Σήμερα η Eurostat αποφαίνεται για το πρωτογενές πλεόνασμα. Αν και οι τελευταίες πληροφορίες είναι λίγο συγκεχυμένες, το τελικό μέγεθος θα επισημοποιηθεί σύντομα, πιθανόν και σήμερα. Η κυβέρνηση Σαμαρά πανηγυρίζει και ο πρωθυπουργός, μιλώντας στο πρακτορείο Bloomberg, προανήγγειλε ότι από το 2015 δεν θα υπάρχει μόνο πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά και δημοσιονομικό πλεόνασμα. Εκείνο που δεν λέει ο πρωθυπουργός είναι ότι τα υψηλά πλεονάσματα είναι μνημονιακή δέσμευση που επεβλήθη στη χώρα προκειμένου να αποπληρωθεί το υψηλό δημόσιο χρέος. Η χώρα οφείλει να πετυχαίνει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, από τρία έως εννέα δισ. ετησίως, επί έτη, επιβάλλοντας μια άδικη φορολογία. Αντί να ρίχνει τα έσοδα αυτά στην ανάπτυξη για να αντισταθμίσει τη βαθιά ύφεση, οφείλει να τα δίνει στην αποπληρωμή του χρέους. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να την κρύψει. Μόνο τρελοί βγάζουν πλεόνασμα εν μέσω κρίσης.
Πριν από τρεις μήνες το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής αποφαινόταν ότι το πρωτογενές πλεόνασμα οφείλεται στην εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των Ελλήνων και στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών του Δημοσίου. Στις 28 Ιανουαρίου, συγκεκριμένα, έλεγε ότι ο φόρος στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους έχει αυξηθεί έως επτά φορές από το 2010, ενώ στους ελεύθερους επαγγελματίες έως εννέα φορές. Το συνολικό ποσό που πληρώνουν οι φορολογούμενοι για τα ακίνητα επταπλασιάστηκε από το 2009! Επομένως το πρωτογενές πλεόνασμα δεν είναι ουδέτερο, έχει υποζύγια και επιπτώσεις. Βάθεμα της ύφεσης, μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, λουκέτα, έκρηξη της ανεργίας. Επομένως το πρωτογενές πλεόνασμα, όσο μετρηθεί τελικά, έχει πρόσημο, είναι κοινωνικά άδικο. Δεν οφείλεται δηλαδή στην αύξηση των εσόδων του Δημοσίου λόγω της ανάπτυξης. Δεν οφείλεται στην ανοδική πορεία του οικονομικού κύκλου, αλλά στη εκπτώχευση των πολιτών εξαιτίας της άδικης φορολογίας και, το χειρότερο, η διαδικασία αυτή συντελείται εν μέσω βαθιάς ύφεσης.
Μένει να δούμε αν εκτός από τις χρυσές δουλειές που προσφέρει η κυβέρνηση Σαμαρά στους πλούσιους και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια εξαιτίας της μεγάλης υποτίμησης των δημόσιων και ιδιωτικών περιουσιακών αξιών, υπάρχει κάποιο φως για την απομείωση του δημόσιου χρέους. Το γνωστό σενάριο 50-50-50 ή κάποια παραλλαγή του, που διαρρέει το Βερολίνο, δένει τη χώρα επί μισό αιώνα στους δανειστές, ενώ η πραγματική απομείωση του χρέους είναι πολύ μικρή, ίσως και ανύπαρκτη.
