Το ήδη βραβευμένο ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου «Ο πιο μακρύς δρόμος» περιλαμβάνεται στις 15 προτεινόμενες ταινίες για τα φετινά βραβεία ντοκιμαντέρ της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Στην ταινία η σκηνοθέτις παρακολουθεί δύο νέους, τον Αλσαλέχ και τον Τζασίμ, από το Ιράκ και τη Συρία, που κρατούνται στη φυλακή ανηλίκων του Βόλου κατηγορούμενοι ως υπεύθυνοι για διακίνηση παράτυπων μεταναστών στη χώρα μας. Αμήχανοι και ανυποψίαστοι για τη βαρύτητα των κατηγοριών, επικοινωνούν μέσα από τη φυλακή τηλεφωνικά με τους γονείς τους που έχουν μείνει πίσω και βιώνουν την τραγικότητα του πολέμου...
Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες που διεκδικούν τα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας συναντάμε το "Φωτιά στη θάλασσα" του Τζιανφράνκο Ρόζι, που ήδη έχει προβληθεί στις ελληνικές αίθουσες και το αυστριακό ντοκιμαντέρ "Μια γερμανική ζωή" των Κρίστιαν Κρένες, Όλαφ Μίλερ, Ρόλαντ Στροτχόφερ και Φλόριαν Βαϊγκενσάμερ, όπου η γραμματέας του Γκέμπελς Μπρουνχίλντε Πόμσελ (105 ετών σήμερα!) μιλάει για πρώτη φορά δημόσια για τη ναζιστική περίοδο.
"Ο πιο μακρύς δρόμος" της Μαριάννας Οικονόμου έχει ήδη βραβευτεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Λειψίας (το αρχαιότερο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ στον κόσμο). Όπως έχει δηλώσει η σκηνοθέτις μιλώντας για την ταινία, "Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή είναι που δημιουργεί τις μεταναστευτικές ροές και οι υπεύθυνοι σιωπούν. Η Ευρώπη, στην προσπάθειά της να αποτρέψει τα κύματα μετανάστευσης που δημιουργούνται από τις πολεμικές συγκρούσεις και να καταστείλει τα κυκλώματα διακίνησης, θεσπίζει αυστηρούς νόμους, σηκώνει τείχη και κλείνει σύνορα. Μια φυλακή στις διαστάσεις μιας χώρας. Παρακολουθώντας από κοντά την ιστορία των δύο νέων στη φυλακή, στο δικαστήριο και μετά την αποφυλάκισή τους, έγινε εμφανές το πολύπλευρο αδιέξοδο που ισχύει στη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Αθώοι ανήλικοι πρόσφυγες συλλαμβάνονται και τιμωρούνται αυστηρά, χωρίς να αντιμετωπίζεται επί της ουσίας το πρόβλημα της διακίνησης".
