Τον χαρακτήρα υστερόγραφου, ενός παθιασμένα δημιουργικού υστερόγραφου, προσλαμβάνει η post mortem αναδρομική έκθεση έργων του Δήμου Σκουλάκη, του διακεκριμένου ζωγράφου που έφυγε από ζωή τον περασμένο Δεκέμβριο.
Η έκθεση, την οποία είχε προετοιμάσει μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια ο καλλιτέχνης, αλλά δεν πρόλαβε να δει, περιλαμβάνει περίπου 15 έργα του, από το 1960 έως τις μέρες μας, ανάμεσα στα οποία και μερικά καινούργια, όπου εκτίθενται για πρώτη φορά.
Μέσα από αυτή τη μικρή επιλογή καταγράφοντας όλες οι πτυχές της ζωγραφικής του: Πολιτική ζωγραφική, πορτρέτα, αφιέρωμα στον Τσαρούχη, διαδρομή στον υπόγειο, ο τζόγος και ο μύθος των μορφών.
Κεντρικό θέμα στα έργα του Δήμου Σκουλάκη υπήρξε πάντοτε, έμμεσα ή άμεσα, ο άνθρωπος. Κοινά σημεία που συνθέτουν τη ζωγραφική του ταυτότητα είναι «ο ρεαλισμός, αλλά και η μεταφυσική ατμόσφαιρα, η χρήση συμβόλων, η ανθρώπινη φιγούρα, ο σταματημένος χρόνος, η έννοια της μνήμης, το πορτρέτο, η αυτοπροσωπογραφία, η κοινωνικοπολιτική κριτική ματιά, η αναζήτηση ταυτότητας", σημειώνει η ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης Ήρα Παπαποστόλου, που εντάσσει το έργο του κοντά στην ομάδα της Αφηγηματικής Παραστατικότητας των μέσων της δεκαετίας του 60, κοντά στους Ισπανούς καλλιτέχνες της Equipo Cronica της δεκαετίας του 70 καθώς και στο ιταλικό κίνημα Pittura Colta της δεκαετίας του 80.
Ο Δήμος Σκουλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 και είχε δασκάλους τους Γιώργο Μαυροΐδη, Γιάννη Μόραλη και Βασίλη Βασιλειάδη. Ταξιδεύει στο εξωτερικό, εμπλέκεται με την πολιτική και τον αντιδικτατορικό αγώνα, υπηρετεί τη δημοσιογραφία έως το 1984, οπότε και καταπιάνεται αποκλειστικά με τη ζωγραφική.
Η έκθεση έργων του εγκαινιάζεται την Πέμπτη (8.00 μ.μ.) στην γκαλερί Περί τεχνών (Ηροδότου 5) και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 7 Φεβρουαρίου.
