"Εμείς οι καλλιτέχνες δεν μπορούμε να γυρίζουμε την πλάτη σ' αυτό που συμβαίνει στον κόσμο. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που κάνουμε τέχνη, εκφράζοντας ερωτήματα σε σχέση μ' αυτό που συμβαίνει σήμερα. Άλλωστε και εμείς μετανάστες της τέχνης μας είμαστε" υποστηρίζει στην "Αυγή" η χορογράφος Πατρίτσια Απέργη που χορογραφεί την παράσταση "Πλάνητες" που παρουσιάζεται σήμερα στο πλαίσιο του φετινού 20ού Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.
Ραχοκοκαλιά της παράστασης αποτελούν οι ανέστιοι, οι άνθρωποι χωρίς πατρίδα και τόπο, αυτοί που περιπλανώνται, οι ταξιδευτές που παίρνουν έναν δρόμο με τη θέλησή τους ή όχι, εκείνοι που ακολουθούν ηθελημένα ή μη μια κατεύθυνση.
"Την ομάδα Αερίτες απασχόλησε έντονα το τι σημαίνει να είσαι ξένος, αλλά και οι μνήμες, τα βιώματα, οι αποσκευές των ανθρώπων που περιπλανώνται για αναζήτηση νέων πραγμάτων", συμπληρώνει η χορογράφος.
"Διανύσαμε μια μεγάλη πορεία και κάναμε ένα μακρύ ταξίδι για τη σύνθεση της δημιουργίας του έργου, το οποίο συμπεριλαμβάνει τον σύγχρονο μετανάστη, τον κατ' ανάγκη περιπλανώμενο, τον εκπατρισμένο, τον ξένο. Ο δρόμος είναι ο τόπος της περιπλάνησης, της αναζήτησης του καλύτερου αύριο, της πρόσμιξης, της ενσωμάτωσης, της ανοικειότητας, της αναγκαστικής βίας, της εξορίας. Μας απασχολεί ποια στοιχεία αγκαλιάζουν ή απορρίπτουν οι κοινωνίες. Ερευνήσαμε κινητικά χορούς και φυλές που έχουν το ταξίδι στο κέντρο της ζωής τους. Μελετήσαμε το φλαμένγκο των τσιγγάνων, κέλτικους, αραβικούς και αφρικάνικους χορούς ".
Στην παράσταση διερευνάται η ένοια της απώλειας, της οδύνης, του διχασμού, αλλά και της συνάντησης, της αναγνώρισης, της πρόσμιξης, της λαχτάρας για ένταξη χωρίς απώλεια της ταυτότητας.
"Πρόκειται για ένα αρχετυπικό ταξίδι", καταλήγει η Απέργη, "γι' αυτό και μετέχουν μόνον άνδρες χορευτές. Κατά παράδοση οι άνδρες είναι αυτοί που φεύγουν απ' το σπίτι για αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο. Οι γυναίκες μένουν πίσω, σηματοδοτώντας την εστία και την πατρίδα".
Η λέξη "Πλάνητες" προέρχεται απ' το πλανώμαι, αλλά και από τους πλανήτες οι οποίοι γυρνάνε γύρω απ' το ηλιακό σύστημα. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του κέντρου χορού Ντάνκαν και είναι συμπαραγωγή Γαλλίας, Γερμανίας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας.
Μάνια Ζούση
