Έχοντας συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής, πέθανε στην Άγκυρα ο Χαλίλ Ινάλτζικ, ένας από τους σημαντικότερους οθωμανολόγους, που με το έργο του συνέβαλε στη συγκρότηση του πεδίου της Οθωμανικής Ιστορίας στα δυτικά πανεπιστήμια, χάρη στην κοινωνική και οικονομική ιστορία που χρησιμοποίησε στις μελέτες του, επηρεασμένος από τη Σχολή των Annales.
Ο Χαλίλ Ινάλτζικ γεννήθηκε πριν από 100 χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, από οικογένεια Τατάρων μεταναστών από την Κριμαία. Αποφοίτησε από τη Σχολή Φιλολογίας, Ιστορίας και Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου της Άγκυρας το 1940, ενώ στη συνέχεια εκπόνησε διατριβή για το Βουλγαρικό Ζήτημα την περίοδο του Τανζιμάτ. Παράλληλα, δίδαξε ως βοηθός στο Τμήμα Σύγχρονης Ιστορίας της Σχολής του, όπου λίγο αργότερα θα εκλεγεί επίκουρος καθηγητής. Εκεί θα αφιερωθεί στην έρευνα της οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας της πρώιμης οθωμανικής περιόδου.
Μεταπολεμικά, έπειτα από διετή αρχειακή έρευνα στο Λονδίνο, όπου σχετίστηκε με οθωμανολόγους όπως οι Πάουλ Βίτεκ, Μπέναρντ Λιούις και Ελισάβετ Ζαχαριάδου, εργάστηκε στις ΗΠΑ (Κολούμπια, Χάρβαρντ και ιδίως στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου), αλλά και στην Τουρκία, ενώ το 1973 δημοσίευσε το κορυφαίο έργο του Οθωμανική Αυτοκρατορία: Η κλασική εποχή, 1300-1600 (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια). Μέσα από αυτό, ο Ινάλτζικ συγκρότησε το μεγάλο αφήγημα της Οθωμανικής Ιστορίας: Την κορύφωση της κλασικής εποχής, που ταυτίζεται με τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, ακολουθεί μια περίοδος παρακμής, που θα οδηγήσει στη διάλυση της Αυτοκρατορίας, ένα σχήμα που έχει πλέον αμφισβητηθεί από πολλούς ιστορικούς.
Παρόλα αυτά, ο Ινάλτζικ με το έργο του συνέβαλε στην ένταξη του οθωμανικού παρελθόντος στη συνολική τουρκική ιστορία, κάτι που ο παντοδύναμος κεμαλισμός του μεσοπολέμου αρνούνταν κατηγορηματικά.