Παλλαϊκό προσκλητήριο, ακόμη και προς εκείνους που δεν ψήφιζαν μέχρι σήμερα κόμματα της Αριστεράς, απηύθυνε το μεσημέρι του Σαββάτου ο Αλέξης Τσίπρας, με στόχο τη μεγάλη ανατροπή. Μια ομιλία που ήταν στραμμένη ταυτόχρονα προς το εσωτερικό του κόμματος: εκεί, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να υποχωρήσει επί της ουσίας από τις απόψεις που έθεσε εισαγωγικά, πέτυχε να ξαναβρεί ουσιαστική επικοινωνία με τον Μανώλη Γλέζο, γεγονός που ικανοποίησε τους συνέδρους και την επιθυμία για ενότητα.
Τα βασικά σημεία από την ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, κατά το κλείσιμο, έχουν ως εξής: "Ξέρετε" -είπε απευθυνόμενος προς το Συνέδριο- "ποιο είναι το μήνυμα που έρχεται απ' έξω, από όσα διαδραματίζονται αυτή τη στιγμή στην κοινωνία που αγωνιά και μάχεται; Το μήνυμα είναι: Τελειώνετε γιατί χανόμαστε. Σας παρακολουθούμε, σας περιμένουμε, αλλά δεν έχουμε χρόνο. Πνιγόμαστε, βυθιζόμαστε. Το μήνυμα είναι: τώρα ή ποτέ. Το μήνυμα δεν είναι μόνο το πολιτικό: ΣΥΡΙΖΑ ή Μνημόνια. Το μήνυμα είναι: ΣΥΡΙΖΑ ή ανθρωπιστική τραγωδία. Διότι δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο οι εντεταλμένοι των δανειστών και οι εκτελεστές των Μνημονίων. Δεν έχουν ούτε ίχνος ευαισθησίας. Και περνούν με την άνεση γκάνγκστερ της εποχής του Αλ Καπόνε από τo "success story" και τις δήθεν κοινωνικές ευεργεσίες στην εξόντωση ολόκληρων κοινωνικών ομάδων. Γιατί αυτό απαιτεί η τρόικα. Έτσι, κάθε ώρα και κάθε μέρα που περνάει, ο οδοστρωτήρας της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου ισοπεδώνει κι άλλους ανθρώπους, κι άλλα δικαιώματα. Κάθε ώρα και κάθε μέρα γίνεται πιο επιτακτικό το αίτημα για ισχυρό, αποτελεσματικό, μαχητικό ΣΥΡΙΖΑ".
Το πολυνομοσχέδιο σπρώχνει ανθρώπους στον Καιάδα
Ακολούθως ο Αλ. Τσίπρας βρήκε την ευκαιρία να πάρει θέση στα θέματα της καυτής επικαιρότητας, και πρώτα για το πολυνομοσχέδιο: "Είδατε τι έγινε με το πολυνομοσχέδιο, που επιχειρεί να νομιμοποιήσει άλλη μια αγριότητα, ή μάλλον ένα σύνολο από αγριότητες, και στέλνει στον Καιάδα ανθρώπους που δεν είναι επίορκοι, δεν είναι τεμπέληδες, δεν είναι διορισμένοι εκτός ΑΣΕΠ. Έτυχε απλώς να ανήκουν στις κατηγορίες των προγραμμένων - στη Δημοτική Αστυνομία, στην Αυτοδιοίκηση, στην εκπαίδευση. Και η σειρά πολλών άλλων έπεται. Και γιατί προγράφονται; Για να συμπληρωθεί ο αριθμός των 'εκτελεσμένων' που απαιτούν οι δανειστές. Αυτά προβλέπει το πολυνομοσχέδιο που ψήφισε η αρμόδια επιτροπή της Βουλής, αδιαφορώντας για τα δράματα που προκαλεί. Αυτό το πολυνομοσχέδιο είναι η αιτία που τη στιγμή αυτή δήμοι, δήμαρχοι και εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι στους δρόμους. Και δίνουν τη δική τους μάχη για να προστατέψουν τα στοιχειώδη: την ανεξαρτησία της Αυτοδιοίκησης και το ψωμί των παιδιών τους.
Βρίσκω άλλη μια φορά την ευκαιρία να απευθύνω χαιρετισμό στον αγώνα τους και να δηλώσω ότι είμαστε και θα είμαστε μαζί τους, μέχρι το τέλος. Μέχρι την τελική νίκη. Μέχρι την ανατροπή αυτής της επικίνδυνης για τον λαό μνημονιακής κυβέρνησης".
Η τηλεόραση του ΔΝΤ
Μιλώντας εξάλλου για τον αγώνα των εργαζομένων στην ΕΡΤ, ο πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης τόνισε: "Την ίδια στιγμή, βλέπουμε το πραξικόπημα της ΕΡΤ να ολοκληρώνεται με μια σειρά άλλα μίνι πραξικοπήματα. Ό,τι άρχισε με μια παράνομη και αντισυνταγματική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, συνεχίζεται με νέες παρανομίες. Με πειρατική εκπομπή σήματος και τσάτρα - πάτρα προγράμματος χαμηλής ποιότητας από ιδιωτικό στούντιο. Και με τη γελοιότητα -η ακροδεξιά βαρβαρότητα έχει πάντα στοιχεία γελοιότητας- να ονομάζουν άρον-άρον το τερατούργημά τους Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση. Είχαμε δηλαδή ώς τώρα το ΔΝΤ και τώρα αποκτήσαμε και ΕΔΤ!". Και, χαριτολογώντας, ο Αλ. Τσίπρας πρότεινε να βγει το "Ε" και να μπει ένα "Ν", για να να γίνει και επισήμως το κανάλι του ΔΝΤ!
Σε κάθε περίπτωση, "οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ συνεχίζουν για πάνω από ένα μήνα τον αγώνα τους. Και ο αγώνας τους αυτός, μαζί με το κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε, άλλαξε τα πολιτικά δεδομένα. Ανέδειξε τη διάθεση του ελληνικού λαού να παλέψει, όχι μόνο για ψωμί και παιδεία, αλλά και για ελευθερία και δημοκρατία. Και τη δυνατότητά του να νικήσει, αφού αυτό το κίνημα σήμανε το τέλος της τρικομματικής κυβέρνησης".
Η χειρότερη κυβέρνηση
Στην ομιλία του, παράλληλα, ο Αλ. Τσίπρας εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης Σαμαρά, λέγοντας: "Η νέα κυβέρνηση, που δημιουργήθηκε μετά την αποχώρηση της ΔΗΜ.ΑΡ., είναι ακόμη χειρότερη από την προηγούμενη. Και έχει να κάνει ακόμη χειρότερα πράγματα. Να πει ακόμη χειρότερα ψέματα. Να ρίξει την κοινωνία σε ακόμη χειρότερη δίνη. Και την Ελλάδα σε ακόμη χειρότερη μοίρα".
Ακολούθησε σειρά προσωπικών αναφορών σε... στηρίγματα της παραπαίουσας κυβέρνησης και συγκεκριμένα: "Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, για παράδειγμα, δήλωσε σε μεγάλη ξένη εφημερίδα ότι δεν κοιμάται τα βράδια επειδή υπογράφει απολύσεις. Όπως ο Όλι Ρεν μάς είχε πει ότι του χαλάμε το Σαββατοκύριακο, επειδή δεν μπορεί να παίζει ποδόσφαιρο και να ασχολείται με τα της Ελλάδας. Ο κ. Χατζηδάκης, που ετοιμάζει νόμο να είναι ανοιχτά τα καταστήματα όλες τις Κυριακές του χρόνου, αναρωτιέται γιατί έμποροι και εργαζόμενοι διαμαρτύρονται γι' αυτό και δεν διαμαρτύρονται για τα απογεύματα του Σαββάτου! Η κυρία Μπακογιάννη δήλωσε πόσο τη θλίβουν οι ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου, αλλά παρ' όλα αυτά διαβεβαίωσε πως θα το ψηφίσει γιατί η Ελλάδα είναι με την πλάτη στο τοίχο. Ο κ. Σαμαράς δηλώνει σχεδόν χαρούμενος που πάμε καλά και το 2014 θα βγούμε στη λεωφόρο της ανάπτυξης. Και ο κ. Βενιζέλος απαιτεί, σε περίοδο λιτότητας, με ειδική τροπολογία, στο πολυνομοσχέδιο που καταστρέφει κόσμο, να έχει δικαίωμα να ταξιδεύει με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος. Θα ήθελα να απευθυνθώ για άλλη μια φορά στον δημοκρατικό κόσμο που στήριξε ελπίδες και προσδοκίες στο ΠΑΣΟΚ και έδωσε μάχες για την αλλαγή: Έχει καμιά σχέση η συνιστώσα της Ν.Δ. που φέρει το όνομα ΠΑΣΟΚ με την τρίτη του Σεπτέμβρη και με το ΠΑΣΟΚ που επαγγέλθηκε αλλαγή, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη;".
Προσκλητήριο προς όλους και όλες...
Μεγάλο μέρος της ομιλίας Τσίπρα ήταν αφιερωμένο στην τελική πολιτική αντεπίθεση, για τη δημοκρατική ανατροπή της κυβέρνησης. Όπως είπε χαρακτηριστικά, "αυτό το αγωνιστικό κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται προς όλους. Προς όλους τους αριστερούς, όπου κι αν ανήκουν κομματικά, που παρακινούνται στη ζωή και στη δράση τους από τα ιδανικά της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, του σοσιαλισμού. Προς όλους τους δημοκράτες, τους πατριώτες, εκείνους που ακόμα πιστεύουν ότι η δημοκρατία είναι η πεμπτουσία μιας κοινωνίας πολιτισμού και αλληλεγγύης. Προς όσους αισθάνθηκαν κάποτε ότι ανήκουν σε μια μεγάλη δημοκρατική παράταξη που θα άλλαζε την Ελλάδα. Προς όσους βάζουν την ελευθερία και την εθνική κυριαρχία πάνω από υπολογισμούς και ιδιοτέλειες. Προς τους διανοούμενους, τους ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, που βλέπουν την Ελλάδα του πολιτισμού να κατεδαφίζεται και να σέρνεται στα παζάρια των δανειστών. Προς τους νέους που πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο - και το πιστεύουμε κι εμείς μαζί τους.
...και τους συντηρητικούς
Ακόμα και προς τους συντηρητικούς εκείνους πολίτες που αισθάνονται σήμερα να τους προσβάλλουν η ρατσιστική προπαγάνδα κατά των Ελλήνων, τα νεύματα της Μέρκελ και οι ταπεινωτικές ασκήσεις της τρόικας εις βάρος της χώρας. Εμείς λέμε πως είναι καιρός η δημοκρατική ευαισθησία, η εθνική εγρήγορση, η αγάπη για την πατρίδα και την ελευθερία, η επιθυμία της απαλλαγής από Μνημόνια και τοποτηρητές, το όραμα μιας Ελλάδας δημοκρατικής και ελεύθερης, που δεν πετάει κανένα από τα παιδιά της, να ενώσουν τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας. Σε έναν ανένδοτο κατά του αυταρχισμού, της καταστολής, των παραβιάσεων του Συντάγματος και του μαύρου.
Σε μια μάχη για τη σωτηρία και την ανοικοδόμηση μιας Ελλάδας απαλλαγμένης από τη διαπλοκή, από την αδιαφάνεια, από την κομπίνα, από το ρουσφέτι, από την καθημερινή βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού, που θεωρεί εχθρό και αντιμετωπίζει ως εχθρό τη δημοκρατία και κάθε πολίτη που φυλάει τις Θερμοπύλες της. Αυτό είναι το δικό μας προσκλητήριο, συντρόφισσες και σύντροφοι".
Ο Μανώλης Γλέζος δεν εκπροσωπεί κάποια συνιστώσα, είναι η συνισταμένη των αγώνων της Αριστεράς
Και, ερχόμενος στο εσωκομματικό ζήτημα, αποσαφήνισε: "Το καθήκον μας είναι να βγούμε από εδώ με καθαρές απαντήσεις. Καθαρές δεσμεύσεις απέναντι στον λαό για το τι θα κάνουμε, πώς θα κυβερνήσουμε. Καθαρές απαντήσεις, καθαρό πλαίσιο και καθαρούς κανόνες λειτουργίας του νέου ενιαίου φορέα. Σε αυτό το συναρπαστικό ταξίδι του ΣΥΡΙΖΑ, στον δρόμο για τη μεγάλη νίκη του λαού μας, όχι μόνο δεν αποκλείεται κανείς, αλλά και δεν περισσεύει κανείς. Όλοι μαζί και ακόμη περισσότεροι χωράνε στο σκαρί μας σε αυτό το ιστορικό ταξίδι. Όλοι μαζί και ακόμα πιο πολλοί, αλλά και κανένας πιο ίσος από τον άλλον. Όλοι διαφορετικοί, όλοι με τον πλούτο της ιστορίας και των απόψεών τους, αλλά όλοι ίσοι και όλοι υπόλογοι απέναντι στη συλλογικότητα, απέναντι στα μέλη μας.
Άκουσα τον Μανώλη Γλέζο με προσοχή. Ομολογώ πως δεν εξεπλάγην με τον πυρήνα των απόψεών του, αλλά με τους υψηλούς τόνους που διάλεξε. Ο Μανώλης έχει αυτές τις απόψεις σταθερά από το 2003 ώς σήμερα. Του πιστώνω αυτή τη σταθερότητα και την επιμονή. Απόψεις που εξέφρασε και στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψή μας τον Δεκέμβριο, με τις αποφάσεις της οποίας διαφώνησε ανοιχτά. Άρα δεν θέλω να παριστάνω ούτε τον ανήξερο, ούτε τον αιφνιδιασμένο. Ούτε, όμως, θα σας παριστάνω και τον αδιάφορο. Με στεναχώρησε η ομιλία του Μανώλη. Αλλά δεν με κάκιωσε. Στους ανθρώπους που αγαπάς δεν κρατάς κακία, μόνο στεναχωριέσαι. Με στεναχώρησαν όχι οι απόψεις και τα επιχειρήματά του, αλλά ότι επέλεξε από αυτό το ιστορικό βήμα να μιλήσει ως εκπρόσωπος μιας συνιστώσας. Και το λέω αυτό γιατί ο σύντροφος αυτός δεν εκπροσωπεί, στα μάτια μας και στα μάτια όλων των Ελλήνων, κάποια συνιστώσα. Εκπροσωπεί τη συνισταμένη αγώνων, θυσιών, ηρωισμού και συνέπειας της Αριστεράς στη σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας. Εκπροσωπεί τη γενιά της Αντίστασης, τη γενιά του εμφυλίου, τη γενιά της δημοκρατικής πάλης, τη γενιά της ΕΔΑ και των Λαμπράκηδων. Εκπροσωπεί όλα εκείνα που έκαναν την Αριστερά να επιβιώσει από διωγμούς και παρανομίες και να υπάρχει σήμερα ως μεγάλη δύναμη αντίστασης και εξουσίας. Και όλα εκείνα που συγκίνησαν πολλούς από εμάς στη διαδρομή της ζωής τους και τους έφεραν κοντά στην Αριστερά και στο όραμα μιας κοινωνίας απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο".
Κόμμα με 14 καταστατικά;
"Δεν πρόκειται να κερδίσουμε τη μάχη, αν το μήνυμα που εκπέμπουμε στον κόσμο που τώρα μας ψήφισε και τώρα ελπίζει σε εμάς είναι: Εσείς αλλάξτε και ελάτε εδώ. Εμείς δεν αλλάζουμε τίποτα και με τίποτα. Όπως δουλεύαμε δέκα χρόνια πριν, έτσι θα δουλεύουμε και τώρα. Και τι να πούμε άλλωστε σε αυτόν τον κόσμο; Ότι το κόμμα που σε καλεί να οργανωθείς για να αλλάξουμε τη χώρα θα είναι ένα κόμμα με 14 διαφορετικά καταστατικά και 14 διαφορετικά προγράμματα; Και ότι σε καλούμε να εμπιστευτείς την τύχη της χώρας σε ένα κόμμα που θα έχει όργανα με μέλη διορισμένα και όχι δημοκρατικά εκλεγμένα από τη βάση, από τα μέλη του και από τα συνέδριά του. Ότι δηλαδή θα αποφασίσουν για το μέλλον της χώρας κάποιοι άνθρωποι που δεν θα λογοδοτούν σε κάποιο δημοκρατικά εκλεγμένο σώμα; Και άμα δεν λογοδοτούν στα κομματικά όργανα, πώς θα λογοδοτήσουν στον ίδιο τον λαό;
Άκουσα επίσης ορισμένους να μιλάνε για τελεσίγραφα και εκβιαστικά χρονοδιαγράμματα. Ακούστε, σύντροφοι: κανένα τελεσίγραφο και κανένας εκβιασμός. Και επειδή δεν μου αρέσει να κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, άλλου είδους διαφωνία υπάρχει με τον Μανώλη, άλλη με ορισμένους συντρόφους που θέλουν να συνεχίσουν στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι να χτίσουν μαζί με όλους τον κοινό μας φορέα, αλλά ο καθένας τον δικό του φορέα. Και εδώ θέλω να βάλω καθαρά ένα ζήτημα που δεν είναι διαδικαστικό, καταστατικό, αλλά βαθιά ουσιαστικό και πολιτικό. Υπάρχει μια άποψη που λέει: Ο ΣΥΡΙΖΑ μαζικός χώρος για να στρατολογούμε και να χτίζουμε τη δική μας ξεχωριστή οργάνωση, την επαναστατική. Και, την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ με χαλαρό καταστατικό, με τάσεις, με λίστες και δημοκρατία, αλλά εμείς με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και πειθαρχία. Αυτό, σύντροφοι, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Και δεν είναι ούτε θέμα διατύπωσης ούτε θέμα καταστατικού, είναι θέμα πολιτικής συμφωνίας και συνεννόησης. Ούτε είναι θέμα χρονοδιαγράμματος ή εικονικής συμφωνίας. Είναι θέμα ουσίας. Ή θα δεσμευόμαστε όλοι από το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί και πέρα εντός του πλαισίου του ΣΥΡΙΖΑ, και τάσεις και οργανώσεις και ρεύματα και συνιστώσες και ό,τι άλλο θέλουμε, αλλά του ΣΥΡΙΖΑ. Ή θα δεσμευόμαστε ο καθένας από το καταστατικό του, οπότε χαιρετίσματα. Καθαρές κουβέντες. Καθαρές δεσμεύσεις.
Για να το πω πιο καθαρά: αν κάποιες από τις σημερινές συνιστώσες, που δεν επέλεξαν την παύση λειτουργίας τους και την ένταξη των μελών τους στον ενιαίο φορέα, αισθάνονται πως ορισμένες ιδεολογικές τους επιλογές δεν εκφράζονται ολοκληρωμένα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν το δικαίωμα να τις υποστηρίξουν με τέτοιου είδους συλλογικές δράσεις. Αλλά με καθαρό ότι είναι εντός του πλαισίου του ΣΥΡΙΖΑ. Ότι δεσμεύονται από το καταστατικό και τις αποφάσεις του. Άρα ανακεφαλαιώνω: Ένα μέλος, μία ψήφος. Όχι προνόμια, όχι αποκλεισμοί. Ανακλητότητα, λογοδοσία, δημοκρατική λειτουργία.
"Πάμε μαζί, Μανώλη!"
Και στο κρίσιμο ερώτημα του αγαπημένου μας του Μανώλη: Εμείς δεν αλλάζουμε. Εσείς τι θα κάνετε; Απαντώ: Αυτό που θα κάνεις εσύ, όπως πάντα στη ζωή σου, είναι αυτό που πιστεύεις και νομίζεις σωστό. Κανείς δεν θα σου επιβάλει τι να κάνεις. Εμείς, ένα μπορούμε να κάνουμε. Όλοι μαζί να πάρουμε τις συλλογικές μας αποφάσεις. Και όποιες και αν είναι αυτές, εγώ, τη Δευτέρα το πρωί, νά τι θα κάνω: θα σε πάρω να πάμε μαζί στους απολυμένους δημοτικούς υπαλλήλους να δώσουμε τη μάχη, να πάμε στο Ραδιομέγαρο, να πάμε στις φτωχογειτονιές της Αθήνας, να πάμε στις βιομηχανικές περιοχές της ανεργίας, να πάμε στη Χαλκιδική, να πάμε στα ερημωμένα χωριά μας, να πάμε από άκρη σε άκρη της πατρίδας μας μαζί" (σ.σ.: πρόκληση που με χαρά αποδέχθηκε το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς).
Και, κλείνοντας, για να δώσουμε τη μάχη και να δώσουμε το μήνυμα: Παρά τις όποιες διαφωνίες μας, είμαστε εδώ. Είμαστε ενωμένοι και έχουμε όλοι τον ίδιο σκοπό. Να σταματήσουμε τη λαίλαπα του Μνημονίου. Αλλά, να ξέρετε: τα πιο όμορφα τραγούδια μας, δεν τά 'χουμε ακόμη τραγουδήσει. Και θα τα τραγουδήσουμε μαζί".
