Τριάντα χρόνια δημιουργικής καλλιτεχνικής πορείας συμπληρώνει φέτος το Θεσσαλικό Θέατρο και καταφθάνει στην Αθήνα, στο Θέατρο Ρεματιάς του Χαλανδρίου, για να γιορτάσει τα γενέθλιά του παρουσιάζοντας ένα "θρυλικό" έργο, τη Φαύστα του αξέχαστου Μποστ.
Επιλογή καθόλου τυχαία, καθώς ο Μέντης Μποσταντζόγλου υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Θεσσαλικού Θεάτρου, μιας σκηνής που έκανε πράξη τη θεατρική αποκέντρωση, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δημιουργία των ΔΗΠΕΘΕ σε όλη τη χώρα. Αλλά και η ιστορία του μικρού κοριτσιού, που χάθηκε στη θάλασσα και οι δικοί του το βρήκαν χρόνια μετά, όταν ο μπαμπάς έπιασε ένα μεγάλο ψάρι, αλλά στο τέλος το φάγανε οι γάτες γιατί... βρόμαγε ψαρίλα, συμπλήρωσε ήδη τα 50 της χρόνια, παραμένοντας πάντα φρέσκια και νεανική...
Ο στενός φίλος και συνεργάτης του Μποστ, Κώστας Τσιάνος, σκηνοθέτης της παράστασης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεσσαλικού Θεάτρου, τονίζει ότι «ο Μποστ είναι μια μοναδική περίπτωση στο ελληνικό θέατρο. Τόσο μοναδική που μοιάζει μεταμοντέρνος ίσως και πριν τον μεταμοντερνισμό. Τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο των θεατρικών του έργων εμφανίζει μεγάλη πρωτοτυπία και αυθεντικότητα, αν και στην περίπτωση του Μποστ είναι τόσο ενωμένα αυτά τα δύο που το ένα καθορίζει το άλλο... Μέσα από τους σπαρταριστούς ομοιοκατάληκτους δεκαπεντασύλλαβους και τον αυτοφυή του υπερρεαλισμό καταφέρνει να είναι βαθύτατα λαϊκός και με 'πανούργο' τρόπο σατιρικός».
Η Φαύστα του Μποστ γράφτηκε το 1962 και αγαπήθηκε από το κοινό, καθώς η διαχρονική σάτιρά του βάζει στο στόχαστρό της τον μικροαστισμό, τον καθωσπρεπισμό, την ημιμάθεια, τον νεοπλουτισμό, την ξενομανία που κατατρύχουν την ελληνική κοινωνική ζωή, αλλά και τα πολιτικά "ήθη και έθιμα" του νεοελληνικού βίου...
Στην παράσταση του Θεσσαλικού Θεάτρου τον ρόλο της Φαύστας ερμηνεύει η Νικολέττα Βλαβιανού, ενώ στους υπόλοιπους ρόλους εμφανίζονται οι Σταύρος Νικολαΐδης, Πάνος Σταθακόπουλος, Μαίρη Σαουσοπούλου, Βασίλης Γιαβρής, Χάρης Φλέουρας, Ηλίας Μπέρμπερης. Τη μουσική επιμελείται ο Σπύρος Καβαλιεράτος και τα σκηνικά ο Θάνος Καρώνης, ενώ τις ενδυμασίες και τους φωτισμούς επιμελήθηκε το Εργαστήρι του Θεσσαλικού Θεάτρου.
