Μετά από 14 χρόνια σιωπής και δεκαετίες απαξίωσης, το Δημοτικό Θέατρο, ένα αρχιτεκτονικό στολίδι για την πόλη του Πειραιά, ανοίγει τις πόρτες του στις 22 Οκτωβρίου, δημιουργώντας μια ευκαιρία να βγει από το τέλμα όχι μονάχα το ίδιο αλλά και η πολιτιστική φυσιογνωμία της πόλης γενικότερα.
Περίσσεψαν οι ευχές κατά τη χθεσινή παρουσίαση του ανακαινισμένου κτηρίου, με την εντυπωσιακή πλατεία και τα θεωρεία που απλώνονται σε τρεις ορόφους, αποτυπώνοντας την αυτοπεποίθηση των αστικών στρωμάτων της πόλης του 19ου αιώνα.
Για θέατρο που ανήκει "σε όλους τους Έλληνες" έκανε λόγο ο δήμαρχος Πειραιά Β. Μιχαλολιάκος, ενώ ο πρόεδρος της εφορείας του, συνθέτης Δ. Παπαδημητρίου, τόνισε την ανάγκη να το αγκαλιάσουν οι τοπικές δυνάμεις, "όχι όμως με τοπικιστικά κριτήρια".
Παρουσιάζοντας το πρόγραμμα, που θα απλώνεται σε όλες τις μορφές τέχνης, ο καλλιτεχνικός του διευθυντής Τάκης Τζαμαργιάς χαρακτήρισε "παραμυθένιο" το ότι μέσα σε ένα τόσο μικρό διάστημα "καταφέραμε να έχουμε σχεδόν έτοιμο ένα πρόγραμμα" - ο ίδιος ανέλαβε ταυτόχρονα με την "προσωρινή παραλαβή" τού μνημείου από το ΥΠΠΟ, πριν από σχεδόν ένα μήνα.
Σημείωσε ότι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του προγράμματος αντιστοιχούν στο μνημείο, το οποίο θα πρέπει να αποτελέσει σημείο συνάντησης των πολιτών, αντανάκλαση της πόλης και του λιμανιού της, έναν "άλλο τρόπο, εντέλει, να βλέπουμε τον Πειραιά".
Το Δημοτικό Θέατρο θα εγκαινιαστεί την επόμενη Τετάρτη, παρουσία του πρωθυπουργού, με ένα οπτικοακουστικό πολυθέαμα με τον τίτλο Δρόμοι του Πειραιά, σε επιμέλεια Φωκά Ευαγγελινού, που θα επαναληφθεί και τις επόμενες ημέρες, ένα "δώρο του δημάρχου στους πολίτες", όπως είπε χαρακτηριστικά ο Τ. Τζαμαργιάς...
Στη συνέχεια, μέχρι τον Μάιο, στον χώρο θα παρουσιαστούν η Ιλιάδα από τον Στ. Λιβαθινό, η Ρομαντική μου ιστορία, από τον Β. Θεοδωρόπουλο, το Μαγικό βιολί, από τον Ν. Ξανθούλη, η οπερέτα η Κόρη της καταιγίδος από τις Όπερες των Ζητιάνων, ο Έλλην βρυκόλαξ, από τον Κ. Ντέλλα, ο μονόλογος Άμλετ από τον Αιμ. Χειλάκη σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, Η ζωή είναι αγρίως απίθανη, από την Α. Μπρούσκου, ενώ τον Μάρτιο προετοιμάζεται και η πρώτη παραγωγή του ίδιου του ΔΘΠ. Ακόμη θα δοθούν συναυλίες από την Καμεράτα, τον Μ. Θεοδωράκη, τον Στ. Ξαρχάκο και τον Δ. Παπαδημητρίου, μουσικοθεατρική παράσταση της Λ. Νικολακοπούλου, ενώ γίνονται συνεννοήσεις με το Φεστιβάλ Αθηνών προκειμένου να διοργανωθεί αφιέρωμα στον Τσαρούχη, με αναβίωση των Τρωάδων του. "Μεγαλεπήβολο, όχι αρχοντοχωριάτικο" χαρακτήρισε τον προγραμματισμό ο Τ. Τζαμαργιάς, η θητεία του οποίου θα είναι ετήσια.
Στην ερώτηση κατά πόσον κάτι τέτοιο διευκολύνει τον προγραμματισμό, ο Β. Μιχαλολιάκος, αφού δεσμεύτηκε ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία παρέμβαση στο καλλιτεχνικό έργο, το δικαιολόγησε με την επιθυμία του να μην προκαταλάβει την επόμενη δημοτική αρχή. Όμως, σε επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων για τον τρόπο με τον οποίο θα διασφαλιστεί οικονομικά η λειτουργία του θεάτρου και μετά τις εκλογές, δεν μπόρεσε να δώσει απάντηση. Παρέθεσε τα ποσά που έχουν διασφαλιστεί για τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του, 2,25 εκ. ευρώ συνολικά, εκ των οποίων μόνιμο είναι μόνο ένα κονδύλι 350.000 από τον δήμο. Τα υπόλοιπα αφορούν καταβολές άπαξ (1 εκατ. που δόθηκε με απόφαση του πρωθυπουργού και 750.000 από το ΕΣΠΑ).
Καθώς δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί ότι τα μέχρι τώρα αγνώστου ύψους λειτουργικά έξοδα θα μπορούν να καλυφθούν από τα εισιτήρια, την ενοικίαση των καταστημάτων του περιβάλλοντα χώρου ή τις ιδιωτικές εταιρείες που θα αναλάβουν την ταξιθεσία, το μπαρ κ.λπ. (για όλα αυτά επίκεινται διαγωνισμοί), στο μόνο που μπορεί να στηριχθεί για το πέραν των δημοτικών εκλογών μέλλον του ΔΘΠ είναι η αποστροφή του δημάρχου: "Εν πάση περιπτώσει, τα όνειρά μας τα πιστεύουμε". Όχι και τόσο σταθερή βάση για το αύριο ενός πολιτιστικού οργανισμού...
