Η συμβίωση είναι ζόρικη, γι' αυτό ενδεχομένως μπορεί να εκληφθεί και ως τέχνη. Δεν είναι εύκολα στη διαχείρισή τους τα θέματα της αυτονομίας, της συντροφικότητας, της κατανομής εξουσίας, της διαφορετικότητας των φύλων, των επιρροών από τις οικογένειες καταγωγής, της σεξουαλικότητας, των μεταβατικών φάσεων στη ζωή. Μπορεί να δημιουρργήσουν αδιέξοδα στα ζευγάρια, με αρνητικές επιπτώσεις στα ίδια αλλά και τα παιδιά τους. Με όλα αυτά τα ζητήματα καταπιάνεται το βιβλίο της Βιργινίας Ιωαννίδου "Τέχνη της συντροφικής ζωής". Επιπλέον, αναφέρεται στις εξωσυζυγικές σχέσεις αναλύοντας τις διαφορετικές σημασίες και τις πιθανές εκβάσεις αλλά και στον χωρισμό, στις δυσκολίες των παιδιών σε περιπτώσεις διαζυγίου και στις ιδιαιτερότητες των οικογενειών που δημιουργούνται όταν χωρισμένοι γονείς αποκτούν νέους συντρόφους.
