Το λένε οι διεθνείς δημοσιογραφικές ενώσεις, το λένε δημοσιογραφικοί οργανισμοί με τις εκθέσεις τους, το λένε πανεπιστημιακές έρευνες, Το «μαύρο» στην ΕΡΤ ήταν ένα πλήγμα για την ελευθεροτυπία όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Βύθισε τη χώρα μας στις τελευταίες θέσεις στις λίστες για την ελευθερία του τύπου και της ενημέρωσης και κατάφερε ίσως το πιο σοβαρό μεταπολιτευτικό πλήγμα στην ίδια τη Δημοκρατία.
Ήταν κάτι πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα το οποίο αποδεικνύεται πέρα από πρωτόγνωρο και επικίνδυνο μιας και άνοιξε τον δρόμο για αντίστοιχες αποφάσεις και σε άλλες χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία κ.λπ). Οι έρευνες όμως αυτές αποτυπώνουν μόνο την πραγματικότητα του μαύρου, αυτό χαρακτηρίζουν ως φίμωση και λογοκρισία και πολύ σωστά πράττουν. Αυτό που δεν αποτυπώνει καμία έρευνα, γιατί δεν υπάρχει ακόμη κάποια τέτοια, είναι το πώς μέσα από το μαύρο μπορεί να βγει φως και πώς μέσα από τη φίμωση μπορεί να γεννηθούν φωνές. Την άλλη δηλαδή πραγματικότητα, την πραγματικότητα ενός αγώνα κατά της φίμωσης, της προπαγάνδας και της στρεβλής ενημέρωσης.
Η Ελλάδα των Σαμαρά - Κεδίκογλου - Καψή λοιπόν μπορεί να βρίσκεται στην τελευταία θέση στις λίστες για την ελευθερία του τύπου, οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ όμως βρίσκονται ήδη, στην πρώτη θέση στη λίστα της προάσπισής της. Όπως βρίσκονται στην πρώτη θέση για τη δημοσιογραφική ανεξαρτησία, για την αδέσμευτη πληροφόρηση, για την υπεράσπιση του πραγματικά δημόσιου χαρακτήρα της ενημέρωσης. Αυτό είναι κάτι που έχει αναγνωρίσει η ελληνική κοινωνία η οποία στέκεται 11 μήνες τώρα στο πλευρό τους και η οποία για πρώτη φορά συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση της ενημέρωσης και της ειδησεογραφίας μετατρέποντας την ΕΡΤ σε μια πραγματικά ελεύθερη φωνή.
