Έπειτα από 18 χρόνια απουσίας, ο ιστορικός θερινός κινηματογράφος Athenee, στην πλατεία Αγίου Ανδρέα στα Πατήσια, ανακαινισμένος πλέον, βάζει μπρος και πάλι τις μηχανές προβολής και ξεκινάει απόψε τον νέο κύκλο της λειτουργίας του με μια ταινία σταθμό για την ιστορία του ελληνικού σινεμά, τη "Συνοικία το όνειρο" του Αλέκου Αλεξανδράκη, μία από τις πρώτες ελληνικές νεορεαλιστικές ταινίες, το σενάριο της οποίας έγραψαν ο Τάσος Λειβαδίτης και ο Κώστας Κοτζιάς, ενώ πρωταγωνίστησαν ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Μάνος Κατράκης, η Αλίκη Γεωργούλη, αλλά και η Αλέκα Παΐζη και η Σαπφώ Νοταρά.
Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη δίνει τον δικό της τόνο στην ταινία, καθώς μαζί με τα τραγούδια "Βρέχει στη φτωχογειτονιά" σε στίχους Λειβαδίτη και "Μάνα" σε στίχους Κώστα Βίρβου, που ερμήνευσε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ακούστηκε για πρώτη φορά το ορχηστρικό "Ο χορός του Ρίκο", το περίφημο συρτάκι δηλαδή που μερικά χρόνια αργότερα θα γινόταν παγκοσμίως γνωστό από τα βήματα του Άντονι Κουίν ως ο χορός του Ζορμπά στην ομότιτλη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη.
Με ελεύθερη είσοδο γίνονται τα αποψινά νέα εγκαίνια του Athenee (8 μ.μ.), ενώ ο κριτικός κινηματογράφου και κάτοικος της περιοχής Νίνος Φενέκ Μικελίδης θα προλογίσει την ταινία και θα αναφερθεί στην ιστορία του θερινού σινεμά που για 30 χρόνια αποτέλεσε στολίδι αλλά και τοπόσημο της γειτονιάς.
"Athenee, ο νέος κομψός πολυτελέστατος κινηματογράφος. Η τελευταία λέξις ανέσεων και τεχνικής" σημείωνε η διαφήμιση που ανήγγειλε στον αθηναϊκό Τύπο το 1965 τη λειτουργία του θερινού σινεμά στην πλατεία Αγίου Ανδρέα στα Πατήσια. Κάπως έτσι μπήκε στην κινηματογραφική ατζέντα της Αθήνας και κάπως έτσι το συνεργείο αυτοκινήτων που στεγαζόταν στο οικόπεδο έδωσε τη θέση του σε ένα από τα πιο σύγχρονα, για την εποχή, θερινά σινεμά.
Οι προβολές του ξεκίνησαν στις 18 Ιουνίου 1965 με τις "Ανθρώπινες αδυναμίες" του Χένρι Χάθαγουεϊ με πρωταγωνιστές την Κιμ Νόβακ και τον Λόρενς Χάρβεϊ. Επιλέγοντας ταινίες πρώτης προβολής, που τότε δύσκολα προβάλλονταν σε αίθουσες που δεν βρίσκονταν σε κεντρική αθηναϊκή λεωφόρο, διαθέτοντας 270 θέσεις και υπερυψωμένα θεωρεία στα πλάγια, γρήγορα προσέλκυσε το ενδιαφέρον των κινηματογραφόφιλων από όλη την Αθήνα. Από την άλλη, έτσι όπως βρισκόταν στην καρδιά της γειτονιάς, απέναντι από τη γεμάτη ζωή πλατεία και τον Άγιο Ανδρέα, τη μεταβυζαντινή τρίκλιτη βασιλική, χτισμένη με απομεινάρια αρχαίου υλικού, την αποκατάσταση της οποίας επιμελήθηκε ο Αναστάσιος Ορλάντος και αγιογράφησε ο Φώτης Κόντογλου, που έγινε τοπόσημο της περιοχής.
Στην τριαντάχρονη και πλέον λειτουργία του γαλούχησε κινηματογραφικά χιλιάδες θεατές. Όμως η κρίση που έπληξε τους κινηματογράφους οδήγησε σταδιακά στον μαρασμό και στην αναστολή της λειτουργίας του το 2003. Ευτυχώς, το Athenee, τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2007, κρίθηκε διατηρητέο από το υπουργείο Πολιτισμού.
Ανακαινισμένος και με δυνατότητα να φιλοξενήσει 270 θεατές, ο κινηματογράφος επανέρχεται με βασική επιδίωξη να λειτουργήσει ως πόλος που θα συμβάλει στην επανένταξη της περιοχής στον πολιτιστικό χάρτη της πόλης, ενώ προγραμματίζει να φιλοξενήσει, εκτός από ταινίες πρώτης προβολής, κινηματογραφικά αφιερώματα και θεατρικές παραστάσεις για παιδιά, παρουσιάσεις βιβλίων κ.ά.
Απόψε, πάντως, θα μεταφέρει τους θεατές της "Συνοικίας το όνειρο" στην Αθήνα των αρχών της δεκαετίας του 1960, στον Ασύρματο, μια φτωχογειτονιά στα Πετράλωνα. Με τη φτώχεια να υπονομεύει τα όνειρά τους, οι πρωταγωνιστές αναζητούν διαφυγές, προβαίνουν σε λάθος επιλογές, διαψεύδονται, συμβιβάζονται. Βέβαια η ταινία, καθώς απεικόνιζε τη ζωή των απόκληρων της εποχής, προξένησε την αντίδραση του μετεμφυλιακού κράτους. Η λογοκρισία επενέβη αμέσως και, όπως έχει αφηγηθεί ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της Αλέκος Αλεξανδράκης, αλλοίωσε το έργο του. Όμως και οι αιθουσάρχες που επέλεξαν να την προβάλουν αντιμετώπισαν τότε προβλήματα με την αστυνομία και τη χωροφυλακή.
