Ο Αντώνης Σαμαράς έγραψε ολοσέλιδο άρθρο στο "Βήμα της Κυριακής" για να αντιπολιτευθεί τον ΣΥΡΙΖΑ! Από την αρχή μέχρι το τέλος του άρθρου, σχεδόν κάθε λέξη γράφτηκε για να καταδείξει πόσο επικίνδυνος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι να απορεί κανείς, εκτός κι αν ο πρωθυπουργός κάνει πρόωρα πρόβα αντιπολίτευσης.
Ο Σαμαράς εμφανίζεται να επιχαίρει που "οι Έλληνες έσπασαν το κέλυφος και η νέα Ελλάδα γεννιέται...". Πώς, όμως, σχηματίσθηκε το κέλυφος που γονάτισε τη χώρα και τους πολίτες της; Μήπως δεν σχηματίσθηκε από την πολιτική των δύο κομμάτων που συγκυβερνούν σήμερα; Μήπως δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. που συγκρότησαν το πελατειακό κράτος, που τροφοδότησαν τη διαφθορά και γιγάντωσαν τη διαπλοκή; Μήπως δεν ήταν τα δύο αυτά κόμματα που αδιαφόρησαν για τη λειτουργία των εισπρακτικών μηχανισμών, με αποτέλεσμα να βυθιστούν τα δημόσια έσοδα τη δεκαετία πριν από την εκτίναξη του χρέους; Αν, επομένως, φταίει κάποιος για το κέλυφος, δεν είναι η Αριστερά, αλλά η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό καταρρέουν πολιτικά τα δύο άλλοτε κραταιά κόμματα.
Ο πρωθυπουργός μέμφεται τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή θεωρεί πως υποστηρίζει τον "κρατισμό" και την "αναδιανομή". Δεν διστάζει να επικαλεστεί τον Μιτεράν, τον Μπλερ και τον Σρέντερ για να στηρίξει την άποψή του, αποστερώντας το σημερινό του στήριγμα, το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, από κάθε δυνατότητα πολιτικής αναφοράς. Αν ο Σαμαράς με τη "Νέα Ελλάδα" προσβλέπει στη σοσιαλδημοκρατική παράδοση, τότε ποιος ρόλος απομένει στο ισχνό σήμερα ΠΑΣΟΚ και τον σημερινό ηγέτη του; Αλλά γιατί συνιστά κρατισμό η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ζητεί να παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο τα βασικά δημόσια αγαθά, όπως η ενέργεια, το νερό, οι υποδομές; Μήπως μερικές από τις βασικότερες ευρωπαϊκές εταιρείες - μεγαθήρια, από αυτές που διεκδικούν τα ελληνικά φιλέτα, δεν είναι υπό δημόσιο έλεγχο; Ο Σαμαράς καταφέρεται κατά της αναδιανομής (σ.σ.: εδώ δεν του αρέσει η σοσιαλδημοκρατία), υποβαθμίζοντας σκοπίμως το τεράστιο θέμα οικονομικής ανισότητας που έχει αναδειχθεί από την πορεία του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Προφανώς το γνωρίζει, αλλά, όπως και ένα μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, πιστεύει πως η οικονομική μεγέθυνση θα διευρύνει την πίτα που διανέμεται, με αποτέλεσμα να ελεγχθούν οι πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις. Προς το παρόν, πάντως, η κατάρρευση δικαιωμάτων και η μαζική ανεργία είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής του.
Ο Σαμαράς κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι ασκεί "ιδεολογική τρομοκρατία" για να "διχάσει την κοινωνία"! Προς τι αυτή η εμφυλιοπολεμική φρασεολογία και η στρατηγική της έντασης; Δεν διαβάζει ο πρωθυπουργός τους "θεσμούς" της ενημέρωσης, τις εφημερίδες; Δεν βλέπει καθημερινά τα τηλεοπτικά κανάλια; Δεν αναγνωρίζει τη σταθερή υποστήριξη που παρέχουν στην κυβέρνησή του; Μήπως έγιναν ΣΥΡΙΖΑ και δεν το έχουμε καταλάβει; "Ούτε με τη δημοκρατία έχουν σχέση", αποφάνθηκε με πρωτοφανή αμετροέπεια, μην έχοντας προφανώς συναίσθηση για τη φράση που εκστόμισε. Γιατί, αν έχει συναίσθηση, τα πράγματα είναι ακόμη πιο επικίνδυνα. Μήπως ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που έφερε τη "βιομηχανία" Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, παρακάμπτοντας και ευτελίζοντας την κοινοβουλευτική διαδικασία; Μήπως δεν ήταν ο ίδιος που απέφυγε τον έλεγχο της Βουλής, όπως στην υπόθεση Μπαλτάκου;
Κάθε μέρα γίνεται πιο φανερό πως ο ελληνικός λαός έχει να επιλέξει μεταξύ της νεοφιλελεύθερης πολιτικής Σαμαρά και των στηριγμάτων του, όπως η Μέρκελ στην Ευρώπη, που συνθλίβει τους πολίτες και τα δικαιώματα και μιας εναλλακτικής πολιτικής, όπως του ΣΥΡΙΖΑ, για την Ελλάδα και την Ευρώπη, με επίκεντρο τα δημόσια αγαθά, την αποκατάσταση των δημοκρατικών αξιών και τις ανάγκες της κοινωνίας. Όσο πιο πειστική γίνεται η δεύτερη, τόσο περισσότερο θα αντιπολιτεύεται ο Σαμαράς...
