Από το "Μεγάλο Καφενείο" της Τρίπολης, το Καφενείον "Ο Βουρλάς" στις Αρχάνες και το καφενείο "Η πλατεία του Συντάγματος" στα Ανώγεια, μέχρι το καφεγαλακτοπωλείο "Γρι Γρι" στα Καλάβρυτα, το παραδοσιακό καφενείο "Το 111" στο Μοναστηράκι, το "Πανελλήνιον" στην Άμφισσα, το Καφεζυθοζαχαροπλαστείον "Τα Ολύμπια" στο Λιστόν της Κέρκυρας, και το καφενείο "Η μανούλα" στο Πυργί της Χίου, ο Μίλτος Κουρμπόγλου αποτύπωσε με τον φωτογραφικό του φακό τα πιο ζωντανά κύτταρα του κοινωνικού ιστού της νεότερης Ελλάδας. Ο ερασιτέχνης φωτογράφος διέτρεξε τη χώρα απ' άκου εις άκρον ακολουθώντας τα βήματα του Στράβωνα και του Παυσανία και στο δίγλωσσο λεύκωμά του "Οι δρόμοι του καφέ" (εκδ. Litle Tree) κατέγραψε τα περισσότερα σωζόμενα παραδοσιακά καφενεία του τόπου μας.
Αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού τρόπου ζωής και της καθημερινότητας του Έλληνα, τα παραδοσιακά καφενεία, σημεία συνάντησης, ψυχαγωγίας, διασκέδασης και κυρίως ανταλλαγής απόψεων, παρουσιάζονται σε όλη τη μεγαλοπρεπή απλότητα και αυθεντικότητά τους. Ωστόσο, ο Μίλτος Κουρμπόγλου δεν περιορίζεται στην αποτύπωση μόνο των αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών τους στο λεύκωμα, αλλά δίνει έμφαση στους ανθρώπους ως αναπόσπαστο στοιχείο του χαρακτήρα των καφενείων. Ηλικιωμένοι συνταξιούχοι, ενεργοί επαγγελματίες, άντρες και γυναίκες, νέοι και όλη η κοινωνική και ηλικιακή διαστρωμάτωση των θαμώνων αποτυπώνονται ανάγλυφα, συνθέτοντας το ανάγλυφο αλλά και την εξέλιξη που συντελούνται στους χώρους αποτυπώνοντας τη διαδρομή και της ελληνικής κοινωνίας.
Ένας κόσμος ολόκληρος περνά από τις σελίδες του λευκώματος, που, παρ' ότι σε αρκετές περιπτώσεις χάνεται ή μετεξελίσσεται υπό το βάρος των αλλαγών που συντελούνται, διατηρεί αναλλοίωτη τη γοητεία του.
