Έτσι ξεκινούσε να μιλάει ο Γιάννης Καλαϊτζής στους δύο συντάκτες από τη νεότερη τότε γενιά της "Αυγής" που είχαν πάει να συνομιλήσουν μαζί του, περίπου τέτοιες μέρες το έτος 2003. Αφορμή ήταν η έκδοση του πρώτου του άλμπουμ με επίκαιρες πολιτικές γελοιογραφίες της χρονιάς. Για τα λεφτά Νοέμβρη ήταν ο τίτλος. Εκείνες τις ημέρες ξεκινούσε και η δίκη της 17Ν. Ο Γιάννης Καλαϊτζής είχε πολλά να πει για τη δίκη, για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει οι διωκτικές αρχές, αλλά και τα τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία ο πρωτοποριακός σκιτσογράφος αποκαλούσε στα σκίτσα του "Στρατόπεδον Υλάρχου Τραγκαουνάκη". Πάντως, παρά τη νοσηρότητα της περιχαράκωσης του πολίτη που περιέγραφε, ο Γ.Κ. δήλωνε αισιόδοξος, καθώς οι πολίτες είχαν βγει στους δρόμους μαζικά σε αντιπολεμικά συλλαλητήρια εναντίον του πολέμου στο Ιράκ.
"Ελπίζω" έλεγε, "αυτό το αντιπολεμικό κίνημα που έχει συσταθεί αυθορμήτως και τόσο μεγαλοπρεπώς να μπορέσει να παρέμβει και να σταματήσει αυτούς τους αλήτες, τα καθάρματα, τους πολεμοκάπηλους, που πάνε να λιώσουν έναν λαό για να του πάρουν το πετρέλαιο".
Δυστυχώς, σήμερα, που έχει κυλήσει τόσο αίμα στο αυλάκι της Ιστορίας, μπορούμε να διαβάζουμε με πίκρα εκείνη την αισιόδοξη φράση του Γιάννη Καλαϊτζή.
Όμως είναι πολύ χρήσιμο να θυμάται κανείς. Γι' αυτό και την μνημονεύουμε αυτές τις μέρες που τον αποχαιρετήσαμε...
Από την ολοσέλιδη συνέντευξη του Καλαϊτζή, που είχε δημοσιευτεί στην "Αυγή" της Κυριακής 2 Μαρτίου 2003 και υπέγραφαν ο Γιώργος Ανανδρανιστάκης και ο Βαγγέλης Χερουβείμ, είναι και το προσωπογραφικό σκίτσο που αναδημοσιεύουμε...
