Σε μια κρίσιμη καμπή εισέρχεται το ΠΑΣΟΚ, το οποίο από τη μια αναμένει τα -πολυπόθητα- δημοσκοπικά κέρδη από την εντατικοποίηση της αντιπολιτευτικής τακτικής του έναντι της κυβέρνησης, από την άλλη αντιμετωπίζει εσωκομματικά ζητήματα. Την ίδια ώρα καλείται να διαχειριστεί από τώρα και το ενδεχόμενο μιας νέας απειλής, όπως φαντάζει για κάποια στελέχη η δημιουργία κόμματος Τσίπρα, το οποίο και θα «στριμωχτεί» στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς αλλά και θα «ρίξει πετονιά» σε ψηφοφόρους και στελέχη του κόμματος.
Σε αυτά τα τρία μέτωπα στρέφονται το ενδιαφέρον και η προσοχή του Νίκου Ανδρουλάκη και των συνεργατών του, με τη μεγαλύτερη έμφαση να δίνεται στη μετωπική με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Άλλωστε ο διακηρυγμένος στόχος παραμένει η εκλογική πρωτιά και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με την ανάδειξη όλων των κακώς κειμένων της εξαετούς διακυβέρνησης της Δεξιάς και παράλληλα με την υποβολή άλλου πολιτικού υποδείγματος ρεαλιστικών προτάσεων υπέρ των πολιτών. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται και η τελευταία κοινοβουλευτική μάχη με φόντο το νούμερο ένα πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, την ακρίβεια και τις υψηλές τιμές ακόμα και σε είδη πρώτης ανάγκης που «γονατίζουν» τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επανέλαβε μια ομιλία υψηλών πολιτικών ντεσιμπέλ απέναντι στην κυβέρνηση αλλά και στον Κ. Μητσοτάκη προσωπικά. Μίλησε για χιλιοειπωμένα ψέματα για να βαφτιστεί το κρέας ψάρι από την κυβέρνηση, για πρωθυπουργό «Χάρι Πότερ» των ολίγων, για σύστημα εξυπηρέτησης των ολιγοπωλίων που παραμένουν στο απυρόβλητο και έναν πρωθυπουργό που πριμοδοτεί την ακρίβεια γιατί, κατά τον ίδιο, «η ακρίβεια είναι σημάδι επιτυχίας», όπως είπε κυνικά, «όταν ένας χάνει, κάποιος άλλος κερδίζει»».
Νέο χτύπημα των «3» για τα κομματικά όργανα
Στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν πως τέτοιες αντιπαραθέσεις σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο δίνουν πόντους στο κόμμα. Αρκεί να μην υπονομεύονται εκ των έσω, όπως λένε κομματικές πηγές, δημοσιοποιώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την ενόχληση της ηγεσίας για όσα τεκταίνονται στο εσωτερικό του κόμματος, με αφορμή και το νέο μπαράζ παρεμβάσεων των πρωτοκλασάτων στελεχών για τη λειτουργία των κομματικών οργάνων.
Δούκας, Διαμαντοπούλου και Γερουλάνος για ακόμα μία φορά έγειραν θέμα δημοσίως που αφορά το εσωτερικό του κόμματος, όταν ακόμα και ο Κ. Μητσοτάκης στα κοινοβουλευτικά χαριεντίσματά του την Παρασκευή «δανείστηκε» την ατάκα του Παύλου Γερουλάνου για την «κολλημένη βελόνα». Χάρης Δούκας και Άννα Διαμαντοπούλου έχουν διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις σε μια σειρά θεμάτων που αφορούν το παρόν και το μέλλον του ΠΑΣΟΚ. Οι δυο τους, όμως, συμφώνησαν στο θέμα της «μεγαλύτερης εσωκομματικής δημοκρατίας», στο περιθώριο εκδήλωσης για τον τουρισμό, που συνδιοργανώθηκε από τον Δήμο Αθηναίων και το Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση, δείχνοντας προς την πλευρά Ανδρουλάκη και απαιτώντας ουσιαστικά τη συχνότερη συνεδρίαση των κομματικών οργάνων.
Πιο καθαρά ειπώθηκε το ίδιο θέμα από τον Π. Γερουλάνο, ο οποίος μίλησε για την ανάγκη έκρηξης δημοκρατίας στη χώρα συνολικά αλλά και ειδικά «ακόμη και σε ένα εξαιρετικά δημοκρατικό κόμμα, κεντροαριστερό». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος τόνισε πως αυτό σημαίνει: «Αποκεί που είσαι, να κάνεις ένα τεράστιο βήμα μπροστά». Πρόσθεσε πως «αυτή την ώρα ένα συνέδριο σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις αλλαγές στο Καταστατικό, στον τρόπο που λειτουργείς, στο πώς παίρνεις θέση». Σημείωσε ότι «ακόμη και ένα εξαιρετικά δημοκρατικό κόμμα, κεντροαριστερό -δεν μου αρέσει πολύ ο όρος- στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή μπορεί να κάνει μια έκρηξη δημοκρατίας». Αναφορικά με τον τρόπο που μπορεί να υλοποιηθεί μια τέτοια αλλαγή, ο κ. Γερουλάνος ανέφερε πως «κάναμε μια πρώτη σύσκεψη για το συνέδριο και εκεί τοποθετήθηκαν όλα τα στελέχη με πολύ εποικοδομητικό τρόπο για το πώς τα πράγματα μπορεί να γίνουν καλύτερα. Ένα από αυτά που μπορούμε να κάνουμε είναι στη λειτουργία του κόμματος».
Η πρόσφατη… φαγωμάρα κρύβει πίσω της δυσφορία από την παρατεταμένη δημοσκοπική σταστιμότητα αλλά και αγωνία μπροστά στο ενδεχόμενο να συστήσει κόμμα ο Αλ. Τσίπρας και να επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις για γερό δημοσκοπικό «μπάσιμο». Οι φωνές που ζητούν «επανεκκίνηση» πληθαίνουν, αλλά ο Ανδρουλάκης επιμένει στο δικό του αφήγημα περί «πολιτικής αλλαγής», συνδέοντάς την με διάφορα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας, τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, όλους όσοι έπεσαν θύματα των υποσχέσεων Μητσοτάκη αλλά και της εφαρμοζόμενης πολιτικής του. Υπό αυτό το πρίσμα και ευελπιστώντας πως το «σκληρό ροκ» του τελευταίου διαστήματος θα έχει άμεσα θετικά αποτελέσματα, η ηγετική ομάδα ρίχνει τους τόνους στην εσωκομματική αντιπαράθεση. Εξάλλου το επιτάσσει και το προσυνεδριακό κλίμα, για αυτό προσεχώς η πλευρά Ανδρουλάκη θα επιχειρήσει να κατευνάσει τις ανησυχίες των πρωτοκλασάτων για τις προσυνεδριακές διαδικασίες με αφορμή ακόμα και τον καθυστερημένο καθορισμό ημερομηνιών για το συνέδριο.
