"Δεν νομιμοποιείστε, κ. Σαμαρά", θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος της δήλωσης που έκανε το βράδυ των εκλογών ο Αλέξης Τσίπρας, φράση - οδηγός για τις από εδώ και πέρα εξελίξεις.
"Με τι ηθική και πολιτική νομιμοποίηση" - αναρωτήθηκε ο αρχηγός τού, και με την ψήφο του λαού, μεγαλύτερου κόμματος - "θα διαπραγματευθεί το εθνικό θέμα του χρέους, με αυτά τα ποσοστά ο κ. Σαμαράς; Με τι ηθική και πολιτική νομιμοποίηση θα έρθει να επιβάλει νέα σκληρά μέτρα; Με τι ηθική και πολιτική νομιμοποίηση θα έρθει να επιβάλει το νέο Μνημόνιο που έχει συμφωνήσει και κράτησε κρυφό στο συρτάρι του μέχρι να τελειώσουν οι ευρωεκλογές;".
Την ίδια επιχειρηματολογία επανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας την επομένη και μετά την επίσκεψή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας -με τους Π. Σκουρλέτη και Ν. Παππά-, εκεί όπου όμως πρόσθεσε και άλλα ανοιχτά ζητήματα: "...Σε κάθε περίπτωση" -τόνισε- "δεν νομιμοποιείται αυτή η Βουλή να εκλέξει τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας".
Ενώ κατέληξε με την προειδοποίηση προς τον Αντώνη Σαμαρά, "να μη διανοηθεί να προχωρήσει στον διορισμό του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και στον διορισμό του επόμενου επιτρόπου της χώρας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίχως τη συμφωνία του μεγαλύτερου κόμματος στη χώρα, δίχως την ευρύτερη πολιτική συναίνεση".
Η απώλεια της νομιμοποίησης προκύπτει, σύμφωνα με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από την προφανή δυσαρμονία ανάμεσα στη βούληση του λαού και τους σημερινούς κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς, γεγονός που καθιστά αδήριτη ανάγκη "την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία το συντομότερο δυνατόν, ώστε να αποκατασταθεί η πολιτική ομαλότητα", σύμφωνα με το αίτημα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Αυτονοήτως στην ίδια δήλωση υπογραμμίστηκε το ιστορικό γεγονός της ανάδειξης, "για πρώτη φορά στην Ιστορία της χώρας μας, της Αριστεράς σε πρώτη δύναμη και με σημαντική διαφορά".
Δηλωτική, τέλος, του νέου αναβαθμισμένου ρόλου του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο στα ελληνικά πολιτικά πράγματα, αλλά και στα ευρύτερα ευρωπαϊκά, είναι η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλλες, εκεί όπου ξεκινούν οι συζητήσεις για τη συγκρότηση της ευρωομάδας της Αριστεράς. Εκεί όπου ο ΣΥΡΙΖΑ -λόγω και του αυξημένου ποσοστού του- αναμένεται να έχει πολύ πιο αναβαθμισμένο και σημαντικό ρόλο.