβουλευτές.
Αυτό θα έθετε σε κίνδυνο την αξιοπιστία της επιτροπής κατά την άσκηση των ρυθμιστικών και άλλων αρμοδιοτήτων της.
Και κυρίως, θα έδινε το πράσινο φως σε εκείνους που θέλουν να παραβιάσουν τους κανόνες της Ε.Ε. από την πίσω πόρτα. Κανόνες που έχουν επικυρωθεί από τα εθνικά μας Κοινοβούλια και συνιστούν διεθνή νομοθεσία.
Είτε θέλετε πιο άμεση δημοκρατία στην Ευρώπη είτε όχι, θα πρέπει όλοι να είμαστε σε θέση να συμφωνήσουμε ότι πρώτα πρέπει να διατηρηθεί ο βασικός νόμος.
Αρπαγή Εξουσίας
Πολλοί άνθρωποι είναι βαθιά ανήσυχοι σχετικά με όλη αυτή την προσέγγιση, κάνοντας λόγο για αρπαγή εξουσίας από την πίσω πόρτα. Και δεν θα πρέπει να το παραμελήσουμε όταν ξέρουμε ότι θα δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο για το μέλλον.
Πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρεθεί ο καλύτερος υποψήφιος για τη θέση του προέδρου. Κάποιος που να μπορεί να φέρει σε πέρας μεταρρυθμίσεις, να φέρει ανάπτυξη και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να αποδέχεται πως οι ανάγκες της Ευρώπης ίσως να εξυπηρετούνται καλύτερα από δράσεις σε εθνικό επίπεδο. Ένας ειλικρινής και έμπιστος διαμεσολαβητής, ικανός να κερδίσει τους Ευρωπαίους ψηφοφόρους.
Η Βρετανία έχει μακρά φήμη για τη διεκδίκηση της δημοκρατίας και γιατί παλεύει για τα εθνικά της συμφέροντα. Αλλά τώρα παλεύουμε για το ευρωπαϊκό συμφέρον. Και τα τρία μεγάλα πολιτικά κόμματα του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ενωμένα σε αυτό το θέμα.
Είναι ώρα οι εθνικοί ηγέτες της Ευρώπης να έχουν το θάρρος της γνώμης τους, ορθώνοντας το ανάστημά τους για τη θέση τους στην Ε.Ε. και για το τι είναι σωστό για το μέλλον της Ευρώπης. Τώρα είναι η ώρα να προταθεί ένας υποψήφιος που θα πείσει τους Ευρωπαίους ψηφοφόρους πως ασχολούμαστε με τις ανησυχίες τους και τους προβληματισμούς τους.
Τα πρόσφατα γεγονότα μας υπενθυμίζουν το τίμημα που έχουν πληρώσει τα ευρωπαϊκά κράτη για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Έχουμε κάνει πολύ δρόμο στις δεκαετίες που πέρασαν, σεβόμενοι τις διαφορές μας, ακολουθώντας τους κανόνες, προχωρώντας με υπομονή μπροστά, στο ευρωπαϊκό πνεύμα.
Και σε αυτή τη σημαντική στιγμή για την Ευρώπη, αυτός είναι τρόπος που πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε.
* Ο Ντέιβιντ Κάμερον είναι πρωθυπουργός της Βρετανίας
