Συνεχείς μανούβρες επιχειρεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται με τη συγκρότηση νέων πολιτικών σχηματισμών. Ο πρωθυπουργός, αν και εμφανίζεται ως ο πολιτικός ηγέτης που θα κρατήσει σταθερά το τιμόνι της χώρας, πραγματοποιεί συνεχή πίσω μπρος σε σχέση με τους στόχους της Ν.Δ. αλλά και τον χρονικό εκλογικό ορίζοντα, προκαλώντας σύγχυση ακόμη και σε βουλευτές που δεν κρύβουν στις μεταξύ τους συζητήσεις ότι έχουν χάσει τον μπούσουλα.
Η «μία και μοναδική κάλπη»
Η τελευταία στροφή της κυβέρνησης εκδηλώθηκε μέσω του υπουργού Εσωτερικών Θεόδωρου Λιβάνιου, ο οποίος επισήμανε ότι «η κάλπη είναι μία», καθώς «η λογική των δεύτερων ή τρίτων εκλογών δεν υφίσταται». Η παρέμβαση αυτή θεωρήθηκε επιβεβλημένη, καθώς η παράταξη δείχνει να εγκλωβίζεται στην αντίληψη που η ίδια καλλιέργησε περί δεύτερων ή τρίτων εκλογών, ώστε να κλειδώσει η αυτοδυναμία. Υπό αυτό το πρίσμα, οι ένοικοι του Μαξίμου διαβλέπουν τον κίνδυνο μετατροπής της πρώτης κάλπης σε κυτίο παραπόνων προς την κυβέρνηση, από τη στιγμή μάλιστα που στο εκλογικό παιχνίδι εισέρχονται στρατηγικοί παίκτες -Καρυστιανού, Τσίπρας και ενδεχομένως Σαμαράς- με έντονο αντικυβερνητικό αποτύπωμα.
Ο στόχος να σβήσουν οι εσωτερικές εστίες έντασης
Ως γνωστόν, αν η Ν.Δ. δεν περάσει τον πρώτο πήχη του 25%, που δίνει και το μπόνους εδρών, τότε ο Κ. Μητσοτάκης αναμένεται να νιώσει ιδιαίτερα άβολα στο πηδάλιο του κόμματος. Στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία συζητείται εδώ και πολλούς μήνες το σενάριο ότι ο Αντώνης Σαμαράς -εφόσον εισέλθει στη Βουλή- θα συμπράξει με τη Ν.Δ. μόνο σε περίπτωση καθαίρεσης του Κ. Μητσοτάκη από την προεδρία. Σε αυτό το φόντο, μαζί με τη θεωρία της «μίας και μοναδικής κάλπης» επανέρχεται στα γαλάζια χείλη και ο στόχος της αυτοδυναμίας. Η αναβάθμιση του εκλογικού πήχη, κόντρα στα δημοσκοπικά ευρήματα που δείχνουν ότι τα ποσοστά του 2019 και του 2023 είναι πλέον απλησίαστα, στοχεύει και στο σβήσιμο των εσωκομματικών εστιών έντασης ή ακόμη και αμφισβήτησης προς το πρόσωπο του Κ. Μητσοτάκη. Το πρόσφατο Συνέδριο, άλλωστε, κατέδειξε ότι οι δελφίνοι έχουν το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα, ενώ η «Πολιτική Άνοιξη 2.0» που σκοπεύει να ιδρύσει ο Αντώνης Σαμαράς φιλοδοξεί να στεγάσει τις παραδοσιακές φυλές της παράταξης, με τις ευλογίες μάλιστα του Κώστα Καραμανλή.
Το σλάλομ του Μαξίμου και στο εκλογικό χρονοδιάγραμμα
Υπενθυμίζεται ότι ο Κ. Μητσοτάκης είχε προβεί σε νέο πολιτικό σλάλομ προκειμένου να εξασφαλίσει ή να «επιβάλει» την εσωτερική νηνεμία. Πριν από το Συνέδριο είχε ανοίξει παράθυρο εκλογών μέσα στο φθινόπωρο («μετά τη ΔΕΘ»), στον απόηχο των διαμαρτυριών βουλευτών έναντι των «αρχοντόπουλων» εξωκοινοβουλευτικών υπουργών, της λειτουργίας και της δομής του επιτελικού κράτους, αλλά και της διαχείρισης του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Εσχάτως, το εκλογικό χρονοδιάγραμμα έχει επανέλθει στο 2027, με τους πρωθυπουργικούς συνεργάτες μάλιστα να μην αποκλείουν τους επόμενους μήνες έναν «τελευταίο ανασχηματισμό», με την είσοδο στο κυβερνητικό σχήμα βουλευτών από εκλογικές περιφέρειες όπου η Ν.Δ. εμφανίζει δημοσκοπικές αδυναμίες.
Η κυβέρνηση άλλωστε, όπως αναφέρουν κομματικά στελέχη, δεν έχει λόγο να στήσει κάλπες εντός του έτους. Οι ίδιες πηγές επικαλούνται το γεγονός ότι στα τέλη του 2026 αναμένεται να καταβληθεί η τελευταία δόση του Ταμείου Ανάκαμψης, ενώ στις αρχές του 2027 ενδέχεται η κοινωνική δυσαρέσκεια να έχει τιθασευτεί λόγω της εφαρμογής των μέτρων που θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ. Οι περισσότεροι, εντούτοις, συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι ο Κ. Μητσοτάκης επιθυμεί να βρίσκεται στο Μαξίμου στις 11 Δεκεμβρίου, όταν θα καθίσουν ξανά στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών οι τέσσερις επιχειρηματίες που καταδικάστηκαν πρωτοδίκως σε πολυετείς ποινές φυλάκισης για την υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων.
Τα υλικά του... 2015 και η επιχείρηση αφαίμαξης του ΠΑΣΟΚ
Από πού περνά ο δρόμος της συσπείρωσης για τη Ν.Δ. μέχρι το -πλην απροόπτου- εκλογικό 2027; Ο Κ. Μητσοτάκης, προσποιούμενος τον τιμονιέρη της σταθερότητας, αναφέρεται στην πολιτική Βαβέλ της αντιπολίτευσης, προσπερνώντας την πολυφωνία που στιγμάτισε τη δική του παράταξη μέχρι το πρόσφατο Συνέδριο. Οι επικοινωνιολόγοι τού έχουν συστήσει να αποφύγει ο ίδιος τους υψηλούς τόνους έναντι της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, της ΕΛ.Α.Σ. ή του ΠΑΣΟΚ, καθώς «η πόλωση δεν ευνοεί εκείνον που προπορεύεται στις δημοσκοπήσεις». Παρ’ όλα αυτά, η Ν.Δ., λόγω έλλειψης ενός οραματικού και συνεκτικού θετικού αφηγήματος, δείχνει να επιθυμεί τη μετατόπιση της συζήτησης στο γήπεδο του 2015 προκειμένου να ανασυστήσει τα υπολείμματα του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου μετά την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα.
Στελέχη της κυβέρνησης δεν κρύβουν ότι θα επιχειρήσουν να καλλιεργήσουν στα κεντρογενή ακροατήρια που επιζητούν την κυβερνητική σταθερότητα τη λογική της «χαμένης ψήφου» προς το ΠΑΣΟΚ. Επικαλούνται, μάλιστα, παλαιότερες δημοσκοπήσεις που καταδεικνύουν ότι ένα τμήμα της βάσης του ΠΑΣΟΚ δεν διαπνέεται από αρνητικά αισθήματα έναντι του Κ. Μητσοτάκη σε προσωπικό επίπεδο. Οι ίδιοι κύκλοι εκτιμούν ότι ένα ΠΑΣΟΚ στην τρίτη ή τέταρτη θέση της εκλογικής κατάταξης θα δοκιμαστεί από ισχυρούς κλυδωνισμούς και, ως εκ τούτου, οι δεξιόστροφοι βουλευτές του θα σπεύσουν να ρίξουν σωσίβιο προς τη Ν.Δ. και τον Κ. Μητσοτάκη.
Οι δύο «πρώην» και η βαριά φανέλα
Στα σχέδια επί χάρτου της κυβέρνησης, εντούτοις, υπάρχει ένα μεγάλο κενό. Και αυτό αφορά το κυοφορούμενο κόμμα του Αντ. Σαμαρά. Οι «εκλογολόγοι» του Μαξίμου αφήνουν να εννοηθεί ότι ο Μεσσήνιος δεν θα προκαλέσει σοβαρά τραύματα στη Ν.Δ., καθώς θα διαγκωνιστεί με τον Κ. Βελόπουλο και τη Μαρία Καρυστιανού πάνω από τις ίδιες εκλογικές δεξαμενές. Εκφράζουν, μάλιστα, την πεποίθηση ότι οι παραδοσιακοί νεοδημοκράτες στο τέλος «ακολουθούν τη φανέλα». Ο αντίλογος είναι ότι τη βαριά φανέλα της παράταξης κρατούν δύο πρώην πρωθυπουργοί και ότι οι τοπικοί μηχανισμοί τους έχουν ήδη πιάσει δουλειά, προωθώντας πρόσωπα που αποχωρούν από τη Ν.Δ. και διαθέτουν ισχυρή επιρροή στις τοπικές κοινωνίες.
