Η Ντόρις Λέσινγκ "επική συγγραφέας της γυναικείας εμπειρίας", όπως τη χαρακτήρισε η Σουηδική Ακαδημία Γραμμάτων απονέμοντας της το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2007, έφυγε από τη ζωή τα χαράματα της Κυριακής σε ηλικία 94 χρονών. Είχε έναν ωραίο θάνατο, άφησε την τελευταία της πνοή την ώρα που κοιμόταν. Είχε όμως και μια πολύ ενδιαφέρουσα ζωή, γεμάτη σοφία, πάθος, αγώνα για τις ιδέες της και δημιουργία. Όλα αυτά της χάρισαν με τη σειρά τους τιμές και διακρίσεις, ωστόσο δεν άλλαξαν διόλου την οπτική της, οπτική εστιασμένη διαρκώς στον άνθρωπο και τα οικουμενικά προβλήματα της εποχής μας. Από το γυναικείο ζήτημα ώς τις πνευματικές διαστάσεις του ανθρώπινου πολιτισμού κατά τον 20ό αιώνα, και από την αποικιοκρατία στην οποία άσκησε δριμεία κριτική ώς το ζήτημα των πυρηνικών, η γνωστή συγγραφέας περπάτησε τον αιώνα της και τις αρχές του 21ου, με κριτική διάθεση, επίγνωση του ρόλου της και ευθυκρισία. Έγραψε ανατέμνοντας την εποχή και τα πάθη της.
Η Ντόρις Λέσινγκ βρέθηκε από το ξεκίνημα της συγγραφικής της διαδρομής ανάμεσα στους σημαντικότερους λογοτέχνες του 20ού αιώνα. "Ο καλός τρομοκράτης" της αποδείχτηκε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία της. "Το Χρυσό Σημειωματάριό" της, που την καθιέρωσε διεθνώς ως συγγραφέα το 1962, έγινε το ευαγγέλιο των απανταχού φεμινιστριών, αν και η ίδια αποστασιοποιήθηκε από το κίνημα αρνούμενη επίμονα τον χαρακτηρισμό. Με το πρώτο της μυθιστόρημα "Η χλόη που τραγουδά", που κυκλοφόρησε το 1950, γνώρισε αμέσως επιτυχία στη Βρετανία, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως και στις ΗΠΑ με τη "Σικάστα", με την οποία εγκαινίασε το 1979 τον κύκλο του "διαστημικού" μυθιστορήματός της. Γράφει την αυτοβιογραφία της, αλλά και την πενταλογία "Τα παιδιά της βίας", στην οποία περικλείει την αγωνία της για την ανθρώπινη περιπέτεια. "Το πέμπτο Παιδί", "Τα ημερολόγια της Τζέιν Σόμερς", "Αγάπη ξανά", "Ένας άντρας και Δυο γυναίκες", και η "Σχισμή" είναι μερικά από τα βιβλία της, μεταφρασμένα πολλά εξ αυτών και στη γλώσσα μας.
Γεννημένη στις 22 Οκτωβρίου του 1919 στο Κερμανσάχ του σημερινού Ιράν, η Ντόρις Λέσινγκ μεγάλωσε στην τότε Ροδεσία (σημερινή Ζιμπάμπουε), όπου εγκαταστάθηκε ο πατέρας της, αξιωματικός του βρετανικού αποικιακού στρατού, σε ένα μεγάλο αγρόκτημα, όταν εκείνη ήταν πέντε χρόνων. Μπήκε οικότροφος σε θρησκευτικό σχολείο, αλλά το εγκατέλειψε στα 14 για να εργασθεί ως νταντά και στη συνέχεια ως τηλεφωνήτρια.
Το 1949, ύστερα από δύο διαζύγια, εγκαταστάθηκε με τον γιο της στο Λονδίνο όπου εργάσθηκε ως γραμματέας, αλλά εγκατέλειψε τη θέση αυτή μετά την επιτυχία των πρώτων της βιβλίων, στις αρχές της δεκαετίας του '50. Κομμουνίστρια στα νιάτα της, ενταγμένη στο Βρετανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, από το οποίο αποχώρησε το 1956, την εποχή της Ουγγρικής εξέγερσης, η Λέσινγκ θεωρούσε ότι το βρετανικό κατεστημένο στην πραγματικότητα ουδέποτε τη συγχώρησε για το φλερτ της με τον σοσιαλισμό στα μεταπολεμικά χρόνια αλλά και για το ότι υπήρξε μαχητική φεμινίστρια.
Το τελευταίο της μυθιστόρημα, "Alfred and Emily", στο οποίο διερευνά τις ζωές των γονιών της, δυο ανθρώπων τραυματισμένων από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, εκδόθηκε στην Αγγλία το 2008 και αναμένεται να κυκλοφορήσει στη χώρα μας από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
