Μία σημαντική προσωπικότητα του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, η ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας Μαριέττα Ριάλδη, έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Κυριακής, σε ηλικία 72 ετών, χτυπημένη από χρόνιο διαβήτη.
Γεννημένη στην Αθήνα το 1941, σπούδασε στη Σχολή Σταυράκου και στη Δραματική Σχολή Ιωαννίδη. Παράλληλα συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Κολλάτο στο Πειραματικό Θέατρο Τσέπης, ενώ το 1963 ίδρυσε το Πειραματικό Θέατρο, που αποτέλεσε ένα «άνοιγμα» για όλες τις νέες θεατρικές δυνάμεις, δίνοντας στέγη στο νεοελληνικό έργο.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, παρουσίασε μια σειρά παραστάσεις-χάπενινγκ, μέσα από τις οποίες "κατόρθωνε να ξορκίζει τον φόβο με το γέλιο: δείχνοντας πόσο γελοίες ήταν οι χάρτινες φιγούρες με τη βραχνή φωνή που μας απειλούσαν", όπως σημείωνε ο Λέανδρος Πολενάκης από τις στήλες της Αυγής. Έργα όπως τα Σκ..., Ουστ, Καφέ σαντάν, που παρουσίασε στο υπόγειο της οδού Ακαδημίας στόχευαν "μέσα από τις λεκτικές υπερβολές και τις τραβηγμένες τους καταστάσεις στο ξύπνημα συνειδήσεων ημιναρκωμένων".
Μετά τη δικτατορία, με το Πειραματικό Θέατρο της Πόλης, όπως μετονομάστηκε, συνέχισε να σκηνοθετεί και να ερμηνεύει έργα δικά της, καθώς και ρόλους του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου.
Ανάμεσα στα έργα της ξεχωρίζουν τα Ο γυρισμός, Τα παιδιά, Παρακρατούπολη, Ωχ!, Βαριετέ κ.ά. Το έργο της Άστεγοι ανέβηκε το 1996 στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου, ενώ και η ίδια σκηνοθέτησε για την κρατική μας σκηνή τις Πετυχημένες γυναίκες της Κάριλ Τσέρτσιλ το 1983, με τις Κίττυ Αρσένη, Νόρα Κατσέλη κ.ά. Το 2002 σκηνοθέτησε και έπαιξε την πολιτική της σάτιρα Η Ελλάδα μετακομίζει, που ήταν και η τελευταία της εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι.
Για το έργο της είχε βραβευθεί από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, ενώ έλαβε αργυρό μετάλλιο στο Διεθνές Φεστιβάλ Νέων του Ζάγκρεμπ (1965) και έπαθλο στο Φεστιβάλ Νανσύ για τον Γυρισμό.
«Πνευματικός άνθρωπος της αντίστασης»
«Πνευματικό άνθρωπο της αντίστασης» χαρακτηρίζει στην ανακοίνωσή του το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ την ανατρεπτική ποιήτρια του θεάτρου, "που άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της", ενώ δεν παραλείπει να υπενθυμίσει την αντίδρασή της, το 2003, στη βάναυση αρπαγή του θεάτρου της, που στεγαζόταν στο κτήριο του ΜΤΣ, προκειμένου να στεγαστεί εκεί γνωστό πολυκατάστημα.
"Θαρραλέα και μαχητική, τόσο στα δημοκρατικά όσο και στα καλλιτεχνικά πιστεύω της", χαρακτήρισε τη Μ. Ριάλδη ο υπουργός Πολιτισμού σε ανακοίνωσή του, ενώ η ΔΗΜ.ΑΡ. σημειώνει ότι "υπήρξε σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της ανοιχτή στις προκλήσεις του πειραματισμού και της ανανέωσης των εκφραστικών μέσων της θεατρικής τέχνης".
