Χθες, στις 2 μ.μ., όταν ο Αντ. Σαμαράς υποδεχόταν τον Β. Σόιμπλε στο Μέγαρο Μαξίμου, λίγα μέτρα πιο πέρα, στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Αλ. Τσίπρας και ο Μ. Γλέζος αναδείκνυαν το ανεκπλήρωτο ιστορικό αίτημα των γερμανικών επανορθώσεων, με τον κ. Κ. Παπούλια, που, σημειωτέον, δεν συναντήθηκε με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, να συμφωνεί μαζί τους ότι η άρνηση του Βερολίνου να καταβάλει τα χρωστούμενα "δεν σημαίνει ότι σβήστηκε όλη αυτή η υπόθεση".
Όμως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έμεινε εκεί: εξέφρασε την ελπίδα ότι "κάποια στιγμή θα υπάρξει πρόοδος στο θέμα αυτό", ενώ με νόημα θύμισε ότι ήταν ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών που έθεσε το ζήτημα το 1995 με ρηματική διακοίνωση προς τη γερμανική κυβέρνηση.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, εκτός από τον ιδιαίτερο συμβολισμό της χθεσινής συνάντησης, αναφέρθηκε και στην ουσία: "Η χώρα, μέσω της κυβέρνησής της φυσικά, πρέπει να επαναφέρει ένα ιστορικά αδικαίωτο αίτημα. Το θέμα της διεκδίκησης των πολεμικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου. Ένα ιστορικό χρέος που έχουμε απέναντι στους εκατοντάδες χιλιάδες ήρωες της εθνικής αντίστασης που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε σήμερα εμείς ελεύθεροι, έδωσαν τη ζωή τους για να είναι ελεύθεροι οι ευρωπαϊκοί λαοί απέναντι στη ναζιστική θηριωδία - και αυτό έχει πολύ μεγάλη αξία. Δεν μπορεί", κατέληξε, "αυτοί που κυβερνούν την Ελλάδα να αναγνωρίζουν δημόσια το δημόσιο χρέος της χώρας απέναντι στα μεγάλα funds και στις τράπεζες και να μην αναγνωρίζουν το χρέος της Γερμανίας απέναντι στον ελληνικό λαό".
Θα το διεκδικήσει, πολύ σύντομα, μια άλλη κυβέρνηση
Ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε όμως και μήνυμα για το μέλλον, διαβεβαιώνοντας ότι "και αν δεν το θέσει η κυβέρνηση, υποσχόμαστε ότι πολύ σύντομα θα το θέσει ο ελληνικός λαός, δίνοντας εντολή σε μια άλλη κυβέρνηση να σταματήσει την καταστροφή και να διεκδικήσει το δίκαιο του ελληνικού λαού", εκφράζοντας την πεποίθησή του ότι "ο ελληνικός λαός θα αγνοήσει τέτοιου είδους απαγορεύσεις".
Σαν εκπρόσωπος κατοχικών δυνάμεων...
Δεν παρέλειψε πάντως να αναφερθεί και στην εικόνα έρημης, πλην όμως στρατοκρατούμενης πόλης που εμφάνιζε η Αθήνα, "μια Αθήνα - νεκροταφείο. Η εικόνα αυτή και το μήνυμα που εκπέμπεται προς τα έξω είναι ένα μήνυμα ζόφου προς το εσωτερικό της χώρας και ένα μήνυμα χώρας σε κατάσταση πολιορκίας προς το εξωτερικό. Μια εικόνα που δεν τιμά τη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία. Δεν τιμά τη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία να απαγορεύονται οι ειρηνικές διαδηλώσεις των πολιτών. Και ειλικρινά, δεν τιμά ούτε τον προσκεκλημένο της ελληνικής κυβέρνησης, δεν περιποιεί τιμή στον κ. Σόιμπλε να τον υποδέχεται η φιλική του κυβέρνηση ωσάν να είναι εκπρόσωπος κατοχικών στρατευμάτων, όπου τον υποδέχονται με τον φόβο και με χιλιάδες πάνοπλους αστυνομικούς. Αυτή δεν είναι δημοκρατία, δεν είναι δημοκρατία όταν ξεθάβεις έναν χουντικό νόμο, να ξεθάβεις τον χουντικό γύψο για να στήσεις τα τείχη των Μνημονίων".
Εισαγωγικά, στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Μανώλης Γλέζος έκανε μια ιστορική αναδρομή με ενδιαφέρον: "...τις πρώτες μέρες της κατοχής έπρεπε η γερμανική Βέρμαχτ να κάνει την παρέλασή της στην Αθήνα. Συνέλαβε τότε ομήρους. Δεν είναι γνωστό αυτό, αλλά συνέλαβε ομήρους μην τυχόν συμβεί κάτι κατά την παρέλαση. Τώρα ήρθε ο Σόιμπλε και όλη η Ελλάδα είναι όμηρος, όλοι οι Έλληνες είναι όμηροι. Το ερώτημα που γεννιέται σε μένα είναι: ποιος έχει φτάσει την Ελλάδα, τον ελληνικό λαό να είναι όμηρος της Γερμανίας;".
