Μια σάτιρα που θα μπορούσε να αποτελεί το καθ' ημάς "θέατρο του παραλόγου", τυπικά βαλκανική και, επίσης, τυπικά "σοσιαλιστική", πώς μπορεί να επικοινωνεί και να συνδιαλέγεται με την σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε;
Κι όμως, υπάρχουν νήματα που συνδέουν τη σάτιρα του Στανισλάβ Στρατίεβ, που βασισμένος στη βουλγαρική πραγματικότητα του 1974 καυτηριάζει τον γραφειοκρατικό παραλογισμό που βίωνε ο καθημερινός πολίτης, με την ελληνική εμπειρία της κρίσης και τον διαγκωνισμό ομάδων συμφερόντων προκειμένου να διεκδικήσουν το "δίκιο" τους, πατώντας πάνω στο δίκιο των άλλων... Αλλά, τελικά ποιος έχει το δίκιο με το μέρος του; Όλοι; Κανένας;
Παρόμοια ερωτήματα έθετε με την πρώτη του δραματουργική εμφάνιση, το Ρωμαϊκό Λουτρό, ο αγαπητός και στη χώρα μας θεατρικός συγγραφέας από τη Σόφια. Το εύρημά του απλό: Ένας άνθρωπος φεύγει για διακοπές και αφήνει τα κλειδιά του σπιτιού του σε δύο εργάτες για να του επισκευάσουν το πάτωμα. Όταν επιστρέφει, στο σαλόνι του έχει ανακαλυφθεί ένα τέλεια διατηρημένο ρωμαϊκό λουτρό. Το κράτος αναγνωρίζει στον ιδιοκτήτη το δικαίωμα να συνεχίσει να ζει στο σπίτι του, επιτρέπει σ' έναν αρχαιολόγο την έναρξη ανασκαφών και επιβάλλει την παρουσία ναυαγοσώστη, καθώς πρόκειται για υδάτινη δεξαμενή...
Και οι τρεις τους "θα εμπλακούν σε έναν διάλογο για τις αξίες και τις αρχές με τις οποίες ο σύγχρονος άνθρωπος χτίζει την κοινωνία. Ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, βλέπουν τα πράγματα από διαφορετικό πρίσμα", μας λέει ο Κώστας Παπακωνσταντίνου, σκηνοθέτης της παράστασης που ανεβαίνει από την Παρασκευή στο Θέατρο Σημείο. Τον ρωτάμε αν η επιλογή του Ρωμαϊκού Λουτρού ήταν δική του και μας λέει πως οι ηθοποιοί Δημοσθένης Ξυλαρδιστός και Νάντια Περιστεροπούλου ήθελαν να διασκευάσουν για το θέατρο κάποιο από τα διηγήματά του. "Επικοινώνησαν με τον Λιούμπομιρ Στρατίεβ, ζητώντας του τα διηγήματα του πατέρα του. Αυτός όμως τους τα έστειλε, όμως ήταν στα βουλγάρικα, έτσι το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να τα... κοιτάνε. Επέστρεψαν λοιπόν στα θεατρικά του και ξεχώρισαν το Λουτρό".
Ο Κ. Παπακωνσταντίνου λέει πως χαίρεται που τα πράγματα ήρθαν τελικά έτσι, καθώς ήταν μια ευκαιρία και για τον ίδιο να επιστρέψει σε αμιγώς θεατρικά κείμενα, μετά την τρίχρονη ενασχόλησή του με τη θεατρική διασκευή των Χαλασοχώρηδων του Παπαδιαμάντη.
Το Ρωμαϊκό Λουτρό, που παιζόταν για δέκα χρόνια στο Κρατικό Σατιρικό Θέατρο της Σόφιας, στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε από τον Σπύρο Ευαγγελάτο στο Αμφι-θέατρο. Στην τωρινή παράσταση παίρνουν μέρος επίσης οι Δημήτρης Δημητρόπουλος, Αλέξανδρος Ζουριδάκης και Σταύρος Σιούλης. Τα σκηνικά και τα κοστούμια φροντίζουν οι Λυδία Κοντογιώργη και Ζωή Αρβανίτη, ενώ τη μουσική ο Βασίλης Κουτσιλιέρης.
