Τον λένε Θανάση Παπακωνσταντίνου, όμως στις παρέες όλοι καταλαβαίνουν σε ποιόν αναφερόμαστε όταν τον λέμε σκέτο «Θανάση».
Ο Θανάσης, λοιπόν βγήκε μετά από 20 ολόκληρα χρόνια στον αέρα του ΚΟΝΤRA και στην εκπομπή της Νατάσας Γιάμαλη, για να μιλήσει για την μεγαλειώδη συναυλία υπεράσπισης του νερού στην Θεσσαλονίκη, της οποία ήταν μέρος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Θεσσαλονίκη / Τεράστια συναυλία για το νερό - «Βούλιαξε» η Πλατεία Αριστοτέλους
Γιατί συμμετείχε στην συναυλία με τα τραγούδια του, γιατί υπερασπιζόμαστε το νερό κόντρα στα κυβερνητικά σχέδια, γιατί η νεολαία και η κοινωνία της Θεσσαλονίκης έγιναν ανθρώπινο ποτάμι χτες στο κέντρο της πόλης; Γιατί τον ακούει ο κόσμος και τι ήταν αυτό που τον έκανε να σηκωθεί μια νύχτα του Απρίλη και να τραγουδήσει στην πλατεία Αριστοτέλους;
Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου έδωσε την δική του οπτική, βγαίνοντας να μιλήσει για την προχθεσινή νύχτα, πράγμα που δεν συνηθίζει. Τα όσα είπε δεν απογοήτευσαν.
«Ήταν από τις μεγαλύτερες συναυλίες που έχω εμφανιστεί», αποκαλύπτει ο σπουδαίος καλλιτέχνης, ο οποίος παρατήρησε πως τα αιτήματα του κόσμου «διαπερνούσαν τους κομματικούς σχηματισμούς».
Μάλιστα, σύμφωνα με εκείνον το σπουδαιότερο που «βγήκε» από την χτεσινή «γιορτή» υπεράσπισης του νερού, ήταν πως εκεί βρέθηκαν «πάρα πολλοί νεολαίοι».
«Έχει συσσωρευτεί θυμός και οργή για πολλά από αυτά που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια», απαντά ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου όταν τον ρωτάνε τι ξεχώρισε από την Κυριακή.
Ακόμα ένα στοιχείο που ξεχωρίζει, είναι πως ο κόσμος πηγαίνει να τον ακούσει όχι μόνο για τα τραγούδια του, αλλά και για να νιώσει «την συντροφικότητα και την αλληλεγγύη. Γιατί αυτό που προσπαθούν οι δομές εξουσίας κατά τη γνώμη μου είναι να κάνουν τον καθένα να νιώθει αδύναμος και φοβισμένος».
Όπως λέει, «η νεολαία αυτή την πίεση θέλει να την αποτινάξει από πάνω της μέσα από τις συναυλίες» και συμπληρώνει:
«Ακόμα και αν δεν γνωρίζουν τον διπλανό τους, το ότι τραγουδάνε τα ίδια τραγούδια τους φέρνει κοντά»
Τί έφερε, όμως, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου στην κατάμεστη πλατεία Αριστοτέλους για να τραγουδήσει για το νερό και ενώ δεν έχουν ξεκινήσει επίσημα οι συναυλίες του; «Για εμένα αυτή η ιστορία με το νερό είναι ένα από τα τελευταία οχυρά που έχουμε, που μας έχουν απομείνει. Και μιλάμε τώρα για την ιδιωτικοποίηση του νερού που είναι ζήτημα ζωής για όλους μας», απαντά ο ίδιος.
Όσο για τις «βαθιές πληγές, παλιές πληγές» που «αντέχει το συλλογικό μας σώμα» (με τα λόγια της Νατάσας Γιάμαλη), σχολίασε πως «στην πορεία του το ανθρώπινο είδος θα συναντάει πάντοτε μπροστά του βαθιές πληγές, βαθιές χαρές και έτσι θα πορεύεται. Αυτές οι πληγές και οι χαρές θα συσσωρεύονται στο συλλογικό μας ασυνείδητο και κάποια θα τα βγάζουν αυτά προς τα έξω, είτε με τη μορφή της μουσικής και των τραγουδιών, είτε με άλλες μορφές τέχνης».
