Η Ρένα Μόρφη είναι η τραγουδίστρια των δίσκων και των ζωντανών εμφανίσεων των Imam Baildi, της μουσικής κολεκτίβας που έχει ως επίκεντρο και ηγετικές φυσιογνωμίες τους αδελφούς Ορέστη και Λύσανδρο Φαληρέα. Κάποια στιγμή άρχισε να παρουσιάζει σε ένα μέρος των συναυλιών του συγκροτήματος μια «φανταχτερή» σκηνική περσόνα με το όνομα Σούλη Ανατολή. Η Ρένα Μόρφη λοιπόν είναι η Σούλη Ανατολή, αυτό όμως σημαίνει ότι και η Σούλη Ανατολή είναι η Ρένα Μόρφη; Η ερώτηση δεν είναι τόσο παράδοξη όσο μπορεί να φαίνεται, καθώς, κρίνοντας από τον πρώτο δίσκο της που έχει σαν τίτλο το όνομα της και κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό, η Σούλη Ανατολή είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα «καπρίτσιο» ή έστω και ένα παράλληλο με τη βασική της δραστηριότητα project μια ερμηνεύτριας. Μια παραγωγή των Imam Baildi που κινείται βέβαια στη φόρμα που χαρακτηρίζει τη δουλειά τους -τον συνδυασμό δηλαδή του ηλεκτρονικού ήχου με samples και αληθινά όργανα- το album αυτό τελικά πηγαίνει πιο μακριά καθώς αντί για τις διασκευές παλαιότερων τραγουδιών οι οποίες αποτελούν την πλειοψηφία του υλικού τους εδώ υπάρχουν νέα τραγούδια που έχουν γράψει ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο νέος τραγουδοποιός Δημήτρης Μπελογιάννης. Όπως δείχνουν όμως οι τρεις διασκευές του δίσκο αλλά και η συνολική προσέγγιση που τον διακρίνει στην περίπτωση αυτή η Ρένα Μόρφη εντάσσει στοιχεία του λαϊκού τραγουδιού που δεν υπάρχουν στους Imam Baildi, ενώ αντίστοιχα και η παρουσία των latin ηχοχρωμάτων είναι πιο έντονη αλλά ίσως και πιο ξεκάθαρη. Το αποτέλεσμα είναι η φαντασιακή Σούλη Ανατολή να καταθέτει έναν δίσκο με πολλή περισσότερη ουσία μα και επένδυση στην εξέλιξη της λαϊκής μουσικής παράδοσης μας από όσο αυτοί αρκετών απολύτως υπαρκτών τραγουδιστών/ιών!
* Τι σας έκανε αρχικά να επινοήσετε την περσόνα της Σούλης Ανατολή και τι προσπαθείτε να εκφράσετε μέσα από αυτήν, ως ερμηνεύτρια και ίσως και σαν προσωπικότητα;
Από νεαρή ηλικία, καθώς άρχιζα να ανακαλύπτω την ελληνική μουσική, συναντούσα, θέλοντας και μη, μουσικά ταμπού, όρους και όρια. Η Σούλη Ανατολή θέλει να σπάσει αυτά τα μουσικά δεσμά και να τραγουδάει ό,τι τη συγκινεί και τη συνταράσσει χωρίς να μπαίνει σε κατηγορίες. Επίσης, ως πανεποχική περσόνα, θέλει να αναβιώσει τις χρυσές εποχές του πάλκου, του βερμούτ, του στρας και του δεκαχίλιαρου! Αυτά φυσικά στη σφαίρα της φαντασίας, αφού σε εμάς, σαν γενιά της κρίσης, τέτοιες ιστορίες φαντάζουν πια αστικοί μύθοι.
* Καλά μεν στις παραστάσεις των Imam Baildi, αλλά δεν είναι παράδοξο να αποφασίσετε να κυκλοφορήσετε τον πρώτο σας δίσκο χρησιμοποιώντας αυτή την περσόνα και όχι ως ο εαυτός σας και με το αληθινό σας όνομα;
Σούλη Ανατολή είναι ο τίτλος του δίσκου και κατ’ επέκταση αυτή η φανταχτερή περσόνα που εμφανίζεται στα live των Imam Baildi. Πέρα απ' αυτό όμως Σούλη Ανατολή ήταν και το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της γιαγιάς μου όταν ασχολήθηκε με το τραγούδι στον Βόλο την δεκαετία του '50 και με αυτόν τον τίτλο τής αφιερώνω τον δίσκο, συνεχίζοντας κατά κάποιο τρόπο την παράδοση της οικογένειας.
* Ποιος είχε την ιδέα για τον δίσκο, εσείς, οι Imam Baildi ή από κοινού; Υπήρχε ένα συγκεκριμένο concept όταν ξεκινούσατε ή απλώς κάνατε ό,τι σας υπαγόρευε ο αυθορμητισμός και η διάθεσή σας;
Πρόκειται για μια ιδέα που είχα στο μυαλό μου πάνω από πέντε χρόνια και ωρίμαζε με διάφορες εμπειρίες, ταξίδια και ακούσματα. Οι Imam Baildi με προέτρεψαν να το τολμήσω και σαν παραγωγοί απέδωσαν τελικά αυτή τη σύλληψη πολύ καλύτερα απ ό,τι τη φανταζόμουν η ίδια. Τίποτα όμως δεν έγινε τυχαία, από το πρώτο τραγούδι μέχρι το εξώφυλλο. Είναι ένας δίσκος βαθιά επηρεασμένος από το «Αιγάλεω City» του Ζαμπέτα και την Καραϊβική. Η αγάπη μας και ο θαυμασμός μας για τη latin μουσική και το κλασικό λαϊκό τραγούδι μάς οδήγησαν σε αυτό το «λαϊκολάτιν» μόρφωμα που αρχικά είχε εισάγει στην Ελλάδα ο Μανώλης Χιώτης. Η συνεργασία μας με τον Κουβανό Κάρλος Μενέντεζ, έναν από τους καλύτερους latin περκασιονίστες στην Ελλάδα, υπήρξε καθοριστική για να προκύψει κάτι αυθεντικό και όχι προϊόν μίμησης ή λάθος εντύπωσης. Το Farfisa organ, από την άλλη, που εισήγαγε ο Βασίλης Βασιλειάδης σε πολλά τραγούδια των δεκαετιών του '60 και του '70 δημιούργησε σαν ήχος ένα ολόκληρο ρεύμα στην Ελλάδα αφήνοντας μια πολύ σημαντική κληρονομιά στο τραγούδι. Η συνεύρεση αυτών των δύο μουσικών κόσμων ήταν αυτό που μας καθοδήγησε από την αρχή μέχρι το τέλος του δίσκου.
* Πέραν του γεγονότος φυσικά ότι σε αυτή την περίπτωση τα περισσότερα τραγούδια είναι καινούργια και γραμμένα ειδικά για εσάς πόσο διαφορετική ήταν η προσέγγιση και η συνολική εμπειρία της ηχογράφησης αυτού του δίσκου σε σχέση με εκείνους των Imam Baildi;
Δεν είχε μεγάλη διαφορά, καθώς η ομάδα και το κλίμα ήταν ίδια. Τις διασκευές στις ηχογραφήσεις τις αντιμετωπίζω σαν καινούρια κομμάτια και προσπαθώ να διαχωρίζω τον εαυτό μου από το γνώριμο άκουσμά τους. Αυτό φυσικά δεν είναι πάντα εύκολο, ωστόσο η ευθύνη τού να αποδώσεις το συναίσθημα ενός τραγουδιού είναι το ίδιο, είτε πρόκειται για διασκευή είτε για πρωτότυπο.
* Πόσο εύκολο ήταν να πείσετε τον Φοίβο Δεληβοριά να λειτoυργήσει για πρώτη φορά ως συνθέτης τραγουδιών για κάποιον άλλο και όχι για τον εαυτό του; Και πώς ήταν η εμπειρία της συνεργασίας μαζί του;
Δεν χρειάστηκε να πειστεί για τίποτα. Όταν έμαθε για την ιδέα του δίσκου ενθουσιάστηκε και ήθελε να συμμετέχει σε αυτή τη δουλειά, και με τιμά ιδιαίτερα που το έκανε, γιατί το αποτέλεσμα κατ’ εμέ είναι εξαιρετικό. Ο Φοίβος Δεληβοριας για μένα είναι από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της γενιάς του -και όχι μόνο- και κάθε συνεργασία μαζί του είναι πάντα δημιουργική και ξεχωριστή.
* Και τι ήταν αυτό που σας προσέλκυσε στα τραγούδια των άλλων δύο συνθετών;
Η γνωριμία μου με τον Δημήτρη Μπελογιάννη ήταν καθοριστική στο να μπορέσει αυτός ο δίσκος να πάρει σάρκα και οστά. Είναι ένας πραγματικά χαρισματικός ανερχόμενος τραγουδοποιός, με ιδιαίτερη ευαισθησία και μεγάλο ταλέντο στη σύνθεση και τη κλασική κιθάρα. Το ίδιο ισχύει και για τον Λάμπη Κουντουρόγιαννη, που μου έχει χαρίσει ένα τραγούδι ως βασικός συντελεστής του δίσκου στην ηλεκτρική κιθάρα.
* Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας έκαναν να διασκευάσετε καθένα από τα τρία μη πρωτότυπα τραγούδια που υπάρχουν στον δίσκο;
Είναι τρία τραγούδια που αποτελούν ορόσημο έμπνευσης για τον δίσκο. Είναι προσωπικά μου αγαπημένα και τολμηρά, κατά την άποψή μου, για διασκευές, ωστόσο οι επιλογές αυτές κινήθηκαν στο κλίμα τού ότι δεν πρέπει να διστάζουμε να αναπαράγουμε τραγούδια που μας συγκινούν και μας εκφράζουν. Όλα είναι θέμα προσωπικού γούστου άλλωστε...
* Πόσο Ανατολή αλήθεια αισθάνεστε μέσα σας;
* Και αντίστοιχα πόση Ρένα Μόρφη υπάρχει στον δίσκο;
Στον δίσκο υπάρχουν σε ίση ποσότητα η Ρένα Μόρφη, ο Δημήτρης Μπελογιάννης, ο Φοίβος Δεληβοριάς, οι Imam Baildi, ο Λάμπης Κουντουρόγιαννης, ο Κάρλος Μενέντεζ και ο Ορέστης Μπενέκας. Όλοι έδωσαν το δικό τους αμίμητο στίγμα κάνοντας τη Σούλη το δικό τους alter ego!
* Υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια για την προώθηση του δίσκου, για παράδειγμα συναυλίες μόνο με το υλικό του και ανεξάρτητες από αυτές των Imam Baildi, ίσως και δίχως καν την παρουσία τους;
Προγραμματίζουμε μια πρώτη παρουσίαση του δίσκου προς το φθινόπωρο. Υπάρχουν ιδέες για κάποιες εμφανίσεις, θα ήθελα όμως πρώτα να σιγουρευτώ ότι θα υπάρχει λόγος να γίνει κάτι τέτοιο και αυτό εξαρτάται από το αν το αποτέλεσμα θα είναι ξεχωριστό και ενδιαφέρον όπως ο δίσκος, σύμφωνα πάντα με την αισθητική της ομάδας μας.
Αν ακολουθήσει το πνεύμα του δίσκου, είμαστε σίγουροι ότι θα είναι κι αυτό πολύ πρωτότυπο και αληθινά ενδιαφέρον....
