Πρέπει να χτίσουμε από την αρχή ένα νέο συνδικαλιστικό κίνημα, με αυτονομία, ταξικό προσανατολισμό, ενότητα, συμμετοχή αλληλεγγύη και δημοκρατία, τονίζει σε συνέντευξή της στην "Αυγή" της Κυριακής η Άλκηστις Τσουλάκου, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στη Nokia και υποψήφια ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.
* Εργάζεστε σε ένα ιδιαίτερα επιβαρυμένο εργασιακά κλάδο όπου έχουμε απολύσεις και καταστρατηγήσεις δικαιωμάτων. Πώς αντιμετωπίζετε αυτή την κατάσταση ως συνδικαλίστρια;
Εργάζομαι ως μηχανικός τηλεπικοινωνιών σε πολυεθνική εταιρεία τα τελευταία 5,5 χρόνια. Πολλές είναι οι περιπτώσεις απολύσεων, περικοπών μισθών και συγχωνεύσεων εταιριών στον χώρο των τηλεπικοινωνιών. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση συγχώνευσης του δικτύου Wind και Vodafone με άμεση μεταφορά των εργαζομένων σε νεοσύστατη εταιρεία χωρίς καμία εξασφάλιση των θέσεων εργασίας και της μεταφοράς των εργασιακών δικαιωμάτων, χωρίς κάλυψη από τα πρωτοβάθμια σωματεία τους και από τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Επίσης στη Hol όπου εν μια νυκτί 460 συνάδελφοι μεταφέρθηκαν σε άλλη επιχείρηση χωρίς προειδοποίηση.
Η ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ δυσχέρανε ακόμη περισσότερο τη θέση των εργαζομένων. Το καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας μέσω της ΟΤΕ Plus με χαμηλότατους μισθούς καθιερώνει αυτή την απαράδεκτη μορφή εργασίας σε όλο τον κλάδο. Συχνά διώκεται η συνδικαλιστική δράση όταν οι αγώνες των εργαζομένων γίνονται ενοχλητικοί.
* Οι μνημονιακές παρεμβάσεις έχουν διαμορφώσει ένα νέο τοπίο στην εργασία, την ώρα που τα κορυφαία συνδικάτα βρίσκονται σε υποχώρηση. Πώς μπορούν να αντισταθούν οι εργαζόμενοι;
Μόνος δρόμος είναι η αλληλεγγύη και η οργάνωση των εργαζομένων στα σωματεία τους! Οι κινητοποιήσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στον χώρο αγκαλιάστηκαν από όλο τον κλάδο δημιουργώντας έναν πυρήνα "αδελφών" σωματείων, έτοιμων να αντιδράσουν σε κάθε αντεργατική επίθεση.
Η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, του οργανισμού της διαιτησίας, του ορισμού του κατώτατου μισθού κατευθείαν από τον υπουργό, η θέσπιση των ελαστικών μορφών εργασίας, δημιουργούν ζοφερό κλίμα για τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως τομέα. Σε αυτή την ολομέτωπη επίθεση η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος δυστυχώς κωφεύει. Στόχος της είναι το πάγωμα των αντιδράσεων. Αυτές οι ηγεσίες δημιούργησαν όλα αυτά τα χρόνια ένα διεφθαρμένο συνδικαλιστικό κίνημα με σκοπό να είναι υποχείριο της εκάστοτε κυβέρνησης και όπλο στα χέρια της εργοδοσίας.
Εμείς θα χτίσουμε από την αρχή ένα νέο συνδικαλιστικό κίνημα. Ένα κίνημα που θα είναι από τους εργαζομένους για τους εργαζόμενους.
Η αυτονομία, ο ταξικός προσανατολισμός, η ενότητα, η αγωνιστική στάση, η αλληλεγγύη, η συνδικαλιστική δημοκρατία και η εργατική συμμετοχή, είναι οι αξίες που πρέπει να κυριαρχήσουν.
Πρέπει να εφεύρουμε έναν τρόπο ένταξης στα σωματεία όλων των νέων μορφών εργαζομένων. Των άνεργων, των εργαζομένων της επισφάλειας, των μεταναστών, των γυναικών, των νέων.
* Τι θα πρέπει να κάνει η Αριστερά για να αναστρέψει αυτή την κατάσταση;
Τα Μνημόνια και οι εφαρμοστικοί νόμοι επιβλήθηκαν προκειμένου να διαλυθεί το κοινωνικό κράτος, τα εργασιακά δικαιώματα και οι εργασιακές σχέσεις. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα θέσει ως άμεσης προτεραιότητας ζητήματα οτιδήποτε σχετίζεται με την αποκατάσταση του εργατικού δικαίου με ταυτόχρονη διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Οι πρώτες νομοθετικές πρωτοβουλίες θα αφορούν την επαναφορά των διαπραγματεύσεων για τις συλλογικές συμβάσεις, την ακύρωση των νόμων που επιτρέπουν απολύσεις χωρίς όριο και μάλιστα χωρίς αποζημιώσεις, επαναφορά της μετενέργειας, προστασία των ανέργων, κυρίως των μακροχρόνια ανέργων, των γυναικών και των νέων με την αποκατάσταση των επιδομάτων ανεργίας.
Στόχος της κυβέρνησης της Αριστεράς είναι η αποκατάσταση της αγοράς εργασίας. Μπορεί να υλοποιηθεί με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και μεσοπρόθεσμα με την παραγωγική ανασυγκρότηση με βάσεις τον αγροτικό τομέα, τον τομέα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (π.χ. τουρισμός) και τον δευτερογενή τομέα, με αιχμή τις νέες τεχνολογίες, τα ενεργειακά αποθέματα και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
