Ισορροπημένο, χωρίς εμπορικές ακρότητες, πλουραλιστικό, αλλά και με όσους δημιουργούς διαθέτουν μια περισσότερο "λοξή" ματιά εξορισμένους από την Αγ. Κωνσταντίνου, σε νέους χώρους, στους οποίους επεκτείνεται από φέτος. Αυτά με δυο λόγια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του χειμερινού προγράμματος για το Εθνικό Θέατρο που ανακοίνωσε χθες ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Σωτήρης Χατζάκης, πλαισιωμένος από το σύνολο των συντελεστών των παραστάσεων.
Με 5 επαναλήψεις (Μεφίστο, Δυτική αποβάθρα, Δεκαήμερο, Το κέικ, Φλαντρώ), 13 ξένα και επτά ελληνικά έργα, εκ των οποίων τρία παιδικά/εφηβικά, συνολικά 20 παραστάσεις, ετοιμάζεται να υποδεχθεί τη νέα σεζόν.
Ο Σ. Χατζάκης δεν έχει κρύψει ότι μέσα στους τοίχους της Αγ. Κωνσταντίνου ασφυκτιά και ότι επιζητεί να επεκταθεί σε νέους χώρους. Ήδη ανακοίνωσε πως η Θερινή Σκηνή θα στεγαστεί φέτος (και ίσως μονίμως) στο Σχολείο της Ειρήνης Παππά, στην οδό Πειραιώς, ενώ έκανε αναφορά στην ανάγκη το Rex να ανήκει στο Εθνικό - και για λόγους "αισθητικής του ιστορικού κέντρου", όπως είπε.
Έτσι, την επόμενη σεζόν το Εθνικό Θέατρο επεκτείνεται στο Θέατρο Χώρα της Κυψέλης, στεγάζοντας εκεί την Εφηβική Σκηνή του, αλλά και τα Κρίμα που είναι πόρνη (Τζ. Φορντ), σε σκηνοθεσία Δ. Λιγνάδη, και Ο λάκκος της αμαρτίας (Γ. Μανιώτη), σε σκηνοθεσία Π. Φιλιππίδη. Ακόμη, ιδιαίτερα σημαντική είναι η πρόσκληση του Εθνικού σε άστεγες θεατρικές ομάδες που θα μπορούν να ζητήσουν να χρησιμοποιήσουν το Χώρα τον Μάιο, προκειμένου να παρουσιάσουν εκεί τη δουλειά τους.
Επιπλέον, η Παιδική Σκηνή μετακομίζει στη Σκηνή Κοτοπούλη, δίνοντας τη θέση της στο παλιό Σινεάκ στην Πειραματική Σκηνή, που, χωρίς να ονομάζεται έτσι, θα φιλοξενήσει Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ, από την Ά. Μπρούσκου, τις Ευτυχισμένες μέρες, από τον Γ. Μανιώτη με τη Σοφία Φιλιππίδου, τις Δούλες, σε σκηνοθεσία Μπρους Μάγιερς και μονόπρακτα του Τ. Ουίλιαμς με γενικό τίτλο Paradise σε σκηνοθεσία Π. Δημητρακοπούλου.
Στον επάνω όροφο θα παρουσιαστούν ακόμη οι Μυστικοί αρραβώνες του Ξενόπουλου από τον Σ. Χατζάκη και το μιούζικαλ Πιαφ από τον Π. Ζούλια.
Η πάλαι ποτέ Νέα Σκηνή θα αφιερωθεί στις επαναλήψεις, καθώς και στο νέο έργο των αδελφών Κούφαλη Συγχώρεσέ με, σε σκηνοθεσία Ακ. Καραζήση, ενώ στην Κεντρική Σκηνή του κτηρίου Τσίλλερ θα παρουσιαστούν, με τά το Μεφίστο, Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές, του Ρ. Μπολτ, σε σκηνοθεσία Β. Θεοδωρόπουλου με τον Γ. Μιχαλακόπουλο, η Φιλουμένα σε σκηνοθεσία Ν. Μαστοράκη, με την Ελένη Ράντου στον ομώνυμο ρόλο και μια νέα εκδοχή της Λιλιπούπολης, σε σκηνοθεσία Ρεγγίνας Καπετανάκη.
Ακόμη, οι κοινωνικές δράσεις του οργανισμού επεκτείνονται, με την προσθήκη του προγράμματος "Επισκεπτήριο" σε νοσοκομεία, από τον Ηλία Κουνέλα, και "Φο[βος]-Ρα[τσισμός] Στοπ!", με στόχο την αντιμετώπιση της αύξησης της απήχησης του φασισμού στις νεανικές ηλικίες.
Το πολυπληθές της χθεσινής παρουσίασης δεν επέτρεψε τον απολογισμό της περσινής χρονιάς, οπότε ο Σ. Χατζάκης αρκέστηκε να πει "πήγαμε καλά" και να παραπέμψει στο μέλλον για συγκεκριμένα στοιχεία. Αναφέρθηκε όμως στον αριθμό των ηθοποιών που απασχολήθηκαν πέρσι στον οργανισμό (234), τονίζοντας ότι το πρόγραμμα είναι "αναπτυξιακό, με έμφαση στις θέσεις εργασίας". Τέλος, για άλλη μια φορά διατύπωσε με ένταση το αίτημα "απένταξης από το καθεστώς ΔΕΚΟ", στο οποίο συντονίζεται με το ΚΘΒΕ και την ΕΛΣ, καθώς αυτή η συνθήκη "αλλοιώνει τον πολιτιστικό χαρακτήρα του οργανισμού", αναγκάζοντάς τον να είναι "μόνο ανταγωνιστικός", με το μάτι στο ταμείο δηλαδή.
Το νέο πρόγραμμα θα κριθεί, φυσικά, εκ του αποτελέσματος. Πριν όμως από αυτό είναι απαραίτητη μία δεοντολογική παρατήρηση: Μολονότι απολύτως νόμιμο, ξενίζει το γεγονός ότι σχεδόν το σύνολο του Δ.Σ. του οργανισμού, καθώς και ο αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής συμμετέχουν ως συγγραφείς ή σκηνοθέτες (ή και με τις δύο αυτές ιδιότητες) στη χειμερινή σεζόν. Άλλωστε, η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια...
