Αν επιβεβαίωσε κάτι η περίοδος που ο Αντ. Σαμαράς είναι πρωθυπουργός, είναι εκείνους που υποστήριζαν ότι ο πολιτικός με το "αβερωφικό" DNA και τις εκλεκτικές συγγένειες με την Ακροδεξιά και το Δίκτυο 21 δεν έχει αλλάξει, παρά το πέρασμα των χρόνων. Ήδη από την εποχή των "Ζαππείων" και του "αντι-Μνημονίου", ο Αντ. Σαμαράς είχε φροντίσει να νομιμοποιήσει την ατζέντα της Χ.Α., υποσχόμενος έξωση παιδιών μεταναστών από παιδικούς σταθμούς και "ανακατάληψη των πόλεων". Όταν αναδείχθηκε σε πρωθυπουργό, το πολιτικό φλερτ με τους νεοναζί ξεπέρασε ακόμη και τα προσχήματα και εγκαταστάθηκε στη χώρα το δόγμα "νόμος και τάξη" και ένα κράτος ζόφου, με εκτελεστικό βραχίονα τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, Ν. Δένδια. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Φ. Κρανιδιώτης, στενός φίλος και σύμβουλος του Αντ. Σαμαρά έγινε "πρώτη φίρμα", η εισήγησή του περί απεύθυνσης της Ν.Δ. στους "παραπλανηθέντες" ψηφοφόρους των νεοναζί έγινε καθημερινότητα, ενώ ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης, Τ. Μπαλτάκος, κατά την κυβερνητική κρίση στο "λουκέτο" της ΕΡΤ, ανερυθρίαστα υποστήριξε πως "υπάρχει πάντα και το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με τη Χ.Α.". Νωρίτερα, αρνείτο να "περάσει" στη Βουλή το αντιρατσιστικό Ρουπακιώτη...
Το ακροδεξιό φλερτ της κυβέρνησης, αλλά και δημοσιογραφικές "ατάκες" περί συνεργασίας της Ν.Δ. με μία "σοβαρή Χ.Α." οδήγησαν στην αποθράσυνση των ναζί και τη δολοφονία του Π. Φύσσα, που επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις. Και ανέδειξε την υποκρισία της κυβέρνησης, αλλά και ένα κρεσέντο πολιτικής αποσταθεροποίησης, που κορυφώθηκε όταν το "alter ego" του Αντ. Σαμαρά, Χρ. Λαζαρίδης, έθεσε τον ΣΥΡΙΖΑ εκτός αντισυνταγματικού τόξου, κλιμάκωσε τη συκοφαντική "θεωρία των δύο άκρων" και συμψήφισε -όπως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός- τη νεοναζιστική εγκληματική δραστηριότητα με τις κοινωνικές κινητοποιήσεις.
