Υπάρχουν πολλοί τρόποι να θέσει κάποιος τα μεγάλα διλήμματα αυτών των ευρωεκλογών. Ένας τρόπος είναι αυτός που επέλεξε ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Αριστεράς Αλέξης Τσίπρας: «Με την Ευρώπη των λαών ή με την Ευρώπη των τραπεζών», «Με την Ευρώπη της Αριστεράς ή με την Ευρώπη της κυρίας Μέρκελ». Κι είναι ένας τρόπος πολιτικός, θέτει το δίλημμα δημοσιονομική ορθοδοξία ή ανάπτυξη και δημοκρατία.
Ένας άλλος τρόπος είναι αυτός που επέλεξε ο καταδικασθείς για φοροδιαφυγή, πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, επικεφαλής της Forza Italia και συναγωνιστής της κυρίας Μέρκελ στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα Σίλβιο Μπερλουσκόνι «Περισσότερη Ιταλία, λιγότερη Γερμανία», είναι το σύνθημα, το οποίο συνδυάστηκε με μια δήλωση του Καβαλιέρε που άναψε φωτιές: «Για τους Γερμανούς δεν υπήρξαν ποτέ στρατόπεδα συγκέντρωσης».
Ο Μπερλουσκόνι δεν είναι ανιστόρητος. Για πολλά μπορεί να κατηγορήσει κανείς τη σημερινή Γερμανία, αλλά σε καμία περίπτωση για άρνηση των εγκλημάτων του παρελθόντος της. Ωστόσο, ο Μπερλουσκόνι αποφάσισε ότι ο καλύτερος τρόπος για να κερδίσει ψήφους σ' αυτές τις ευρωεκλογές είναι να θυμίζει μια παλιότερη παρόλα του, από το 2003, ότι ο υποψήφιος των Ευρωσοσιαλιστών και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς θα ήταν «η ιδανική επιλογή για να παίξει τον ρόλο δεσμοφύλακα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης».
Όλο το Σαββατοκύριακο η έμμεση κατηγορία του Μπερλουσκόνι ότι οι Γερμανοί αρνούνται το Ολοκαύτωμα -άρνηση ποινικά κολάσιμη στη χώρα που έβγαλε τον Χίτλερ- έπαιζε σε όλα τα δελτία ειδήσεων στους 28 της Ευρώπης. «Ο κ. Μπερλουσκόνι διχάζει την Ευρώπη με έναν πολύ επικίνδυνο τρόπο» ήταν η αντίδραση του Σουλτς, ενώ και ο αντίπαλός του, υποψήφιος της Ευρωδεξιάς -άρα υποψήφιος και της Forza Italia-, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ εξέφρασε την «αηδία» του για τη δήλωση του Καβαλιέρε. «Πρέπει να ζητήσει συγγνώμη τόσο από τους επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος όσο και από τους Γερμανούς» είπε.
Το ερώτημα που θέτουν τώρα πολλοί Ιταλοί αναλυτές είναι επώδυνο για τη γερμανική και την ευρωπαϊκή Δεξιά: «Θέλουν πράγματι να εκλέξουν πρόεδρο της Κομισιόν τον Γιούνγκερ με τις ψήφους του Μπερλουσκόνι»;
Ο Εσθονός οικοδόμος
Για τους Αληθινούς Φινλανδούς, το ακροδεξιό κόμμα της Φινλανδίας, που φέρεται να καλπάζει στις δημοσκοπήσεις με 20%, ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι ο Εσθονός οικοδόμος. «Έρχεται, δουλεύει στη χώρα μας, εισπράττει επίδομα τέκνων για τα παιδιά του, αλλά έχει αφήσει την οικογένεια στην Εσθονία», λέει ο ηγέτης του κόμματος, Γιάρι Λίντστρομ. «Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα καταστρέψει το κοινωνικό μας κράτος». Στο ερώτημα πόσοι είναι αυτοί οι Εσθονοί οικοδόμοι, ο Λίνστρομ αναγκάζεται να απαντήσει «ελάχιστοι», αλλά «θα μπορούσαν να γίνουν περισσότεροι».
Εκτός από τον Εσθονό οικοδόμο, οι Αληθινοί Φινλανδοί έχουν κι άλλους εχθρούς, τους Έλληνες και τους Πορτογάλους. Και παινεύονται ότι είναι οι μόνοι που υπερασπίζονται πραγματικά τα συμφέροντα της Φινλανδίας, αφού χάρη στο δικό τους «βροντερό όχι» στα προγράμματα διάσωσης κατάφεραν τουλάχιστον να επιβληθούν «σκληροί όροι» στους τεμπέληδες του Νότου.
Δικαστήριο αρμοδιοτήτων
Τη δική τους μάχη για λιγότερη Ευρώπη σ' αυτές τις ευρωεκλογές δίνουν οι Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας - πρωτίστως για να διαφοροποιηθούν με το αδελφό κόμμα της Μέρκελ. Στο προεκλογικό συνέδριό τους το περασμένο Σαββατοκύριακο αποφάσισαν ότι θα δώσουν τη μάχη όλων των μαχών, ώστε να μειωθεί στο μισό ο αριθμός των επιτρόπων στην επόμενη Κομισιόν, ώστε να μη μπει άλλη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως ώστε να μειωθούν οι αρμοδιότητες των Βρυξελλών, μέσω της ίδρυσης ενός «δικαστηρίου αρμοδιοτήτων», που θα αποφασίζει πότε η Κομισιόν ξεπερνάει τα όριά της. Επιπλέον, η CSU θέλει να ανακόψει τη «μετανάστευση των φτωχών» και να δώσει «τη δυνατότητα» στις χρόνια χρεωμένες χώρες να εγκαταλείψουν την Ευρωζώνη.
