Τη "νέα κατάσταση" στο Εθνικό Θέατρο είχε ως στόχο η ευρηματική παρέμβαση αγνώστων προχθές, Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, που γέμισαν τους χώρους γύρω από το κτήριο Τσίλλερ με την αφίσα που δημοσιεύεται παραπλεύρως...
Η ίδια η διοίκηση του θεάτρου, θορυβημένη, έσπευσε να χαρακτηρίσει τις αφίσες "κακόγουστες, βαρύτατα συκοφαντικές, που στρέφονται και κατά καταξιωμένων ανθρώπων στον χώρο του θεάτρου" και "πράξεις χαμηλής ποιότητας και ήθους [που] αποτελούν έμπρακτη και ευθεία προσβολή της έννοιας, της ουσίας και του πνευματικού και κοινωνικού σκοπού του θεάτρου".
Παράλληλα, αναφέρεται στις "κακόπιστες και συντεχνιακές επικρίσεις από ένα μέρος της 'γραφιστικής κοινότητας', για τη διενέργεια ενός καθόλα νόμιμου ανοικτού δημόσιου διαγωνισμού για το νέο λογότυπο του Εθνικού Θεάτρου", διατυπώνοντας την "ελπίδα" ότι "δεν έχει καμία απολύτως ανάμειξη στη σχεδίαση και τοιχοκόλληση αφισών δήθεν παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου".
Δικαίωμα της διοίκησης του Εθνικού να αντιδρά με έναν τρόπο που καταδεικνύει την απόλυτη έλλειψη χιούμορ που την διακρίνει -φαίνεται πως οι νέοι κρατούντες καταλαβαίνουν από χωρατά και χοντροκομμένη πλάκα, όχι όμως από χιούμορ...
Αυτό που επίσης φαίνεται να μην κατανοούν είναι πως ένα κομμάτι νέων καλλιτεχνών, απηυδισμένοι από την απόλυτη αδιαφορία της πολιτείας για τον πολιτισμό, είναι αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν αυτό που ο Ουμπέρτο Έκο ονόμαζε "μιντιακό αντάρτικο". Ένα είδος "καλλιτεχνικής τρομοκρατίας", όπως αυτή που αντιμετώπισε ο υπουργός Πολιτισμού στο συνέδριο για τη "χρηματοδότηση της δημιουργικότητας"...
Δεν γνωρίζουμε τον αυτουργό της προχθεσινής παρέμβασης. Οι "συνήθεις ύποπτοι", η Κίνηση Μαβίλη, αρνούνται πως βρίσκονται πίσω από την αφίσα, αλλά σημειώνουν πως πρόκειται για "μια πλάκα που καταδεικνύει με σαφήνεια την ταυτότητα και την γραμμή του Εθνικού Θεάτρου. Σε τέτοιο επικίνδυνο βαθμό που θα μπορούσε να είναι και αλήθεια!" Και συμπληρώνουν πως "δεν μπορούμε παρά να συγχαρούμε όποιον σκέφτηκε ένα τέτοιο δρώμενο για τον εορτασμό της σημερινής ημέρας!"
Το πιο ανήσυχο κομμάτι του πολιτισμού μας μόλις πήρε τ' όπλο του...
