Τι σημαίνει "θέατρο" στην εποχή της κυριαρχίας των media και των νέων τεχνολογιών; Πώς αποκρίνονται οι νέοι καλλιτέχνες σε αυτή τη μεταδραματική συνθήκη; Διευρύνοντας τα όρια, ανοίγοντας νέους ορίζοντες, δημιουργώντας υβριδικές πολυμεσικές μορφές... Αυτήν τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στον χώρο των παραστατικών τεχνών επιχειρεί να διερευνήσει το Fast Forward Festival, που διοργανώνεται από τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και θα φιλοξενήσει, από 27/4 έως και 11/5, έξι πρωτοποριακές παραστάσεις από καλλιτέχνες της διεθνούς σκηνής.
Πρόκειται για περφόρμανς που συνομιλούν άμεσα με τη "θερμή" πραγματικότητα της εποχής και στοχεύουν να αλλάξουν τον ίδιο τον τρόπο που ο θεατής έχει συνηθίσει να βλέπει τις παραστατικές τέχνες, άλλοτε δίνοντάς του τον ρόλο του πρωταγωνιστή, όπως τα Situation Rooms των Rimini Protokoll, κι άλλοτε χρησιμοποιώντας ως σκηνή την ίδια την πόλη και "ηθοποιούς" τους "αόρατους" ενοίκους του δημόσιου χώρου, τους μετανάστες, όπως στο No Man's Land του Dries Verhoeven.
Για ένα Φεστιβάλ που "επιχειρεί έναν άμεσο διάλογο με την τρέχουσα κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα" έκανε λόγο κατά τη χθεσινή παρουσίασή του η καλλιτεχνική διευθύντρια του FFF Κάτια Αρφαρά. Ο Daniel Wetzel των Rimini Protokoll, μιλώντας για την παράστασή τους, που βάζει τον κάθε θεατή διαδοχικά στη θέση των 20 "πρωταγωνιστών", που η ζωή τους σημαδεύτηκε από τη χρήση όπλων σε συγκρούσεις όπως στη Συρία ή το Κογκό, το χαρακτήρισε "παιχνίδι επαυξημένης πραγματικότητας". Η παράσταση θα δοθεί στο Κέντρο πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος" θα δεχθεί μόλις 600 συνολικά θεατές.
Είκοσι οικονομικοί ή πολιτικοί πρόσφυγες, κάτοικοι της Αθήνας, θα είναι οι "οδηγοί" των θεατών στην παράσταση δρόμου No Man's Land που διοργανώνεται σε συνεργασία με την οργάνωση Asante. "Είναι η πρώτη φορά που ένας οργανισμός που προάγει την τέχνη συνεργάζεται με μετανάστες", παρατήρησε ο Νικόδημος Μάινα από την Asante, για να τονίσει: "Δεν είμαστε πολίτες μιας παράλληλης κοινωνίας. Είμαστε πολίτες με άποψη, διεκδικήσεις και υποχρεώσεις για την πόλη μας", σχολίασε για την "ουσιαστική συνεργασία" προκειμένου η παράσταση να προσαρμοστεί στην ελληνική πραγματικότητα.
Για μια περφόρμανς με έντονη διαδραστικότητα, όπου οι μετανάστες μεταφέρουν στους θεατές τη δική τους πραγματικότητα, έτσι ώστε "ο ένας να βλέπει με τα μάτια του άλλου", έκανε λόγο ο Κωστής Παπαϊωάννου, πρόεδρος της ΕΕΔΑ, που είχε την επιστημονική επιμέλεια του εγχειρήματος, το οποίο θα συνοδευτεί με δύο συζητήσεις στο κτήριο του Συλλόγου Αρχαιολόγων (2 και 7/5).
Την Ιερουσαλήμ έχει ως θέμα της η ομότιτλη περφόρμανς, ένα πορτρέτο της πόλης μεταξύ κινηματογράφου και συναυλίας, που παρουσιάζει την εξέλιξη της πόλης και των ανθρώπων της μέσα σε μια δεκαετία. Ο Yves Degrys από την Berlin Theater Company εξέφρασε την απαισιοδοξία του για τη σκλήρυνση, τον διαχωρισμό και το κλείσιμο των κατοίκων, που δεν αφήνουν πιθανότητες λύσης...
Τέλος, το FFF θα ολοκληρωθεί με δύο σημαντικές δουλειές του Rabih Mroue για τον εμφύλιο στη Συρία και τον Λίβανο, τη μνήμη και την ιστορία, καθώς και το "έκκεντρο" Kiss & Cry των De Mey - Dormael, μια μείξη χορού και κινηματογράφου με θέμα την απώλεια. Οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν με το συμπόσιο "Media, πολιτική, περφόρμανς: ο ρόλος του διαμεσικού θεάτρου στον δημόσιο χώρο", στις 5-6/5.
