"Ούριους ανέμους" είχαν στα πανιά τους οι 22οι Πλόες, η εικαστική έκθεση που διοργανώνει κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο το Ίδρυμα Πέτρου και Μαρίκας Κυδωνιέως. Όχι μονάχα γιατί η ανεμόεσσα των Κυκλάδων δείχτηκε φιλική για τους επισκέπτες της, αλλά χάρη και στο πλήθος που παραβρέθηκε στα εγκαίνια και στη συναυλία που την πλαισίωνε.
Η φετινή έκθεση, με τίτλο Επικράτειες του Νότου, αποτελεί δεύτερο μέρος μιας τετραλογίας με θέμα το περιβάλλον. Στόχος της να εξερευνήσει, μέσα από τα ζωγραφικά, γλυπτικά και φωτογραφικά έργα 14 καλλιτεχνών, τη φύση γύρω μας αλλά, κυρίως, μέσα μας.
"Η φύση, ειδικά σε ένα περιβάλλον κρίσης, όπως αυτό που βιώνουμε, αποτελεί αντανάκλαση του εσωτερικού μας εαυτού", τόνισε, κατά τα εγκαίνια της έκθεσης, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Π. & Μ. Κυδωνιέως Νίκος Σιγάλας.
Παρουσιάζοντας το σκεπτικό με το οποίο επελέγησαν τα έργα και ο μεταξύ τους διάλογος, η επιμελήτριά της, ιστορικός τέχνης Αθηνά Σχινά, επισήμανε ότι σε αυτά η φύση αντιμετωπίζεται ως "όργανο αυτεπίγνωσης", επιδιώκοντας να αναδείξει τα ιδιοσυγκρασιακά στοιχεία που το περιβάλλον του Νότου εγγράφει στον πολιτισμό του: από την ύπαρξη των θεών μέσα στην καθημερινότητα των ανθρώπων και την "αντανάκλαση της μεταφυσικής στην φυσική πραγματικότητα" έως τη γλώσσα και την αποδοχή του εφήμερου, του αινιγματικού και της παραδοξότητας.
Φυτολόγια εφήμερων λουλουδιών, από αυτά που "μετρούν" τον κύκλο του χρόνου, παρουσιάζει Μάρκος Βενιός, εισάγοντας τον επισκέπτη στην κεντρική αίθουσα, όπου ο Γιάννης Κουτσούρης και ο Νικος Καλαφάτης, ο καθένας με τη δική του γλώσσα, σχολιάζουν την παραδοξότητα του βίου, μέσα από πίνακες και γλυπτά που διαλέγονται δημιουργικά.
Συνεργάτης του Σπύρου Βασιλείου και με μακρά δημιουργική πορεία ο πρώτος, τα έργα του αποτελούν "μιμοδράματα" στα οποία πρωταγωνιστούν παιγνιώδη έντομα, με έντονα χρώματα, ψυχεδελική ατμόσφαιρα και προφανείς σεξουαλικούς υπαινιγμούς, δείχνοντας, μέσα από τις συγκρούσεις που αντιμετωπίζουν "τι σημαίνει να είσαι αδύναμος μπροστά σε ισχυρούς", όπως τόνισε η επιμελήτρια.
Εξίσου παιγνιώδη και πολύχρωμα, τα γλυπτά του Καλαφάτη, φιλοτεχνημένα "από άχρηστα αντικείμενα" (βίδες, ελάσματα, ελατήρια), αποκτούν μια δεύτερη ζωή και "από ανόργανα μετατρέπονται σε έμβια" -έντομα και εδώ.
Με "όπλο" τη φωτογραφία, ο Νίκος Βανδώρος δίνει μεταφυσική διάσταση σε τοπία της Άνδρου, ενώ ο Γιάννης Τζένος, στις αντανακλάσεις που φωτογραφίζει αποτυπώνει ταυτόχρονα ροές του ασυνείδητου. Πλάι τους, ο Γιώργος Χαδούλης, με ζωντανά χρώματα κατασκευάζει τοπία με υπερυψωμένο ορίζοντα, "περιλαμβάνοντας" έτσι τον θεατή τους.
Ασπρόμαυρα φυτικά σχέδια που παραπέμπουν σε δαντέλες φιλοτεχνεί η Δέσποινα Τσάκνη, φυτικά μοτίβα που παραπέμπουν σε αρχαίες και βυζαντινές μνήμες η Ιόλη Ξιφαρά, ενώ η Τιτίκα Σάλλα και η Άννα Γρηγόρα παρουσιάζουν τοπία εμποτισμένα από τα χαρακτηριστικά του Νότου. Στη γη, μέσα από μια κατακόρυφη οπτική, επικεντρώνεται ο Γιώργος Γιώτσας, σε έναν διάλογο με το υλικό, που περιλαμβάνει στοιχεία τελετουργικά και καθημερινές ανθρώπινες χειρονομίες.
Αστικά τοπία, φανταστικά η πραγματικά, δημιουργεί η Δάφνη Αγγελίδου, ενώ ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, μέσα από τα σχέδιά του, καταγράφει απρόβλεπτες σουρεαλιστικές συναντήσεις.
Τέλος, ο Πάνος Μπαλωμένος, που ζει στη Φινλανδία, δημιουργεί εξίσου απρόβλεπτες και χιουμοριστικές συναντήσεις καθημερινών ανθρώπων με τηλεοπτικά είδωλα της πολιτικής ζωής.
Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 2 Οκτωβρίου.
