«Εκτός όροφος... Ένα δωμάτιο και κουζίνα, αλλά η ταράτσα όλη δική μου. Μπορώ από αυτήν να βλέπω τον ουρανό τον ήλιο κατακόκκινο. Κι απέναντι τους τοίχους του πίσω μέρους της φυλακής...".
Σ' αυτό το σκηνικό στέγασε η Λούλα Αναγνωστάκη τον εμβληματικό της μονόλογο "Ουρανός κατακόκκινος". Εκεί, από την ταράτσα του σπιτιού της, απέναντι από τις φύλακές που βρίσκεται έγκλειστος ο γιος της, η ηρωίδα της Αναγνωστάκη αναμετράται με τη ζωή της, με τη θηλυκή της υπόσταση, με την ιστορία του τόπου της, συνθέτοντας τον καμβά του νεοελληνικού βίου από τη δεκαετία του '40 ως τα τέλη της δεκαετίας του '70, που γράφτηκε το κείμενο.
Το Γεντί Κουλέ, τη φυλακή που η Λούλα Αναγνωστάκη επισκεπτόταν τον αδελφό της, ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη το 1949, πολιτικό κρατούμενο και καταδικασμένο σε θάνατο, επιλέγει τώρα ο Λεωνίδας Πουρσανίδης ως φυσικό σκηνικό για την παράσταση του που παρουσιάζεται ώς και τη Δευτέρα. Η Ρένη Πιττακή, που και στο παρελθόν έχει αναμετρηθεί με το κείμενο, θα ξαναζωντανέψει τις μνήμες και τις προφητικές επισημάνσεις του μονολόγου, ενσαρκώνοντας το κεντρικό του πρόσωπο. Στην αυλή του Γεντί Κουλέ, η γνωστή πρωταγωνίστρια γίνεται αυτή "η Σοφία Αποστόλου, του Ιωάννου και της Ευγενίας. Καθηγήτρια Γαλλικής στο Δημόσιο. Με ανώτερες σπουδές στη Φιλολογία. Κάτοχος επίσης της Αγγλικής και της Ρωσικής. Πρώην καθηγήτρια. Απολυθείσα λόγω αλκοολισμού".
Σ' αυτό τον μονόλογο η Λούλα Αναγνωστάκη αποτυπώνει ανάγλυφα την ιστορία του τόπου μέσα από την ιστορία μιας γυναίκας και τους πολλαπλούς της ρόλους. Μεγαλωμένη σε εύρωστο οικονομικά περιβάλλον αυτή η γυναίκα παντρεύεται έναν ωραίο κομμουνιστή, κάνουν ένα γιο άβουλο και άσχημο που στρέφεται στο εμπόριο γυναικών από τις πρώην σοσιαλιστικές δημοκρατίες, ο οποίος καταλήγει στη φυλακή. Απολογισμός μιας διαδρομής ο "Ουρανός κατακόκκινος", αυτό το οκτώ μόνον σελίδων κείμενο, γίνεται σπονδή στη μνήμη.
