Αυτή δεν είναι κυβέρνηση. Αυτή είναι αγία οικογένεια. Ο κ. Σαμαράς συνομιλεί εβδομαδιαίως με την Παναγία, ο δε κ. Βενιζέλος είναι η δεύτερη μετενσάρκωση του υιού του Θεού επί της Γης. Δηλαδή, αν θυμάμαι καλά τα Ευαγγέλια, ο κ. Βενιζέλος είναι υιός της Παναγίας, της οποίας στενός φίλος είναι ο κ. Σαμαράς. Οι δυο είναι, δηλαδή, οικογενειακοί φίλοι, καρντάσια, όπως λένε στη Σαλονίκη.
Μας λείπει, για να συμπληρωθεί η αγία οικογένεια, το Άγιο Πνεύμα, αλλά αρχίζω να υποψιάζομαι, μετά και τη χθεσινή παρέμβασή του στη Βουλή, ότι τη θέση διεκδικεί ο κ. Στουρνάρας. Ο οποίος είναι αλήθεια ότι την Κυριακή προσπάθησε να επαναλάβει το θαύμα του πολλαπλασιασμού των ψωμιών και των ψαριών που θα μοιράσει (στη Δευτέρα Παρουσία) στον λαό. Δεν του βγήκε πάλι, αλλά δείξτε μεγαλοθυμία: είναι ακόμη μαθητευόμενο Άγιο Πνεύμα. Μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία θα το πετύχει.
Είχαν δίκιο, λοιπόν, ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος που εγκάλεσαν τον Τσίπρα για ασέβεια. Είναι ύβρις να μιλάς έτσι στον κολλητό της Μεγαλόχαρης και στον Χριστό. Την ώρα μάλιστα που επί του πώλου του όνου (που φέρει το υπέρογκο βάρος του μαρτυρίου στη ράχη του) βαδίζει εν γνώσει του προς τον σταυρό του (εκλογικού) μαρτυρίου. Και θα έπρεπε να τους ευχαριστήσουμε γιατί δεν μετέβαλαν σε στήλη άλατος τον βλάσφημο Αλέξη στο βήμα της Βουλής.
Και μετά υπάρχουν ορισμένοι που λένε πως δεν μας ψεκάζουν.
Βασίλης Μουλόπουλος
