Οι πολλαπλές εκδοχές της συνάντησης ενός άντρα και μιας γυναίκας αποτελούν τον καμβά πάνω στον οποίο ξετυλίγεται το έργο του νεαρού Βρετανού δραματουργού Νικ Πέιν Αστερισμοί, που ανεβαίνει απόψε στη σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, με τους Στεφανία Γουλιώτη και Μάκη Παπαδημητρίου να ερμηνεύουν τη Μάριαν, καθηγήτρια Θεωρητικής Κοσμολογίας, και τον Ρόλαντ, πρακτικό μελισσοκόμο.
Πίσω από αυτό το φαινομενικά αταίριαστο ζευγάρι και τις παράλληλες εκδοχές για την εξέλιξη της σχέσης τους, που ξεδιπλώνει μπροστά μας ο συγγραφέας, βρίσκεται μια ιδέα που προέρχεται από το πεδίο έρευνας της Μάριαν: Στην προσπάθειά της να συμβιβάσει τη θεωρία της σχετικότητας με την κβαντική μηχανική, αναπτύχθηκε η θεωρία των χορδών, η οποία προϋποθέτει 11 διαστάσεις χωροχρόνου. Από εκεί πηγάζει και η ιδέα της ύπαρξης ενός απροσδιόριστου αριθμού από παράλληλα σύμπαντα που, επιπλέον, διαιρούνται παραπέρα σε κάθε απόφαση που λαμβάνεται...
Αν όμως κάτι τέτοιο δεχτούμε ότι ισχύει, σημαίνει ότι και η ζωή μας θα υπάρχει σε αμέτρητες παραλλαγές. Αυτό είναι και το δραματουργικό εύρημα στους Αστερισμούς, καθώς ο συγγραφέας αφηγείται το ίδιο γεγονός κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο, επανέρχεται στις ίδιες σκηνές και δοκιμάζει μια διαφορετική κάθε φορά εξέλιξη των γεγονότων.
Αρχικά βλέπουμε τους δύο πρωταγωνιστές να αποτυγχάνουν στην προσπάθειά τους να φτιάξουν μια σχέση, μέχρι που σε μια εκδοχή τα καταφέρνουν. Λίγο αργότερα τους βλέπουμε να χωρίζουν, ενώ σε μια άλλη εκδοχή της ζωής τους καταφέρνουν και μένουν μαζί. Τους παρακολουθούμε να στήνουν μια ζωή βασισμένη σε μονογαμική σχέση ή να ξεκινάνε εξωσυζυγικές περιπέτειες, σε μια δραματουργική αλυσίδα «όπου η πολλαπλότητα αλλά και το πεπερασμένο των ρομαντικών τους περιπετειών είναι πηγή και εορτασμού αλλά και πένθους», όπως σημειώνει ο ίδιος ο συγγραφέας στη βρετανική Telegraph.
Όπως αποκαλύπτει στο ίδιο άρθρο του ο Νικ Πέιν, οι Αστερισμοί (που παρουσιάστηκαν το 2012 στο Royal Court Theatre) υπήρξαν μέρος της διεργασίας του πένθους. Την περίοδο που έγραφε το έργο ο πατέρας του πέθανε από προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια. «Είναι προφανές γιατί η ιδέα των πολλαπλών συμπάντων μού ήταν τόσο ελκυστική», σημειώνει. «Η ιδέα πως κάπου, σε κάποιο σύμπαν ο πατέρας μου δεν έχει πεθάνει ακόμα ήταν ταυτόχρονα και παράξενα χωρίς λογική αλλά και γαληνευτικά παρηγορητική»...
* Η σημερινή πρεμιέρα των Αστερισμών στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, καθώς και οι παραστάσεις της Πέμπτης 28 και Παρασκευής 29 Νοεμβρίου είναι αφιερωμένες στους ακροατές του ραδιοσταθμού 105,5 Στο Κόκκινο, που θα μπορούν να δουν την παράσταση με μειωμένο εισιτήριο 8 ευρώ (κρατήσεις θέσεων στο 210-92.12.900, 17.00-22.00).
