της Λήδας Καζαντζάκη
Το εσωτερικό μας θεωρείται άβατο. Προσπαθούμε να το θωρακίζουμε με κάθε δυνατό μεταφορικό και πραγματικό τρόπο, για να διαπιστώνουμε με τη μικρότερη παραβίασή του το πόσο ευάλωτο είναι. Το εσωτερικό του σπιτιού μας θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τον «πυρήνα του εγώ» μας που καμιά δικλίδα ασφαλείας δεν είναι ικανή στο βάθος του χρόνου να τον προστατεύσει και τελικά είμαστε αναγκασμένοι να παραδεχθούμε ότι αποτελεί τμήμα ενός «ολικού κοινωνικού γεγονότος» που η απόσπασή του από το γενικό σώμα οδηγεί αναπόφευκτα στις καταστροφικές επήρειες της μισαλλοδοξίας που βιώνουμε σήμερα. Ίσως αυτός να είναι ένας από τους λόγους που η γνωστή μας Μαρία Δημητριάδη από την γκαλερί «Μέδουσα» της Αθήνας συνεργάζεται με τους αρχιτέκτονες και τον πολιτικό μηχανικό του «Studio 265» της Πάρου. Δημιουργώντας έτσι ένα πρωτόλειο, πλην όμως σημαίνον, σχήμα, σύμφωνα με τις αρχές του Μπάουχάους, αυτού του πρωτοφανούς φυτώριου μιας ολιστικής θεώρησης εφαρμοσμένων και καλών τεχνών, σύνδεσης της ζωής με την καλλιτεχνική πράξη, που δημιουργήθηκε στα ταραγμένα χρόνια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης το 1914 και έκλεισε βίαια με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και με την επικράτηση των ναζιστών. Η Μαρία Δημητριάδη παρουσιάζει στον έναν όροφο του ιδιόκτητου χώρου του «Studio 265» -στον άλλο προβάλλονται τρεις δημιουργοί εικαστικού κοσμήματος σε επιμέλεια της Άννας Κοντολέων που δεν θα μπορούσαν να λείπουν- τα έργα του γλύπτη Νάκη Ταστσιόγλου και της ζωγράφου Έλλης Κουτσουκέλλη. Ο Ταστσιόγλου, που επιμελήθηκε και τα γλυπτά γραφεία των αρχιτεκτόνων, δείχνει έργα φτιαγμένα με σίδερο και πλέξιγκλας που συνδέουν τη βαρύτητα και την ελαφρότητα των διαφορετικών βιομηχανικών υλικών σε ενιαία οργανικά σύνολα. Θυμίζουν τους στιβαρούς, δωρικούς κορμούς του φυτικού κόσμου που αποκτούν την ονειρική τους οντότητα με τη διαφάνεια των φύλλων τους. Η Κουτσουκέλλη προβαίνει με μια χειρονομιακή, αφηρημένα λυρική γραφή, σε μιαν εκπληκτική, κυριολεκτικά, αναδίφηση των χώρων όπου ο άνθρωπος από αρχαιοτάτων χρόνων βρίσκει καταφύγιο από τους φόβους που τον κατατρύχουν, τα ιερά και την κατοικία του. Εκμεταλλεύεται με δεινότητα τις διαφορετικές τονικότητες του κάρβουνου και του μελανιού, για να αναδείξει πάνω στο λευκό του χαρτιού, όπως, θα μπορούσαμε σχεδόν να ισχυριστούμε στις αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας, τις πυκνές γραμμώσεις, τις συμπαγείς ορεινές και τις ρευστές, τις λουσμένες από το φως μάζες που συμπυκνώνουν και αναλύουν το περιβάλλον αλλά και το αμφιλεγόμενο είναι μας. Δημιουργούν έτσι μέσα από την αναπαράσταση των αντιθετικών στοιχείων που τα συγκροτούν δυναμικές εικόνες που τα εκδηλώνουν στο πραγματικό και στο φαντασιακό παρελθόν και παρόν.
Info: Έλλη Κουτσουκέλλη-Νάκης Ταστσιόγλου, Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης & Studio 265 Επαρχιακή Οδός Παροικιάς-Νάουσας, 300 μ. μετά τον κόμβο Νάουσας-Λευκών, Πάρος Διάρκεια έκθεσης: 29 Ιουλίου-28 Αυγούστου Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Σάββατο: 11.00-14.00 & 19.00-22.00
