Ένα χρόνο μετά τον άδικο θάνατο του Μένη Κουμανταρέα, φίλοι και συνεργάτες συνθέτουν ένα «εν θερμώ» αφιέρωμα στη μνήμη του, που φιλοξενείται στο τεύχος της Νέας Εστίας που μόλις κυκλοφόρησε.
Η ώρα της ψύχραιμης αποτίμησης δεν έχει έρθει ακόμη. Γι' αυτό και στο αφιέρωμα που επιμελείται η Αντιγόνη Βλαβιανού ο «καρτεσιανός σχεδιασμός» δίνει τη θέση του στο «χέρι της καρδιάς», με το οποίο γράφτηκαν τα κείμενα του αφιερώματος...
Στις σελίδες που αφιερώνονται στον Μένη Κουμανταρέα κυριαρχεί η μνήμη: φίλων και συναδέλφων που καταθέτουν περιστατικά από την κοινή πορεία τους, θραύσματα συναντήσεων και συνομιλιών, όπως ο Βασίλης Βασιλικός, ο Νίκος Δαββέτας, η Τζένη Μαστοράκη. Νεότεροι συνάδελφοι και φίλοι ή συνεργάτες, οι οποίοι τον γνώρισαν από κοντά, καταθέτουν τις οφειλές τους στον πάντα μειλίχιο και προσιτό Μένη, που μνημονεύουν η Γαλάτεια Ριζιώτη, η Λητώ Πιτυρή και ο Νίκος Αδάμ Βουδούρης, ενώ σε περισσότερο προσωπικό τόνο τού απευθύνονται η Αλεξάνδρα Τράντα και ο επί χρόνια γιατρός του Γ.Χ.Π.
Ανάμεσα στις αναμνήσεις μιας προσωπικής σχέσης και το παρασκήνιο της λογοτεχνικής σύνθεσης κινείται ο στενός συνεργάτης του Θωμάς Φωσκαρίνης, ενώ μικρές ερμηνευτικές δοκιμές καταθέτουν οι Πέτρος Πολυμένης, Χλόη Κολλύρη και Άγης Μπράτσος. Τέλος, η Ελιάνα Χουρμουζιάδου «διαβάζει» τη Νεανική αλληλογραφία (1954-1960) των Β. Βασιλικού και Μ. Κουμανταρέα και η Αντιγόνη Βλαβιανού επιχειρεί μια συγκριτική προσέγγισή του με τον άλλο δολοφονημένο καλλιτέχνη, τον Πιέρ Πάολο Παζολίνι.
Το αφιέρωμα της Νέας Εστίας συμπληρώνεται με την παρουσίαση της δίκης του 1969 για το Αρμένισμα, με βάση δημοσιεύματα της εποχής, από τον Φίλιππο Φιλίππου, ενώ ολοκληρώνεται με μια αδημοσίευτη συνέντευξη του Μένη Κουμανταρέα στον Γιάννη Αντωνόπουλο, που είχε δοθεί τον Δεκέμβριο του 2010.
Σπύρος Κακουριώτης
