Ζούμε μια εποχή της παρακμής και της εκποίησης θεσμών και αξιών. Με το προσωποποιημένο φάντασμα της αναθεώρησης της εγκληματικής ιστορίας του ναζισμού να πλανιέται πάνω από τη χώρα. Τις λέξεις να χάνουν το νόημά τους μέσα στη διαστροφή τους από τους ολιγάρχες και τους προπαγανδιστές τους, που επιχειρούν να διαφεντέψουν τη ζωή μας, την υγεία, την παιδεία, το κουτσουρεμένο και τραυματικό μέλλον των προοριζόμενων ως ενοικιαζόμενων εργαζόμενων παιδιών μας. Όπου οι πολίτες εκπαιδεύονται με τρόπο που να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αθυροστομία και ευδαιμονία την εξουσία τού να πράττει κανείς όλα αυτά. Καθώς έγραφε ο Ισοκράτης στον «Αρεοπαγιτικό», τον 4ο αιώνα π.Χ, την εποχή της παρακμής της πόλης της Αθήνας. Όπου κάποια μειράκια των ΜΜΕ θέλησαν να μειώσουν με τον αμετροεπή σχολιασμό τους, μετά θάνατον, ακόμα και έναν οικουμενικό εκφραστή της πολιτισμικής Άνοιξης των Λαμπράκηδων όπως ο Μίκης Θεοδωράκης.
Ο Μίκης, που με το μεγάλο, βαθιά πολιτικό έργο του κατάφερε να μεταπλάσει το όραμα της Αριστεράς για μια κοινωνία της ελευθερίας και της ισονομίας σε «δημοτικά» τραγούδια. Γραμμένα με στίχους μεγάλων ποιητών, μιλημένα από τα στόματα απλών ανθρώπων. Έδεσε στις επικές συμφωνίες του λαϊκά όργανα και λαϊκές φωνές με όργανα και φωνές της αποκαλούμενης υψηλής τέχνης. Είναι το μπόλι του, που δύσκολα θα μπορέσει κανείς να εξορύξει, όσο και αν το προσπαθήσει.
Η έκθεση με τον τίτλο «Ροή& (Α) συμμετρία, που συμβαίνει τις ημέρες αυτές στον «Χώρο Τέχνης Αδαμαντία», στο Νειμπορειό της Άνδρου, έχει τη δικιά της, ιδιαίτερη σήμερα σημασία. Γιατί εμπλέκει τις παραδοσιακές υφαντικές και κεραμικές τέχνες και τεχνικές με τον σύγχρονο πειραματισμό τους. Δείχνει με τις λυρικά αφηρημένα διατυπωμένες μορφές της Μυρτώς Δανάης Κόλλια, τις πλασμένες σε χυτή πορσελάνη, μέσα από τα λευκά κενά και τη ρυθμικότητα που τις συνέχει, τη συνεκτικότητα και τη συνεχή ροή της ύλης. Ανατρέχει με τις απλές φόρμες τους σε προϊστορικά ειδώλια που προβάλλουν τον άνθρωπο ως μέρος, αναπόσπαστο θραύσμα της πανίδας του πλανήτη. Αναδεικνύει με τα πλεγμένα στον αργαλειό άβαφα μαλλιά και ανακυκλωμένα μετάξια ή βαμβάκια δημιουργήματα της Μαρίας Σίγμα τη δύναμη του φαντασιακού. Που μεταλλάσσει ένα υφαντό με τη συμμετρία του σε μια θάλασσα ονειρική ή σε μια παραλία ερημική και με την ασυμμετρία του σε μια χωλή, βασανισμένη φιγούρα, βυθισμένη στο μύθο. Παρουσιάζει την τέχνη ως ένα διαχρονικό όχημα που μας οδηγεί με θεμέλιο την παράδοση και τη μνήμη της σε νέα ξέφωτα από τον σκοταδισμό που τείνει να μας καλύψει.
Info: «Ροή & (Α)συμμετρία, Μυρτώ - Δανάη Κόλλια, Μαρία Σίγμα
«Χώρος Τέχνης Αδαμαντία», Νημπορειό Άνδρου
Διάρκεια έκθεσης: 29.08-12.09. 2021
Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 18.00-21.00
