Πέθανε από καρδιακή προσβολή σε νοσοκομείο του Καΐρου ο διάσημος ηθοποιός Ομάρ Σαρίφ, σε ηλικία 83 ετών. Πριν από λίγους μήνες είχε γίνει γνωστό ότι πάσχει από αλτσχάιμερ.
Γεννημένος στην Αλεξάνδρεια, το 1932, από οικογένεια καθολικών της Αιγύπτου, ως Μισέλ Ντεμίτρι Χαλούμπ, άλλαξε το όνομά του σε Ομάρ Σαρίφ όταν ασπάστηκε τον ισλαμισμό για να παντρευτεί την αγαπημένη του Φατέν Χαμάμα. Σπούδασε Φυσική και Μαθηματικά στο πανεπιστήμιο του Καΐρου και το 1953 ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο, με τη συμμετοχή του στην αιγυπτιακή ταινία «Σιρα' Φι αλ-Γουάντι» («Ο φλογερός Ήλιος» ή «Η μάχη στην κοιλάδα»).
Πρωταγωνίστησε σε πολυάριθμες αιγυπτιακές παραγωγές, ανάμεσά τους και μια διασκευή της «Άννα Καρένινα» με τίτλο «Ο ποταμός της αγάπης» (1961). Η πρώτη αγγλόφωνη ταινία στην οποία συμμετείχε ο Ομάρ Σαρίφ ήταν ο περίφημος «Λώρενς της Αραβίας» το 1962, σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Λιν, όπου υποδύθηκε τον Σαρίφ Άλι, συμπολεμιστή και στενό φίλο του Λώρενς. Η ερμηνεία του αυτή του εξασφάλισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, τη βράβευσή του με Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικής Ερμηνείας και του άνοιξε τον δρόμο για μια διεθνή καριέρα. Το 1965 ερμήνευσε τον κεντρικό ρόλο στην ταινία «Δόκτωρ Ζιβάγκο», επίσης του Ντέιβιντ Λιν. Στη συνέχεια έπαιξε στο «Ένα αστείο κορίτσι» (1968) δίπλα στην Μπάρμπαρα Στρέιζαντ, κάτι που ενόχλησε έντονα τους φανατικούς μουσουλμάνους, λόγω της εβραϊκής καταγωγής της Στρέιζαντ.
Παράλληλα με τον κινηματογράφο, ο Ομάρ Σαρίφ ενδιαφερόταν και για το μπριτζ (ήταν επαγγελματίας παίκτης), για το οποίο έγραψε πολλά βιβλία. Ο Σαρίφ ταυτίστηκε με τον κοσμοπολιτισμό και είχε διεθνή παρουσία, καθώς η Αλεξάνδρεια στην οποία μεγάλωσε ήταν μείγμα πολιτισμών. Μιλούσε αγγλικά, αραβικά, ισπανικά, ελληνικά και γαλλικά. Επανήλθε εντυπωσιακά στον κινηματογράφο το 2003, με τη διασκευή του μυθιστορήματος «Ο κύριος Ιμπραήμ και τα λουλούδια του Κορανίου», σε σκηνοθεσία Φρανσουά Ντιπερόν. Για την ερμηνεία του αυτή βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας καθώς και με το Βραβείο Σεζάρ στη Γαλλία.
Κ.Τ.
