ΙΤΑΛΙΑ, ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ: ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
Η Άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα κατάφερε να περάσει όλα τα εμπόδια στην Ιταλία, (λογοκρισία, χρηματοδότηση, συλλογή υπογραφών) και να υπερβεί τελικά το όριο του 4%, εκλέγοντας τρείς ευρωβουλευτές. Η "λίστα Τσίπρας" ξεπέρασε το 1.100.000 ψήφους, καταγράφοντας 8,9% στη Φλωρεντία και την Μπολόνια, 6,57% στο Τορίνο, 6,48% στο Μιλάνο, 6,16% στη Ρώμη, 6,05% στο Μπάρι, 5,83% στη Βενετία, 5,67% στη Νάπολη και 5,34% στο Παλέρμο. Οι συνολικές δαπάνες της προεκλογικής εκστρατείας της Άλλης Ευρώπης έφθασαν μόλις τα 200 χιλιάδες ευρώ, «σχεδόν όσα ξοδεύει ένας βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος», τόνισε χθες ο εκπρόσωπος του ψηφοδελτίου Μάρκο Ρεβέλι, καθιστώντας σαφές ότι Η Άλλη Ευρώπη υπάρχει χάρις στην αυτοχρηματοδότηση των στελεχών και των ακτιβιστών της. Η Μπάρμπαρα Σπινέλι εκλέγεται σε δύο περιφέρειες αλλά επανέλαβε την απόφασή της να μη συμμετέχει στην Ευρωβουλή. Τη θέση της αναμένεται να καλύψει ο Μάρκο Φούρφαρο της Αριστεράς Οικολογίας Ελευθερίας (SEL). Εκλέγονται ακόμη η Ελεονόρα Φορέντζα, ηγετικό στέλεχος της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, και ο εβραϊκής και βουλγαρικής καταγωγής και αποκηρυγμένος από το Ισραήλ καλλιτέχνης Μόνι Οβάντια, ο οποίος θα παραχωρήσει τη θέση του στον δημοσιογράφο της «Ρεπούμπλικα» και ανεξάρτητο Κούρτσιο Μαλτέζε.
Η «λίστα Τσίπρας» φαίνεται ότι θα αντιμετωπίσει το αμέσως επόμενο διάστημα τη μεγαλύτερη πρόκληση από την ίδρυσή του: τη δημιουργία ενός ενωτικού και συμμετοχικού χώρου όλων των τάσεων και απόψεων της ιταλικής κινηματικής, κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς.
Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και η ισχυρή ψήφος της Αριστεράς στην Ισπανία και την Πορτογαλία ενίσχυσαν την αισιοδοξία ότι στην Ιταλία η Αριστερά μπορεί να πραγματοποιήσει την πραγματική ρήξη στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας το επόμενο διάστημα.
Η Αριστερά της Ιβηρικής
Η Αριστερά στην Ισπανία και την Πορτογαλία απέδειξε ότι αποτελεί τον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής και την ελπίδα της ανατροπής, καταφέρνοντας να «συνταξιοδοτήσει» έναν από τους μεγαλύτερους δεινόσαυρους του ευρωπαϊκού "σοσιαλισμού", τον Αλφρέντο Πέρεθ Ρουμπαλκάβα, τον πρώην υπουργό του Γκονθάλεθ και του Θαπατέρο, που οδήγησε το Σοσιαλιστικό Κόμμα στη μεγαλύτερη εκλογική ήττα του.
Η ισπανική Ενωμένη Αριστερά και οι συνιστώσες τού κινήματος των Αγανακτισμένων, που δημιούργησαν το ψηφοδέλτιο «Μπορούμε», κατάφεραν να αποσπάσουν συνολικά 11 έδρες στην Ευρωβουλή, ενώ οι Σοσιαλιστές 14. Ο δικομματισμός στην Ισπανία αποτελεί από την Κυριακή μειοψηφία, με το 49% σε σχέση με το 80% που διατηρούσε το 2009 και απώλεια 5 εκατομμυρίων ψήφων στις ευρωεκλογές.
H Πλουραλιστική Αριστερά (Ενωμένη Αριστερά) με 1.560.000 ψήφους και 10% εξέλεξε 6 ευρωβουλευτές ενώ το 2009 είχε λάβει μόλις 588.000 ψήφους. Το κινηματικό "Μπορούμε", που συγκροτήθηκε από τους Αγανακτισμένους συγκέντρωσε 1.240.000 ψήφους και 8% και εξέλεξε 5 ευρωβουλευτές.
Στην Καταλωνία, η Δημοκρατική - Ρεπουμπλικανική Αριστερά με το 23,67% κατάφερε να ξεπεράσει τη νεοφιλελεύθερη εθνικιστή δεξιά CiU του Μας, που υποχώρησε στο 21,68%, πέντε μήνες πριν από το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της περιοχής.
Στην Πορτογαλία, το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Μπλόκο της Αριστεράς πήραν συνολικά το 17% (12% και 5% αντίστοιχα.)
Η συντονίστρια του Μπλόκου Καταρίνα Μαρτίνς και ο γραμματέας του Κ.Κ Πορτογαλίας Ζ. Σόουζα τόνισαν ότι η αποχή διευκολύνει την τρόικα και ότι οι ευρωεκλογές πρέπει να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της χώρας.
